چرا آموزش و پرورش دولتی از ایران رنگ باخت!

 بر کسی پوشیده نیست که ریاست شورای عالی آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد حقوقی و مرجعی سیاستگذار در حوزه وظایف آموزش و پرورش عمومی و متوسطه، برعهده شخص رییس جمهور بوده و برحسب ماده 9 قانون مصوب آن شورا، از بین 22 نفر عضو رسمی یا  پیوسته، که هریک به مدت چهار سال انتخاب می شوند سه نفر را اعضای هیات علمی گروه های تخصصی دانشگاهها و پژوهشگاه ها در رشته های مدیریت آموزشی ،برنامه ریزی درسی و روانشناسی تربیتی تشکیل می دهند که توسط رییس محترم شورا انتخاب و معرفی می شوند.

اینکه فرد منتخب با حفظ شرایط مندرج در قانون به کدام صبغه یا نحله سیاسی گرایش یا وابستگی داشته باشد اصلا به ما مربوط نیست.

رییس جمهور مختار علی الاطلاق است. علی القاعده، اوست که ترجیح می دهد از بین جمع کثیر اندیشمندان دانشگاهی و پژوهشگران نامدار عرصه پژوهش، به کسی اکتفا کند که جامعه فرهنگیان از او دل خوشی نداشته، وی را مدیر موفقی در حوزه آموزش و پرورش ارزیابی نمی کنند هرچند که وی هر از گاهی از پرده غیبت یا کنج عزلت بدر آمده ،خود را در نبود رقبا یا خالی دیدن میدان مصاحبه و مناظره، تنها تهمتن روزگار، آرش کمانگیر دیار پهناور آموزش و پرورش، افضل و اعلم مدیران سابق و لاحق در نیم قرن اخیر بخواند!

    بیشتر بخوانید: تجویز نسخه طلایی توسط فانی برای ساماندهی آموزش و پرورش

آنچه در تاریخ شفاهی آموزش و پرورش، بر جریده عالم و یا بر قلوب آحاد فرهنگیان نقش بسته است آن است که فانی در عمل، هرگز یک راهبر آموزشی موفق در میدان آموزش و پرورش نبود.

تقارن زمانی حوادثی مانند بر ملا شدن اختلاس 15 هزار میلیاردی در صندوق ذخیره، زیادی اعلام شدن بیش از 350 هزار معلم، مقاومت در برابر استخدام معلم، مبسوط الید قراردادن صاحبان مدارس غیر دولتی، تضعیف مدارس دولتی به قیمت رشد معنادار مدارس غیر دولتی، کمک به سقوط آزاد پایگاه و منزلت اجتماعی معلمان با برون سپاری مدارس دولتی به شیوه خرید خدمات آموزشی، بی توجهی به بیمه درمان تکمیلی بیش از یک میلیون و هفتصد هزار معلم شاغل و باز نشسته با حذف بیمه طلایی به بهانه کاهش در هزینه های بالاسری،عزل و نصب های بی سابقه سیاسی در آموزش و پرورش با وزرات سه ساله فانی تا مجبور شدن او به استعفا و عزل ناگهانی ،موجب شده است تا اغلب فرهنگیان، واژه " فانی" را  تداعی کننده به فنا رفتن آموزش و پرورش دولتی بخوانند.

    بیشتر بخوانید: اما و اگرهای استخدام معلمان حق‌التدریس/ استخدام های قطره چکانی+ جزییات

هرچند از عمر دولت اعتدال، تا رسیدن به نقطه پایانی، چند صباحی بیشتر باقی نمانده است و شاید هم آقای رییس جمهور خواسته اند در این اندک مجال باقی مانده، با استمالت از آن وزیر برکنار شده ،غبار تیرگی ها را شسته، درخت دوستی بنشانند!! کسی چه می داند "و الله اعلم بما فی الصدور"
چرا که لسان الغیب شیرازی در غزلی از میان شاهکار ماندگارش آورده است :


راستی تا یادم نرفته این نکته را هم یاد آور شوم ،به نظر می رسد جناب فانی ،برحسب سوابق تحصیلی ، فاقد شرایط مندرج در ماده 9 قانون شورای عالی آموزش و پرورش باشد.

زیرا برحسب مستندات، وی تحصیلکرده دکترای مدیریت دولتی از دانشگاه تربیت مدرس است که لیسانس و فوق لیسانس خود را نیز در رشته راه و ساختمان از دانشگاه تهران دریافت کرده است.

این در حالی است که در ماده مذکور به صراحت آمده است سوابق تحصیلی و دانشگاهی افراد منتخب باید در رشته های مدیریت آموزشی ،برنامه ریزی درسی یا روانشناسی تربیتی باشد.

ایکاش بند و تبصره ای هم  به قانون الحاق می شد که اگر پای آشتی کنان ، دلجویی و دلبری  به میان باشد رشته مدیریت دولتی که سهل است حتی اگر طرف ، زلزله شناسی هم خوانده باشد،ورودش به جمع رندان بلااشکال است!

البته این انتخاب آن هم در کنار استاد مهرمحمدی عزیز به مصداق" گل بود و به سبزه نیز آراسته شد "و یا "چونکه صد آمد نود هم پیش ماست " اتفاقا مراعات نظیر ،جناس تام و تمام ، در حد اکمال رعایت شده است زیرا  در طول تاریخ  چهل ساله  پس از انقلاب حتی اگر نقاش یا پیکر تراش نابغه ای مانند لئوناردو داوینچی ،دست به کار می شد تا تابلویی جذاب، متقارن و ماندگار از هواداران پر و پا قرص خصوصی سازی یا طبقاتی شدن آموزش و پرورش در ایران را به تصویر بکشد به جای تابلوی حزن انگیز " ام آخر" ، اولین جلسه شورای عالی آموزش و پرورش ایران را در زمان وزارت "حاجی میرزایی" ،با همین اعضای منتخب  به تصویر می کشید.