نئومحافظه کاران در برابر ترامپ

پس ازبرگزاری انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری آمریکا در  “سه‌شنبه بزرگ” که در آن دونالد ترامپ برنده هفت ایالت از 11 ایالت شد، گویا بخت ،چندان این میلیاردر خبرساز را یاری نکرده است. روز شنبه 5 مارس در انتخابات درون حزبی دو ایالت کانزاس و مین رقیب ترامپ، تد کروز، سناتور کنونی ایالات تگزاس توانست از او پیشی بگیرد. در عوض در دو ایالت لوسیانا و کنتاکی ترامپ پیروز میدان شده است. دو نامزد دیگر جمهوری‌خواهان، مارکو روبیو و جان کیسیک نتوانستند در هیچ یک از این ایالت‌ها پیروز شوند. دونالد ترامپ همچنان با فاصله‌ای قابل توجه در انتخابات مقدماتی جمهوری خواهان پیشتاز است. با این حال پیروزی‌های ترامپ که همیشه با اظهارنظرهای جنجالی وی همراه بوده است زنگ خطر را برای مقامات حزب جمهوری خواه به ویژه جریان نئو محافظه کار به صدا در آورده است. به غیر از مواضع اقتصادی وی، دیدگاه‌های ترامپ در زمینه سیاست خارجی دیدگاه‌های جمهوری خواهان اصیل را به چالش می‌کشد. دونالد ترامپ، جنگ عراق را افتضاحی مبتنی بر دروغ می‌داند، پوتین را تحسین می‌کند و گفته میان اسرائیل و فلسطین «بی طرف» خواهد بود. وقتی صحبت از جایگاه جهانی آمریکا می‌شود می‌گوید: «چرا ما همیشه باید طلایه دار همه چیز باشیم؟» در حالی که قسمتی از کاندیداهای جناح اصلی حزب از رقابت‌ها کنار کشیدند یا حتی عده‌ای از آنها سوار قطار ترامپ شده‌اند و از وی حمایت کردند، یک گروه وجود دارند که به شدت با وی مخالف هستند: نخبگان تندروی سیاست خارجی که به نئومحافظه کاران مشهور هستند.

ترامپ از دیگران صلح طلب تر است
سایت «American Conservative»،  اخیرا در گزارشی مواضع کاندیداهای باقی‌مانده‌ انتخابات آمریکا را بر اساس سیاست خارجی مداخله‌جویانه در شش موضوع امتیازبندی کرده و به آنها نمره داده است. بهترین نمره برای سیاستی خوددارانه منظور شده است و بدترین نمره برای سیاستی مداخله‌جویانه. موضوع‌های مطرح در این «کارنامه»، بودجه‌ نظامی، رابطه با روسیه، جنگ عراق، جنگ لیبی، سوریه و توافق هسته‌ای ایران هستند. نویسندگان گزارش توضیح داده‌اند که رؤسای جمهور در سیاست خارجی آزادی عمل بیشتری از سیاست داخلی دارند و د و رئیس‌جمهور گذشته سیاست خارجی‌ تندروانه‌تر از تعهداتشان در دوره‌ تبلیغات در پیش گرفته‌اند. جورج دبلیو بوش قول «سیاست خارجی فروتنانه» داد، اما جنگ عراق را رقم زد. باراک اوباما تا حد زیادی برای پایان دادن به جنگ‌های بوش انتخاب شد، اما او هم به دنبال ایده “تغییر رژیم” رفت و “موفقیتی” با هزینه‌ زیاد در لیبی به دست آورد و در سوریه به جایی نرسید. براساس این گزارش سندرز، ترامپ و کیسیک سیاست خارجی صلح طلبانه تری خواهند داشت و بعد از آنها کلینتون و کروز قرار دارند و روبیو و کارسون بدترین نمره‌ها را گرفته‌اند.

شر هیلاری بسیار کمتر از ترامپ
چند تن از چهره‌های جمهوری خواه در حوزه سیاست خارجی -که بسیاری از آنها طرفداران جنگ عراق، ضد پوتین و درباره امنیت اسرائیل غیر قابل مذاکره هستند- در مصاحبه با پولیتیکو می‌گویند ترامپ یک فاجعه برای سیاست خارجی ایالات متحده است و هرگز از وی حمایت نخواهند کرد. حتی برخی از آنها اعلام کرده‌اند در ماه نوامبر به جای ترامپ به هیلاری کلینتون رای خواهند داد. الیوت کوهن، مقام ارشد سابق وزارت خارجه در دولت جورج دبلیو بوش که نظریه پرداز نقش تهاجمی ایالات متحده در خارج از کشور است می‌گوید: «شر هیلاری بسیار کمتر از ترامپ است.» انتخاب ترامپ یک فاجعه کامل برای سیاست خارجی آمریکا است و وی در حال حاضر هم در این زمینه صدماتی وارد کرده است.» کوهن حامی جنگ عراق بوده و اغلب به نام نومحافظه کار شناخته می‌شود، ولی خودش چنین هویتی برای خود قائل نیست و می‌گوید: «به شدت یک کاندیدای سوم را به جای ترامپ ترجیح می‌دهم.» اما این نکته را هم اضافه می‌کند که «اگر جایگزین دیگری وجود نداشت، هیلاری را انتخاب می‌کنم.» مکس بوت، مورخ نظامی در شورای روابط خارجی که از جنگ عراق حمایت کرد و طرفدار سیاست خارجی جنگ طلبانه است در مصاحبه با  ووکس در اول مارس می‌گوید در مقابل ترامپ به کلینتون رای می‌دهد «به معنای واقعی کلمه حوصله ترامپ را ندارم. کلینتون به وضوح نسبت به ترامپ ارجحیت دارد.» کوهن نامه چندین نفر از کارشناسان جمهوری خواه حوزه سیاست خارجی را که روز چهارشنبه گذشته منتشر شد و بسیاری از آنها نومحافظه کار بودند ،سازماندهی کرده است. در این نامه آمده است: «ما نمی‌توانیم از گزینه حزب در صورتی که آقای ترامپ باشد حمایت کنیم.» در این نامه از مواضع ترامپ در زمینه «تحسین دیکتاتورهای خارجی» و حمایت «غیر موجه» از «استفاده گسترده از شکنجه» انتقاد شده است. این نامه توسط چند تن از کارشناسان حوزه سیاست خارجی حزب جمهوری خواه امضا شده است. این افراد شامل: مکس بوت، پیتر فیور، یکی از دستیاران امنیت ملی در دولت جورج دبلیو بوش، رابرت زولیک، معاون وزارت خارجه در زمان کاندولیزا رایس، داو زاخیم، یکی از مقامات پنتاگون در دولت بوش و کوری شاکه، مقام سابق وزارت خارجه در دولت بوش و عضو موسسه هوور، می‌شود.

به دنبال گزینه سوم
تعدادی از نومحافظه کاران که خودشان را در وضعیتی غیرممکن می‌بینند، ذاتاً نمی‌توانند به کلینتون رای بدهند، اما برای جلوگیری از روی کار آمدن جمهوری خواهی که مواضعش را خطرناک می‌بینند و دیدگاه هایش را با قدرت آمریکایی و ارزش‌های خارجی آن در تضاد می‌بینند، مجبور به انجام چنین کاری هستند. الیوت آبرامز، یکی از دستیاران امنیت ملی در دولت جورج دبلیو بوش که در زمینه دموکراسی در خاورمیانه تخصص دارد می‌گوید: «سال 1972 اولین سالی بود که می‌توانستم در انتخابات رای دهم، ولی در انتخابات شرکت نکردم. به دلایل سیاست خارجی نمی‌توانستم به مک گاورن رای دهم و به خاطر واترگیت هم به نیکسون رای ندادم. ممکن است در سال 2016 هم با وضعیت مشابهی روبرو شوم. نمی‌توانم به ترامپ یا کلینتون رای دهم.» بیل کریستول، سردبیر نشریه ویکلی استاندارد، که به عنوان رئیس نومحافظه کاران واشنگتن شناخته می‌شود، می‌گوید قبل از انتخاب بین دو گزینه ترامپ و کلینتون به گزینه سوم فکر خواهد کرد. کریستول و آبرامز به سناتور مارکو روبیو مشاوره می‌دهند. روبیو گزینه مورد حمایت تعدادی از نومحافظه کاران است که مواضعش در قبال سیاست خارجی و تاکید شدیدش بر حقوق بشر و دموکراسی را تحسین می‌کنند.

منبع : فارس