به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از ایسنا؛
سردار منتظرالمهدی طی یادداشتی با تاکید بر این که انواع خشونت چه کلامی و چه فیزیکی و جسمانی، رفتاری آزاردهنده و دردناک است؛ نوشت:
«این مقوله علاوه بر جسم ، روح و روانِ قربانیان را دستخوش رنج و آزارساخته و امنیت و آرامش آنان را فرومیکاهد؛ حتی فراتر از آن، اگر ریشه در سنین کودکی و نوجوانی باشند، آنچنان آسیبرسان است که اثرات آن به عنوان نوعی "رخ داد ضربه آمیز" (تروماتیک)، تا واپسین سال های زندگی باقی می ماند و جز با درمانگریهای عمیق نمی توان آن را از میان راند.
اگرچه انواع نهادهای بینالمللی در چند دهه اخیر، تلاش کرده اند تا با اقدامات پیش گیرانه و مداخلات زود هنگام، نرخ وقوع خشونت و میزان بروز رفتارهای خشونت آمیز، را بکاهند، اما شواهد و آمارها حاکی از آن است که ،همچنان نرخ وقوع رفتارهای خشونت آمیز ( از جنگ و تروریسم تا قتل و تجاوز و نزاع و ...) بالا است.
وقتی یونیسف گزارش میدهد چند صد میلیون زن (بیش از ۳۷۰ میلیون زن) در معرض تعدی و خشونت و آزار جنسی قرار گرفتهاند؛ مشخص است هر یک از این نوع خشونتها نه تنها امنیت روانی و اجتماعی بستگان و بازماندگان را متلاطم میسازد بلکه روان کل جامعه بشری را نیز آزار میدهد.
در نظر داشته باشیم آمار وقوع رفتارهای خشونتآمیز در ایران نیز جالب نیست هزاران نفر به سبب خشونت و نزاع به کلانتریها و مراکز پزشکی قانونی کشور ارجاع داده شده وخشونت در روابط و تعاملات درون خانوادگی نیز همچنان نگران کننده است.
هر چند خوشبختانه بازه زمانی ۸ ماهه سال جاری کاهش ۹ درصدی نزاع و درگیریهای فردی و دسته جمعی را نشان میدهد و از سوی دیگر قتلها هم ۱۱درصد کاهش و کشف آن ۹ درصد افزایش و ۱۰۰ درصد قتلها نیز منجر به کشف شده است.
بی هیچ اغماض و بدون نیاز به استدلال؛ مشخص است که "پدیده خشونت" ریشه در عوامل ریز و درشت بیشماری دارد که بایستی مرتفع شوند؛ یکی از مهمترین آن عوامل ضعف در "مدیریت هیجانات" است. مادامی که آدمها فاقد مهارت مدیریت و کنترل هیجانات خود (اعم از ترس، خشم ، وحشت و نفرت ) باشند نمی توان انتظار دور کردن خشم و خشونت را داشت.
عامل دیگر نقصان در "فرهنگ گفت و گو" است؛ متاسفانه برخی نمیتوانند مشکلات فردی یا تعارضات بین فردی را با تکلم و گفتگو با یکدیگر حل و فصل کنند.
کاهش تراز "فضیلت مندی اخلاقی" که باعث میشود ویژگیهایی همچون خود محوری، خود خواهی، عدم مدارا و ناتوانی در بخشش قدرت جولان بیشتری داشته باشند، از دیگر عوامل بروز خشم و خشونت است؛
"ضعف در تابآوری" و پایین آمدن آستانه تحمل نیز سبب میشود فرد هر نوع رفتار و حرفِ انتقادی و مخالف را به منزله تهدید بنگرد و با خشم و خشونت پاسخ دهد.
در نهایت اگر فضیلت مندی اخلاقی در جامعه بسط و گسترش یابد و شهروندان مهارت مدیریت هیجانات خود را کسب کنند، به طور حتم با کاهش رفتارهای خشونتآمیز و فروکاسته شدن از تراز خشم و خشونت، امنیت ذهنی و روانی تک تک شهروندان افزایش یافته و شادابی حاصل میشود.»
