به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
وقتی پای خاطرات همرزمان و خانواده شهدا مینشینیم، روایت میکنند از رعایت کردن خیلی از مسائل که شاید ما در روزمره خیلی با آن مواجه میشویم. رعایت کردن مسائلی که رزمندهها را لایق رسیدن به شهادت کرد.
ابوالفضل دهقان یکی از نیروهای پیک گردان حضرت معصومه (س) بود. وی در یکی از خاطرات خود به مراقبت شهید سیدمحمدرضا فیض اشاره میکند. این روایت را در ادامه میخوانیم.
قبل از عملیات والفجر ۱۰ در زمستان سال ۱۳۶۶ گردان حضرت معصومه (س) از منطقه عملیاتی فاو به پادگان شهید زین الدین در نزدیکی اندیمشک منتقل شد.
چند روز درگیر جابه جایی و بیخوابی بودیم. چادرها را که برپا کردیم نیمههای شب با علی منتظری رفتیم از یکی از واحدها که حسینیهای در کنار کانکسهایش بود، موکتی را برداشتیم و آوردیم و انداختیم داخل چادر خودمان! وقتی شهید فیاض موکت رو دید پرسید: این موکت رو از کجا آوردید؟! گفتم: سید! بگیر بخواب خیلی خستهایم.
ما خوابیدیم و نزدیک اذان صبح که از خواب بیدار شدم، دیدم شهید فیاض موکت را کنار زده و روی خاکها نماز شب میخواند. از شهید فیاض پرسیدم: سید چرا روی خاکها نماز میخوانی؟! گفت: به نظرم شما این موکت رو از جایی تک زدید و من هم روی موکت غصبی نمیتوانم نماز بخوانم.
با اینکه این موکت برای جبهه بود، اما برای واحد ما نبود، این شهید نخواست روی آن نماز بخواند.
درباره شهید
شهید سیدمحمدرضا فیض متولد ۱۳۴۱ است. وی در تاریخ ۵ فروردین ۶۷ و در جریان عملیات والفجر ۱۰ در شهر حلبچه عراق بر اثر اصابت ترکش به ناحیه قلب به شهادت رسید و پیکر مطهرش در گلزار شهدای علی بن جعفر(ع) قم به خاک سپرده شد.
