به نام خدای ابراهيم و اسحاق و يعقوب؛ از محمد فرستاده خدا به اسقف نجران. خدای ابراهيم و اسحاق و يعقوب را حمد و ستايش ميکنم و شما را از پرستش بندگان به پرستش خدا دعوت مينمايم. شما را دعوت ميکنم که از ولايت بندگان خدا خارج شويد و در ولايت خداوند وارد آييد...."
اسقف پس از قرائت نامه برای تصميم گيری، شورايی مرکب از شخصيتهای بارز مذهبی و غير مذهبی تشکيل داد. اين شورا با آگاهی از اينکه مکرر از پيشوايان مذهبی خود شنيده اند روزی منصب نبوت از نسل اسحاق به فرزندان اسماعيل انتقال خواهد يافت و هيچ بعيد نيست محمد، که از اولاد اسماعيل است، همان پيغمبر موعود باشد. تصميم گرفت گروهی به عنوان هيئت نمايندگی نجران به مدينه بفرستد تا از نزديک با محمد (ص) تماس گرفته و دلايل نبوت او را مورد بررسی قرار دهد.
نجرانيان طی جلساتی که با پيامبر اکرم داشتند با آن حضرت به بحث و مناظره پرداختند و در نهايت پيامبر اکرم بر اساس حکم پروردگار متعال، آنان را به مباهله دعوت کرد، که طرفين در پيشگاه خداوند لب به نفرين بگشايند و هر کدام که بر حق نيستند و دروغ می گويند، به عذاب الهی گرفتار شوند. اين اقدام مورد پذيرش واقع و به روز بعد موکول شد.
بامداد روز بعد، اجتماعی عظيم از مردم مدينه در بيرون شهر ديده می شد و گروهی بی شمار برای تماشای مباهله گرد آمده بودند. در آن حال مشاهده کردند که پيغمبر اکرم (ص) در حالی که کودکی را در آغوش داشته و دست کودک ديگری را در دست دارد به همراه بانو و مردی که پشت سر ايشان حرکت می کردند، از راه رسيدند و محلی را برای مباهله در نظر گرفتند.
مسيحيان که ازدور ناظر ورود رسول اکرم بودند، بر خلاف انتظار خود ديدند که آن حضرت با جمعيت و ازدحام نيامده و فقط يک مرد و يک زن و دو پسر با خود آورده است .
پرسيدند که همراهان پيغمبر با او چه نسبتی دارند؟ گفته شد: که اينان محبوب ترين مردم نزد رسول اکرم هستند. يکی فاطمه دختر او و ديگری علی داماد و پسر عمش و آن دو پسر، فرزندان دختر او، حسن و حسين می باشند. اسقف اعظم نصرانی که متحير شده بود، خطاب به جمعيت نصاری گفت: بنگريد که محمد چگونه با اطمينان تمام و ايمان راسخ به ميدان آمده و بهترين عزيزان خود را برای اجرای مباهله به همراه آورده است! به خدا سوگند اگر او را در اين امر ترديد و يا خوفی داشت، هرگز عزيزان خود را انتخاب نمی کرد. مردم، من در چهره آنان معنويت و روحانيتی می يابم که اگر از خدا درخواست کنند، کوه ها را از جای خود حرکت خواهند داد. پس از مباهله با آنان بر حذر باشيد .
اعمال روز مباهله:
کل اين روز روز شريفی است و در آن چند عمل وارد است:
اوّل غسل
دوّم روزه
سوّم دو رکعت نماز و آن مثل روز عيد غدير است (دو رکعت است ؛ در هر رکعت ، يک مرتبه حمد و ده مرتبه توحيد ، ده مرتبه آيه الکرسی و ده مرتبه قدر خوانده می شود و بهتر است پيش از اذان ظهر خوانده شود.)
چهارم خواندن دعای مباهله که شبيه به دعای سحرهای ماه رمضان است ، اللهم انی اسئلک من بهائک بابهاء .........
پنجم استغفار روايت شده است بعد از نماز هفتاد مرتبه استغفار کند.
ششم تصدق شايسته است در اين روز تصدّق بر فقراء به جهت تَاءسّی به مولای متقيان امير المؤ منين عليه السلام و زيارت کردن آن حضرت و بهتر است زيارت جامعه خوانده شود.
بخش هايي از دعاي روز مباهله:
خداوندا، بر محمد و آل محمد درود فرست و به من شادي و خرّمي، استقامت و گشايش، عافيت و سلامت و کرامت، روزي پاک و فراوان، و هر نعمت و وسعت که نازل شده يا از آسمان به زمين نازل مي شود، قسمت کن.
خداوندا، اگر گناهان چهره مرا نزد تو فرسوده اند و ميان من و تو حايل شده اند و حالم را نزد تو دگرگون کرده اند، از تو درخواست مي کنم به نور آبرويت که خاموش نشود و به آبروي حبيبت محمد مصطفي صلي الله عليه و آله وسلم و به آبروي وصيّت علّي مرتضي عليه السلام و به حق اوليائت که آنها را برگزيدي که بر محمد و آل محمد درود بفرستي و هر گناه که کرده ام بيامرزي و مرا در باقي مانده عمرم حفاظت کني.
خداوندا، من مطيع توام، پس از من خشنود باش. عملم را ختم به خير کن و ثواب آن را برايم در بهشت مقرّر دار و آنچه خود سزاوار آني براي من انجام ده، اي سزاوار تقوا و آمرزش. رحمت فرست بر محمد و آل محمد و به رحمت خود به من رحم کن، اي مهربان ترينِ مهربانان.
منبع : حامیان ولایت




