دوشنبه 09 شهريور 1405 - Mon 31 Aug 2026
  • آنچه دشمن را امیدوار می‌سازد، برجسته‌سازی اختلافات است/ دشمن به‌دنبال پاره‌پاره شدن امّت اسلام است/ حکّام کشورهای منطقه دشمن واقعی را بشناسند و با آن مقابله کنند

  • شرایط متفاوت استقلال و پرسپولیس برای دربی

  • یاسمین پهلوی از «اسرائیل بزن» تا تطهیر جنایت میناب + عکس و فیلم

  • آمریکا مسیر عمانی تنگه هرمز را لایروبی کرد؟

  • جنگ با ایران تمام شد؟

  • هشدار از آلمان به ترامپ؛ جنگ با ایران را تمام کن

  • آخرین وضعیت توزیع بنزین در جایگاه‌های سوخت

  • برندگان جایزه عکاسی از پرندگان

  • ساعت بازی پرسپولیس و ملوان/ هفته چهارم لیگ برتر

  • هلیا و توله‌هایش در خراسان شمالی / فیلم

  • آموزه‌های جدید ایران در جنگ اخیر

  • قیمت نفت امروز شنبه ۷ شهریور

  • زمان دیدار پوتین با پزشکیان اعلام شد

  • هنرمندی که توهماتش را به هنر بدل کرد/ عکس

  • فرصت‌سوزی بزرگ طارمی در دربی+ فیلم

  • حامی تروریست‌ها و اوباش دوباره در دولت پزشکیان حکم گرفت!

  • برترین عکس‌های حیات‌وحش 2026

  • کشف ۵۰ تن تخم مرغ احتکار شده در قم

  • نشانه هایی از گرمازدگی را جدی بگیرید

  • اینترنشنال چگونه به استقبال تحریم‌های «اسکات بسنت» رفت؟ + فیلم

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 417539
    تاریخ انتشار: 03/بهمن/1404 - 13:02

    دریاچه‌ای که زلزله آن را ساخت، سفید پوش شد

    دریاچه چورت که یادگار زمین‌لرزه ۱۳۱۸ است، اکنون زیر بارش سنگین برف، در دل دره‌ای شیب‌دار تصاویر بی‌نظیری را به نمایش گذاشته است.

    دریاچه‌ای که زلزله آن را ساخت، سفید پوش شد

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس

    دریاچه چورت، یکی از شگفت‌انگیزترین جلوه‌های طبیعی استان مازندران، این روزها با بارش سنگین برف، چهره‌ای متفاوت و کم‌نظیر به خود گرفته است. این دریاچه که در دل دره‌ای با شیب زیاد و در میان جنگل‌های انبوه هیرکانی شکل گرفته، اکنون با پوششی سفید از برف، تصویری خیال‌انگیز و کم‌مانند را پیش روی علاقه‌مندان طبیعت قرار داده است؛ تصویری که بار دیگر نگاه گردشگران، پژوهشگران محیط‌زیست و عکاسان طبیعت را به سوی خود جلب کرده است.

     

    دریاچه چورت که با نام محلی «میانشه» نیز شناخته می‌شود، در فاصله حدود ۱۰ کیلومتری روستای چورت و در مسیر جنگلی ساری به کیاسر واقع شده است. این دریاچه شکلی بیضی‌مانند دارد و بر اساس برآوردهای میدانی، بیشترین طول آن حدود ۳۸۰ متر و بیشترین عرض آن نزدیک به ۱۴۰ متر تخمین زده می‌شود.قرارگیری دریاچه در دره‌ای با شیب نسبتاً تند، باعث شده آب آن حالتی آرام اما عمیق داشته باشد. پیرامون این پهنه آبی را درختان پربار و گونه‌های متنوع جنگلی فرا گرفته‌اند؛ درختانی که در فصل‌های مختلف سال، جلوه‌ای تازه به چشم‌انداز منطقه می‌بخشند و در پاییز با رنگ‌های زرد، نارنجی و سرخ، و در زمستان با پوشش برف، فضایی رؤیایی خلق می‌کنند

     

    .پاییز مه‌آلود و زمستان سپیدیکی از ویژگی‌های شاخص دریاچه چورت، هوای مه‌آلود آن در فصل پاییز است. در بسیاری از روزها، مه غلیظی سطح دریاچه را می‌پوشاند و صدای پرندگان جنگلی در میان سکوت منطقه طنین می‌اندازد؛ شرایطی که از دید بسیاری از طبیعت‌گردان، از دلنشین‌ترین تجربه‌های سفر به شمال کشور به شمار می‌رود.اگرچه مه بیشتر در پاییز دیده می‌شود، اما بنا به مشاهدات محلی، در برخی روزهای تابستان نیز جریان‌های رطوبتی سبب ایجاد مه بر فراز دریاچه می‌شود. این مه، زمانی که از میان تنه‌های درختانی که از آب بیرون زده‌اند عبور می‌کند، حالتی شناور و رقصان به خود می‌گیرد و منظره‌ای حیرت‌انگیز پدید می‌آورد.

     

    اکنون در فصل زمستان، با بارش برف اخیر، این چشم‌انداز حال‌وهوایی تازه یافته است. سطح یخ‌زده دریاچه، درختان پوشیده از برف و سکوت عمیق جنگل، چورت را به یکی از خاص‌ترین مناظر زمستانی مازندران تبدیل کرده است.

     

    بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد که در سال ۱۳۱۸ خورشیدی زلزله‌ای در این منطقه رخ داد که پیامدهای زمین‌شناسی مهمی به همراه داشت. بر اثر این زمین‌لرزه، بخشی از دامنه‌های اطراف دچار رانش زمین شد و مسیر طبیعی چشمه‌های منطقه مسدود شد.همین اتفاق موجب تجمع تدریجی آب در گودی دره شد و در نهایت، دریاچه‌ای طبیعی شکل گرفت؛ پدیده‌ای که بدون دخالت انسانی به وجود آمد و به مرور زمان به یکی از ارزشمندترین جاذبه‌های طبیعی مازندران بدل شد.به گفته کارشناسان زمین‌شناسی، چورت نمونه‌ای قابل توجه از دریاچه‌های رانشی است که در اثر تغییر ناگهانی ساختار زمین ایجاد می‌شوند؛ پدیده‌ای که در ایران چندان فراوان نیست و از این جهت، ارزش علمی بالایی دارد.

     

    درختانی که از آب سر برمی‌آورندیکی از منحصربه‌فردترین جلوه‌های بصری دریاچه چورت، حضور درختانی است که هنگام شکل‌گیری دریاچه به زیر آب فرو رفتند. این درختان در زمان‌هایی که سطح آب کاهش می‌یابد به‌ویژه در سال‌هایی با بارندگی کمتر دوباره سر از آب بیرون می‌آورند.این منظره که ترکیبی از آب، تنه‌های خشکیده و مه است، از دید گردشگران تورهای مازندران، یکی از دیدنی‌ترین تصاویر طبیعی استان به شمار می‌رود و هر ساله سوژه ده‌ها گزارش تصویری و مستند طبیعت‌گردی می‌شود.

     

     

    بر اساس مطالعات انجام‌شده، مقدار آب دریاچه چورت به‌طور مستقیم به میزان بارندگی سالانه وابسته است. در سال‌هایی که بارش باران و برف بیشتر است، سطح آب افزایش یافته و جلوه دریاچه چشمگیرتر می‌شود؛ در حالی که در دوره‌های کم‌بارش، بخش‌هایی از بستر دریاچه نمایان می‌گردد.کارشناسان محیط‌زیست معتقدند این ویژگی، چورت را به یک شاخص طبیعی برای بررسی تغییرات اقلیمی محلی تبدیل کرده است؛ چراکه نوسان سطح آب آن می‌تواند بازتابی از وضعیت بارش در منطقه باشد.همچنین در سال‌های ابتدایی شکل‌گیری، دریاچه چورت تنها میزبان تعداد محدودی ماهی بود.

     

    با گذشت زمان و به‌دلیل علاقه مردم محلی به حفظ و زیباتر شدن این پهنه آبی، گونه‌های دیگری از ماهیان به دریاچه افزوده شد.به‌مرور و با تولیدمثل طبیعی، جمعیت ماهی‌ها افزایش یافت و دریاچه به مکانی مناسب برای ماهی‌گیری تفریحی تبدیل شد؛ فعالیتی که امروزه یکی از جذابیت‌های گردشگری منطقه محسوب می‌شود.نکته جالب توجه آن است که بنا بر مشاهدات زیست‌شناسان، تخم برخی از ماهی‌ها توسط پرندگان مهاجر به این دریاچه منتقل شده است؛ پدیده‌ای طبیعی که نقش مهم پرندگان در گسترش تنوع زیستی را نشان می‌دهد.محمدرضا نادری، کارشناس محیط‌زیست، می‌گوید: «دریاچه چورت فقط یک جاذبه گردشگری نیست؛ بلکه یک آزمایشگاه طبیعی زنده به شمار می‌رود. از زمین‌شناسی رانشی گرفته تا اکوسیستم آب شیرین و تأثیر تغییرات اقلیمی، همه در این منطقه قابل مطالعه است

     

     

    اکنون که دریاچه چورت در زمستان امسال با بارش برف، جلوه‌ای کم‌نظیر یافته، بار دیگر اهمیت حفاظت از این پدیده طبیعی بیش از پیش احساس می‌شود. چورت نه‌تنها تصویری زیبا برای قاب دوربین‌ها، بلکه بخشی از هویت طبیعی مازندران است؛ هویتی که در سکوت مه‌آلود پاییز، در انعکاس درختان در آب، و امروز در سپیدی برف معنا پیدا می‌کند.کارشناسان بر این باورند که اگر توسعه گردشگری با نگاه علمی و پایدار همراه باشد، دریاچه چورت می‌تواند همزمان به عنوان مقصدی جذاب برای گردشگران و گنجینه‌ای ارزشمند برای پژوهشگران باقی بماند؛ نگینی که باید برای نسل‌های آینده نیز حفظ شود.

     

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما