به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از
در روزهایی که ترامپ هر روز علیه ایران لفاظی میکند و با زبان تهدید از سیاست فشار حداکثری سخن میگوید، برخی اصلاحطلبان با رویکردی عجیب، از وجاهت بشردوستانه و تمایل او به حلوفصل سیاسی مسائل دم میزنند. این مواضع در حالی بیان میشود که گزینههای آشکار ترامپ چیزی جز جنگ یا تسلیم کامل نیستند و هیچ نشانهای از ارادهای برای راهحلهای مبتنی بر مذاکره در رفتار او دیده نمیشود. چنین سخنانی به وضوح در تضاد با واقعیتهای موجود قرار دارد و به نظر میرسد بیش از آنکه بر پایه تحلیل واقعبینانه باشد، بر اساس آرزوهای خوشبینانه و نگاه سطحی استوار شدهاند.
نمونهای از این تفکر، اظهار نظر محمود واعظی، رئیس دفتر حسن روحانی، در مصاحبهای است که روز گذشته مدعی شد: «آمریکا به دنبال حل اختلافات هستهای با ایران است.» او همچنین تأکید کرد که تحریمها دست و پای اقتصاد کشور را بسته و موجب عقبماندگی شدهاند. اما این ادعاها در حالی مطرح میشود که رهبر معظم انقلاب در دیدار اخیر خود با دانشجویان تصریح کردند: «تحریم بیاثر نیست، اما اینجور نیست که اگر وضع اقتصادی ما بد است، منشأش صرفاً تحریم باشد؛ نه، بیتوجهیهای خود ما گاهی اوقات اثر دارد؛ نه گاهی، اکثر مشکلات ناشی از بیتوجهیهای ماست؛ یک بخشی هم البته مربوط به تحریم است. تحریمها هم بهتدریج بیاثر میشود. این هم جزو مسلمات است.»
با وجود این نگاه واقعگرایانه رهبر انقلاب، واعظی تلاش میکند تمام مشکلات کشور را به تحریمها گره بزند و مسائل اقتصادی را صرفاً نتیجه فشار خارجی جلوه دهد. اما این تنها سخنان عجیب واعظی نبود. او در ادامه درباره مذاکرات هستهای میان ایران و آمریکا گفت: «به نظر میرسد آمریکا به دنبال حل اختلافات هستهای از طریق سیاسی است.» این جمله در حالی بیان میشود که جزئیات غیررسمی تازهای از نامه ترامپ منتشر شده است. در این نامه، ترامپ به وضوح موضع خود را برابر ایران بیان کرده و توقف کامل فعالیتها و پیشرفتهای هستهای ایران، به همراه محدود کردن صنعت موشکی، را بهعنوان شروط اولیه آغاز مذاکرات مطرح نموده است. پیش از این نیز در سخنان ترامپ شاهد تهدیدات قلدرمآبانهای علیه ایران بودهایم.
با این حال، واعظی با نادیده گرفتن چنین واقعیتهایی تلاش میکند رفتارهای تهدیدآمیز و شروط یکجانبه را در مسیری متفاوت توجیه کند و مواضعی که آشکارا با اهداف واقعی ترامپ همخوانی ندارد، بهگونهای دیگر تفسیر کند.
شیفتگی اصلاحطلبان به غرب، حکایتی تکراری است که بارها و بارها شاهد تکرار آن بودهایم. گویی این جریان دائم در انتظار «راهحلهای نجاتبخش» از سوی غرب است، بیآنکه نیمنگاهی به تجربیات تلخ گذشته داشته باشد. این شیفتگی تا جایی پیش رفته که هر تهدید یا شرط یکجانبهای از سوی آمریکا بهسرعت در ذهن آنها به فرصتی برای گشایش اقتصادی تعبیر میشود.
نتیجه چنین تفکری چیزی جز به خطر افتادن منافع ملی و تکرار تجربههای تلخ نیست. این خوشبینی افراطی که واقعیتهای موجود را بهکلی نادیده میگیرد، در نهایت کشور را به مسیری میبرد که بهجای حفظ استقلال و عزت ملی، با وابستگی و امتیازدهی به غرب همراه باشد. آیا زمان آن نرسیده که این جریان به جای شیفتگی کورکورانه، از گذشته درس بگیرد و به عزت ملی بازگردد؟
تجربه نشان داده که هرگاه چنین تفکری محور تصمیمگیری بوده، کشور با مشکلاتی جدی روبهرو شده است. رویاهای کودکانه اصلاحطلبان هرگز نمیتواند پایهای برای حکمرانی در جمهوری اسلامی باشد. این نوع نگرش سادهلوحانه که همچنان آمریکا را پاسخ مشکلات کشور میداند، در تضاد آشکار با واقعیتهای تاریخی و ایستادگی ملت ایران قرار دارد.
