شغل عجیب زنان ججو در کره‌جنوبی

غواصی بدون وسایل تنفسی

شاید تا این جا برایتان اوضاع این زنان عجیب و غیر معمول به نظر نرسد، اما باید بگویم این زنان بدون استفاده از هیچ‌گونه وسایل تنفسی به عمق دریا می‌روند و غواصی می‌کنند و موجودات دریایی را با دست صید می‌کنند. یک غواص معمولی در نهایت حدود دو دقیقه و تا عمق ده متری می‌تواند زیر آب بماند، اما زنان دریا با استفاده از ماسک‌های سنتی غواصی و چراغ‌های قدیمی که روی سرشان است، با وزنه‌های سربی که به کمر می‌بندند تا از غرق شدن‌شان جلوگیری کند به اعماق اقیانوس می‌روند. یک دستگاه شناور گرد به نام تواک به اندازه یک توپ بسکتبال در سطح آب شناور بوده و یک توری در زیر آن آویزان است تا صید‌ها را جمع آوری کند. گاهی هم هینو‌ها از یک ابزار تیز برای کندن حلزون صدف و سایر موجودات از شکاف‌های کف دریا استفاده می‌کنند.

 

روایت خواندنی یک عکاس از شغل این زنان

یک عکاس به نام «هیونگ اس کیم» بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ مرتباً به ججو می‌رفت تا از زنان دریا عکس بگیرد. کیم درباره این پروژه عکاسی‌اش می‌گوید: «این یک روند بسیار دشوار بود. آن‌ها عادت نداشتند که عکس بگیرند بنابراین اغلب از من به طور کامل اجتناب می‌کردند». این عکاس می‌گوید: «بیشتر این زنان بالای شصت سال دارند. کوچک‌ترین آن‌ها سی و هشت ساله بود و مسن‌ترین زنی که از او عکس گرفتم بیش از ۹۰ سال داشت. در این عکس‌ها، زنان دریا همان‌طور که واقعا هستند یعنی خسته و بدون نفس نشان داده می‌شوند، اما در عین حال، آن‌ها استقامت روحی و جسمی باورنکردنی دارند. کاری که می‌کنند بسیار خطرناک است. هینو‌ها هر روز از مرز ظریف مرگ و زندگی عبور می‌کنند. شما با دیدن تصاویر آن‌ها دوگانگی شدید زنانگی را خواهید دید. قدرت یک زن با ظرافتش در این تصاویر به خوبی ترکیب شده است».

 

 

شغلی که جزو میراث فرهنگی یونسکو است

در خور ذکر است که پس از سال‌ها پیگیری، بالاخره سال گذشته با درخواست فعالان فرهنگی کره‌جنوبی، موافقت شد و شغل سخت و عجیب زنان دریا به فهرست میراث فرهنگی یونسکو اضافه شد.