کاش اقتصاد را به اندازه کرونا جدی می‌گرفتیم!

در هر کارگاه هم 20 تا 50 نفر به صورت مستقیم و غیرمستقیم در حال فعالیت اند. برخی کارگاه ها دو شیفته و سه شیفته کار می کنند. تعدادی ماسک می دوزند تعدادی گان و ... .

 عمدتاً چرخ های خیاطی هم مردمی است. خانم های خیاط، چرخ خیاطی خود را آورده اند یا برخی که توان حضور نداشته اند چرخ شان را به کارگاه داده اند.

 در هر شهر حداقل 5-6 کارگاه کوچک و بزرگ دایر شده! برخی اصلاً خانگی کار می کنند. عده ای در خانه های خود ماسک تولید می کنند و این تولیدات روزانه از منازل جمع آوری می شود. آن هم کسانی که در عمرشان خیلی خیاطی نکرده اند. یک روزه خیاط می شوند!

 نه فقط زنان و دختران جوان پای این کار آمده اند که مردان آنها نیز به کار خیاطی مشغول شده اند یا در کار تولید الکل و مواد ضدعفونی کننده و محلول های بهداشتی و ... دست به کار شده اند! این تولیدات معمولا یا رایگان و جهادی در اختیار مراکز درمانی و مشاغل پررفت و آمد مثل نیروی انتظامی و شهرداری و ... قرار می گیرد یا به اقشار نیازمند اهدا می شود و یا با قیمت خیلی پائین تر از بازار به داروخانه ها و فروشگاه ها و بازار تزریق می شود.

 این ظرفیت ها باعث شده تا ایران با وجود «تحریم های فلج کننده» که هر کدامشان برای براندازی یک حکومت کافی بود عملاً مشکلاتش را در داخل حل کند و ان شاءالله به خودکفایی هم در برخی اقلام برسد.

 اما یک سؤال مهم؛ چرا این دغدغه و شوق که برای تولید ماسک و گان و الکل در جای جای کشور ایجاد شده در تولیدات اقتصادی و تولید لباس و پوشاک بوجود نیامده؟ چرا اقتصاد را به اندازه کرونا جدی نگرفته ایم؟

پاسخ روشن است: چون در برابر کرونا حس جهاد پیدا کرده ایم. همان حسی که در سیل و زلزله و حالا کرونا به ما دست داده در مسئله اقتصاد و تولید به ما دست نداده است!

 در حالیکه قریب ۷۰ – ۸۰ درصد البسه مورد نیاز کشور از خارج وارد می شود، چرا این حس را در سایر ایام سال پیدا نمی کنیم؟ چون پیام «جنگ اقتصادی» را درک نکرده ایم! نائب امام زمان سالهاست که فرمان جهاد اقتصادی را صادر کرده! بیش از ۱۰ سال است پیام اصلی و نام هر سال، فرمان جهاد اقتصادی است. اقتصاد مقاومتی سالهاست ابلاغ شده؛ خبری از انقلاب مردمی و جهاد گروه های خودجوش نیست.

 این روزها اقتصاد مقاومتی را در کارگاه های مردمی تولید ماسک و گان به عینه دیده ایم. اقتصاد مقاومتی و مردمی کردن اقتصاد یعنی همین! فعال کردن ظرفیت ها و استعدادهای خفته مردمی در اقصی نقاط کشور البته با هدایت و نظارت و پشتیبانی دولت! اگر این همه کارگاه که در ایام کرونا تشکیل شد و در هر شهر چند صد نفر پای کار آمدند، اگر همین ها وارد فاز تولید لباس و پوشاک و هر کالای مورد نیاز کشور شوند بی شک یک انقلاب در اقتصاد به پا خواهد شد. کافی است با جان و دل درک کنیم فرمان اقتصاد مقاومتی و جهش تولید را!

 

منبع : حامیان ولایت