جمعه 29 آبان 1405 - Fri 20 Nov 2026
  • انفجار دو سوپر نفتکش متخلف در تنگه هرمز+ فیلم

  • آتش بزرگ در پالایشگاه ریاض

  • ماسک: آمریکا در آغاز بحران اوکراین نقش داشت+ فیلم

  • گران شدن نفت برنت / قیمت نفت

  • بازدید سرلشکر عبداللهی از مدرسه شجره طیبه میناب / فیلم

  • انتقاد تند بقائی از معیارهای دوگانه گروسی

  • پیام جدید سرلشکر محسن رضایی +جزئیات

  • نقشه ترامپ و نتانیاهو برای حمله مجدد به ایران تا نشست شنژن + عکس و فیلم

  • سهراب بختیاری‌زاده از هدایت استقلال استعفا داد

  • قیمت طلا امروز پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵

  • لحظه خبرساز ترامپ و شی روی پله‌برقی / فیلم

  • یک پرسپولیسی علیه پرسپولیس

  • جزئیات دیدار بن سلمان با فرمانده سنتکام

  • قتل عام هولناک یک خانواده‌ در تبریز

  • قیمت دلار امروز پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵

  • بدرقه آیت‌الله وحید خراسانی با اشک و نوای عزا

  • تحت رصد ما هستید و تاریخ گواه آن

  • کاوه مدنی هم از گزارش ناشیانه نیویورک تایمز جا زد+ عکس

  • چه افرادی بیشتر در معرض بیماری‌های کلیوی هستند

  • وقتی مقصر تصادف با تغییر حکومت عوض می‌شود+ عکس

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 328749
    تاریخ انتشار: 27/دي/1401 - 15:24
    محسن برآسود

    ماجرای چلو برگی که شهید باکری به آن لب نزد

    بی سیم زد به خط تا مطمئن شود که از همین غذا به بچه های خط که در اول در گیری ها هستند هم رسیده یا نه و تا مطمئن نشد، لب به غذا نزد.

    ماجرای چلو برگی که شهید باکری به آن لب نزد

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ،  مسیر صفی آباد _ دزفول یک منطقه خوش  آب و هوا و دارای طبیعت بسیار زیبایی است. باغ های مرکبات و سیفی جات زیادی هم  در این مسیر وجود دارد. یک بار وقتی از این مسیر رد می شدیم، کنار جاده ایستادیم و مقداری سبزی چیدیم که با غذای ظهر بخوریم.

    ظهر، هنگام خوردن غذا، آقا مهدی با دیدن سبزی وسط سفره گفت: «ما این امکان رو داریم که با غذامون سبزی بخوریم،بقیه بچه ها که این امکان رو ندارن چی؟

    یا ما هم باید مثل اونا باشیم، یا اونا هم باید با غذاشون سبزی بخورن.»

    خلاصه برنامه ای چید که تدارکات لشکر هر روز می رفت سبزی شسته و بسته بندی از دزفول تهیه می کرد و همراه غذا به بسیجی ها می دادیم.

    بار دیگر، یک روز بعد از شروع عملیات، برای ناهار چلوبرگ آوردند، عجب چلو برگ دبشی هم بود، انگار از رستوران های خود تبریز آورده بودند. وقتی سفره را انداختیم و خواستیم غذا بخوریم، آقا مهدی گفت: «صبر کنین!»

    بی سیم زد به خط تا مطمئن شود که از همین غذا به بچه های خط که در اول در گیری ها هستند هم رسیده یا نه و تا مطمئن نشد، لب به غذا نزد.

    او تا این حد اخلاص داشت و هر چیزی را که برای خودش می خواست، برای دیگران هم می خواست. اگر امکاناتی بود که بقیه نمی توانستند از آن استفاده کنند، او هم از آن امکانات استفاده نمی کرد. به خاطر همین کارهایش بود که بر دل های بچه ها حکومت می کرد.

    برگرفته از کتاب نمی توانست زنده بماند/ خاطراتی از شهید مهدی باکری
    راوی: غلام حسین سفید گری

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما