عبدالحسین برونسی، نامی که با شجاعت، ایمان و ایثار در تاریخ دفاع مقدس ایران گره خورده است همسرش «مرحومه معصومه سبک خیز» ادامه دهنده راه او بعد از شهادت این شهید بود.

قدیم‌ترها هر کس می‌خواست برای خودش کاروکاسبی راه بیندازد، مکاسب می‌خواند تا حلال و حرام را بشناسد ولی در دوره ما کسی پیدا شد که مکاسب نخوانده اسمش ضرب‌المثل شد؛ شهید عبدالحسین برونسی.

بعد از تشییع پدرم، پیکرش را در همان مزاری دفن کردیم که اردیبهشت سال ۱۳۶۴ به صورت نمادین سنگی برایش گذاشته بودیم. پدرم به حضرت زهرا (س) خیلی ارادت داشت. برای همین پیکرش مقارن با شهادت حضرت‌زهرا (س) در ۱۷‌اردیبهشت سال ۱۳۹۰ به وطن برگشت و با استقبال مردم تشییع شد

بیش از هشت نفر از فرماندهان و افراد شاخص سپاه در ماه اسفند به آرزوی دیرینه‌شان یعنی شهادت رسیده‌اند؛ آرزویی به رنگ خون و عشق‌بازی با خالق هستی.

می شه اون خانواده ای که شهید دادن، اون مادر شهیدی که جگرش داغ داره، توی گرما باشه و بچه های من زیر کولر؟! کولر سهم مادر شهیده.

ممکن است این خاطره به نظر تلخ بیاید؛ اما به شما صادقانه عرض کنم، این یکی از شیرین‌ترین خاطره‌های زندگی من در دوران مبارزات طولانی با طاغوت است؛ زیرا من آن روز زاهدان و مردم آن را کشف کردم.

شهید برونسی در جوانی پای اعتقاداتش ایستاد و زیر بار حرف زور سرهنگ طاغوت نرفت؛ تا اینکه در میانسالی خداوند پاداش این اخلاصش را در عملیات بدر به او عطا کرد.

شهید عبدالحسین برونسی در سوم شهریورماه ۱۳۲۱ در روستای گلبوی کدکن از توابع شهرستان تربت حیدریه به دنیا آمد. پدرش حسین‌علی و مادرش فضه نام داشت. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذراند