آدمهای امروزی به سرعت پیش میروند و حتی لحظهای باز نمیایستند، چرا که شهرها جایی برای ایستادن ندارند و انسان ها درگیر روزمرگی اند و کسی به جهان پیرامون خویش توجهی نمی کند؛ در این میان تنها عکس است که میتواند لحظهای از هزاران ثانیه و زمان در حال گذر را متوقف کرده و تکهای از آدمی را نشان دهد که هیچگاه به آن فکر و تعمق نکرده است.