می دانیم در منطقه چه می کنیم

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
به باور نگارنده این سطور ، جمهوری اسلامی همانگونه که رهبرش اعلام کرد ، یک نقشه راه طولانی مدت را پس از سقوط صدام طراحی کرد که امروز اثرات آن به وضوح دیده می شود .

در لبنان به اذعان تمام کشورها حزب الله قدرت مسلط در عروس خاورمیانه و مورد حمایت دولت و ارتش لبنان است .

در سوریه تمام تلاش ها برای برکناری بشار اسد از سوی آمریکا ، اروپا ، اسرائیل ، ترکیه و کشورهای عربی شکست خورد و اتفاقا رئیس جمهور سوریه پس از ۱۲ سال با عزت پذیرای روسای مجالس عربی بود و بدون نگرانی به کشورهای خارجی سفر می کند.
پس از جنگ اوکراین نیز روسیه عمده نیروهای خود را از سوریه خارج ساخت و در شرایط فعلی جمهوری اسلامی تقریبا تنها قدرت خارجی فعال حامی دولت اسد در سرزمین شام است .

در یمن ، سعودی ها پس از ۸ سال جنگ نه تنها کوچکترین دستاوردی کسب نکردند، بلکه امروز قدرت مسلط بر صنعا و اکثر استان های یمن متحد راهبردی جمهوری اسلامی یعنی دولت نجات ملی است و اتفاقا عربستان در یکسال گذشته سعی در تغییر سیاست خود در قبال همسایه جنوبی دارد .

در عراق دولت مورد حمایت متحدان ایران در چندماه گذشته روی کار آمد و اقداماتی را انجام داد که تا قبل از آن هیچ کدام از دولت های حاکم بر عروق نتوانسته بودند یا شاید تمایل نداشتند .
برای نمونه توافقنامه امنیتی تهران-بغداد یک نمونه عالی از همکاری شیاع السودانی برای حمایت از امنیت و ثبات جمهوری اسلامی و مقابله با طرح های ناامن سازی ایران بود .
همچنین برای اولین بار در تاریخ عراق و به دستور نخست وزیری جشن های نوروز با تبلیغات فراوان در بغداد برگزار شد که مقابله با سیاست های پان عربیستی بعثی ها و ملی گرایان افراطی عربی و در پیش گرفتن سیاست حسن همجواری از سوی شیاع السودانی را به اذهان القا می کند ‌.

و درآخر تفاهم ایران و سعودی از موضع قدرت و بدون کوتاه آمدن از سیاست های راهبردی و نقشه راه تهران در منطقه، نشان از برنامه منسجم و سازنده جمهوری اسلامی در منطقه دارد.

اما بالعکس جایگاه ایالات متحده در منطقه روز به روز در حال تضعیف است که بارزترین آن به باور نگارنده توافق پترو-یوانی چین و سعودی است.

کارشناسان متفق القولند که هژمونی دلار در کنار توان نظامی و قدرت نرم، مهم ترین عوامل برتری آمریکا در عرصه بین الملل هستند .

جمهوری اسلامی ایران به وضوح با سیاست های آمریکا در منطقه خاورمیانه مقابله کرد و ۷ تریلیون دلار خرج شده واشنگتن را با راهبردهایش هدر داد و اکنون نیز چین قصد دارد با قدرتمند کردن ارز یوان ، هژمونی دلار را آرام آرام از بین ببرد .

همین که سعودی می پذیرد که نفت را  برخلاف دهه های قبل، در ازای یوان بفروشد یعنی پذیرفته که یک جانبه گرایی آمریکا در جهان در حال فرسایش است و این یک شکست سنگین برای ایالات متحده محسوب می شود و افول تدریجی آن را یادآوری می کند .
در پایان باید گفت ایران می داند در منطقه چه می کند؛ اما آیا آمریکا هم می داند چه می کند و نتایج و پیامدهای سیاست های ۲۰ سال گذشته اش از جمله حذف صدام (فروریختن  دیوار و مانع ژئوپلیتیکی غرب ایران) و حمله به افغانستان و راه اندازی جنگ در سوریه و یمن چه بوده است؟

آیا آمریکایی ها یادشان می آید قرار بود خاورمیانه بزرگ را ایجاد کنند و جنگ سال ۲۰۰۶ لبنان درد زایمان آن معرفی کردند ؟

امروز آیا خاورمیانه جدید با محوریت آمریکا و اسرائیل تشکیل شده یا قدرت های جدید این منطقه؟