۷ علامتی که می‌گوینددچارفقرآهن شده اید

کم خونی فقر آهن از بیماری‌های شایعی است که گروه‌های مختلف سنی را درگیر می‌کند. علل متفاوتی برای آن وجود دارد که مهم‌ترین آن‌ها اشتباهات تغذیه‌ای است.
- گفته می‌شود زنان در سنین باروری بیشتر در معرض کم خونی ناشی از فقر آهن هستند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده اعلام کرده که روزانه ۱۸ میلی گرم آهن باید به بدن زنان ۱۹ تا ۵۰ سال برسد. این میزان در زنان باردار ۲۷ میلی گرم و در مردان بزرگسال ۸ میلی گرم است.

سطوح ناکافی آهن در بدن می‌تواند با نشانه‌های غیر معمول زیر خود را نشان دهد:

خستگی: در مبتلایان به کم خونی فقر آهن، تعداد گلبول‌های قرمز برای انتقال اکسیژن به اعضای حیاتی بدن کاهش می‌یابد. این کمبود اکسیژن خود را با علائم مبهمی از جمله خستگی، سردرد، ضعف خود را نشان می‌دهد.

تنگی نفس: محققان کلینیک مایو اعلام کرده اند که مبتلایان به کم خونی ناشی از فقر آهن دچار تنگی نفس می‌شوند. از آنجا که ماهیچه‌ها نمی‌توانند اکسیژن کافی برای انجام فعالیت‌های معمول مانند راه رفتن را دریافت کنند، میزان تنفس در تلاش برای جبران کمبود اکسیژن افزایش یافته و همین باعث تنگی نفس می‌شود.
سندرم پای بی قرار: سندروم پای بی قرار نوعی اختلال در سیستم عصبی است و با احساس سوزن سوزن شدن پا و یا نیاز شدید به حرکت دادن پا‌ها در حالت استراحت خود را نشان می‌دهد. این اختلال می‌تواند منجر به کاهش کیفیت خواب شود. سندرم پای بی قرار یکی از علائم غیر معمول کمبود آهن است.

ریزش مو: زمانی که اکسیژن کافی به علت کم خونی فقر آهن به فولیکول‌های مو نرسد، فرد دچار ریزش مو می‌شود و تا زمانی که این فقر آهن درمان نشود مو‌های از دست رفته رشد نخواهند کرد. همه مردم هر روز تعدادی از موهایشان می‌ریزد، اما مقادیر بیش از اندازه ریزش و عدم رشد مجدد آن‌ها یکی از علائم کم خونی فقر آهن است.

عفونت‌های مکرر: آهن نقش کلیدی در حفظ سیستم ایمنی سالم ایفا می‌کند به طوری که سطوح ناکافی آن در بدن، استعداد ابتلا به عفونت را افزایش می‌دهد.

میل به خوردن چیز‌های عجیب و غریب: میل به خوردن غذا‌های عجیب و غریب یا حتی مواد غیر خوراکی، پیکا یا هرزه خواری نامیده می‌شود. میل به خوردن یخ، خاک رس، خاک، گچ یا کاغذ از جمله مواردی است که افراد مبتلا ممکن است تجربه کنند و می‌تواند نشانه‌ای از کمبود آهن باشند.

اضطراب: کمبود اکسیژن در بافت‌های بدن ناشی از کمبود آهن ممکن است موجب اضطراب شود. با این حال، این مشکل پس از بهبود یا درمان سطح آهن اصلاح خوهد شد.

منبع : آوای سلامت