توقیفگاه، زندان موقت شهربانی، زندان زنان و بعد زندان کمیته مشترک ضد خرابکاری از اسامی مکانی‌ست که ۸ هزار و ۴۴۲ نفر، از یک روز تا هزار و صد و چهل شبانه روز از زندگی خود را در این مکان زندانی بوده‌اند. ساختمانی در محوطه باغ ملی تهران که توسط ساواک برای بازجویی و شکنجه مخالفان حکومت پهلوی مورد استفاده قرار می‌گرفت. با علم به اینکه اکنون تبدیل به موزه شده، از ابتدای مسیر بازدید چنان وحشتی بر بیننده حاکم است که قدم زدن در آن فضای سنگین و تحمل جو وحشتناک این زندان برای یک بازدید کننده هم قابل تحمل نیست. اینجا موزه عبرت است، تونل وحشت تاریخ ایران.

موزه عبرت تهران یکی از ساختمان‌های میدان مشق (باغ ملی) است که مخوف‌ترین شکنجه‌گاه ایران به شمار می‌رود. در زمان حکومت پهلوی، زندان موقت شهربانی، زندان زنان و بعد زندان کمیتهٔ مشترک ضد خرابکاری نام گرفت و توسط ساواک برای بازجویی و شکنجه مخالفین حکومت پهلوی مورد استفاده بود. علاوه بر معماری مدور با راهرو‌های تودرتو و دالان‌های تنگ و باریک که امکان فرار از زندان را به صفر رسانده بودند، وجود نرده‌های بلند آهنی و دیوار‌های بتنی و بلند، خود گواه یک بنای خوف انگیز و نفوذناپذیر است که بهترین جا برای شکنجه زندانیان در دوره پهلوی به شمار می‌رفت.

همه‌کسانی پرویز ثابتی را از نزدیک می‌شناسند به این نکته اذعان دارند که ساواکی سابق یک بهایی عقیدتی است، ورود مامور تاریخ مصرف گذشته ساواک به صحنه اغتشاشات آخرین میخ بر تابوت اغتشاشات است.

ساختمانی در محوطه باغ ملی تهران است که در زمان حکومت ظالم پهلوی توقیفگاه، زندان موقت شهربانی، زندان زنان و بعد زندان کمیتهٔ مشترک ضد خرابکاری نام گرفت‌ و توسط ساواک برای بازجویی و شکنجه مخالفین حکومت پهلوی مورد استفاده بود.سرانجام با پیروزی انقلاب اسلامی این زندان تعطیل و در سال ۱۳۷۹ به موزه عبرت جهت بازدید عموم تبدیل شد.

یکی از شکنجه گران و بازجویان رهبر انقلاب، منوچهری بوده است، وی مسئول بخش روحانیت ساواک بود که به شقاوت و سنگدلی او را می‌شناختند.