آیا پروفسور سمیعی خائن به مملکت است؟

به گزارش پایگاه خبری حامیان ولایت؛ میلاد بیگی یا خدابخش، مهماندوست یا پولادگر، لیلا رجبی یا راحله آسمانی، کدام‌یک فرزند ایران هستند و کدام‌یک نیستند؟ پروفسور سمیعی فرزند این مرز و بوم است؟ مگر غیر از این است که دانش و خدمات پزشکی خود را صرف کشوری بیگانه می‌کند اما چقدر در داخل کشور برای او احترام قائلیم؟ آیا کسی جرأت می‌کند به او و امثال او انگ خیانت و وطن‌فروشی بزند؟ آقایانی که علیه میلاد بیگی و رضا مهماندوست مصاحبه کردند، آیا مدرکی از اینها دارند که نامبردگان اطلاعات نظامی و اسرار طبقه‌بندی شده و محرمانه کشورشان را به بیگانه فروخته‌اند؟ المپیک، جنگ نیست، صلح است؛ اتهام وطن‌فروشی و مزدوری به اینها نمی‌چسبد.
وقتی یک ورزشکار از حریف خود شکست می‌خورد به این معنا نیست که یک وجب از خاک کشورش را به بیگانه داده است یا وقتی از بد روزگار مجبور است زیر پرچم کشوری دیگر روبه‌روی ورزشکار ما قرار بگیرد، قصد ندارد علیه مردم خودش کشورگشایی کند.
 
ما در فوتبال هم بازیکنانی داریم که در تیم‌های خارجی بازی می‌کنند، مربیانی که هدایت یک تیم خارجی را به عهده داشته‌اند، بازیکنان خارجی که برای حضور در تیم ملی ایران ابراز علاقه کرده‌اند؛ اشکان دژآگه و امید نظری و دانیال داوری و رضا قوچان‌نژاد و فریدون زندی که ملیت و تابعیت کشوری دیگر را داشته اما پیراهن تیم ملی ایران را پوشیده‌اند.
 
مگر غیر از این است که همین لیلا رجبی با اصالت بلاروس عروس کشور ماست و این همه برای ما افتخار آفریده؟ آیا رئیس فدراسیون دوومیدانی بلاروس تابه‌حال علیه تاتسیانا ایلیوشچانکای خودشان و لیلا رجبی ما مصاحبه کرده و به او اتهامی زده است؟

چه بسیار بازیکنان برزیلی که در کشورهای مختلف شانس خود را برای ملی‌پوش شدن خارج از پرچم برزیل آزمایش کرده‌اند. بازیکنی مثل سباستین سوریا شاید اگر می‌خواست پیراهن تیم ملی اروگوئه را بر تن کند، باید دعا می‌کرد هزار بازیکن برتر از او در کشورش فوتبال را کنار بگذارند تا نوبت به او برسد اما همین سباستین سوریا با تغییر تابعیت توانست شانس خود را برای حضور در جام‌جهانی امتحان کند.
 
مگر این همه مهاجر در کشورهای دیگر نداریم؟ مگر غیر از این است که بیشتر مهاجران ایرانی در کشورهای مختلف دنیا صاحب سواد و حرفه و شغل آبرومندانه‌ای هستند و به آن کشورها خدمت می‌کنند؟ حالا اگر یکی رفت علیه تمامیت ارضی کشور و امنیت ما اقدام کرد، حسابش جداست اما خود دولتمردان ما در دوره‌های مختلف همواره به ایرانی‌های سایر کشورها احترام خاصی نشان داده‌اند.

پروفسور سمیعی خدمات پزشکی خاص خودش را در اختیار خارجی‌ها قرار می‌دهد اما وطن‌فروش نیست. مریم میرزاخانی مزدور نیست، فقط در کشوری دیگر در حال خدمت به علم است. مهماندوست به تکواندو خدمت می‌کند؛ حالا اگر نشد و نتوانستیم از خدمات او در داخل کشور بهره بگیریم، بی‌انصافی است اتهام وطن‌فروشی به او بزنیم.
 
وقتی فلان تکواندوکار نفر چهارم یا پنجم وزن خودش در ایران است و به پیشنهاد عضویت در تیم ملی یک کشور دیگر پاسخ مثبت می‌دهد، مثل این می‌ماند که یک نفر در دانشگاه‌های داخل کشور نمی‌تواند پذیرش شود و می‌رود در تایلند یا انگلیس یا هند ادامه تحصیل می‌دهد. لحظه‌ای که میلاد بیگی از شیاپ‌چانگ خارج می‌شد، به خاطر شکست دادن حریف ایرانی گریه کرد. گریه او شاید واکنشی بود به حرف‌های رئیس فدراسیون تکواندو که ساعاتی بعد، این ورزشکار را به مزدوری متهم کرد.
نویسنده: مهدی نصیری
 

منبع : مشرق