روزنامه کیهان امروز در سرمقاله خود به ظرفیت داخلی کشور پرداخت.

سالی که گذشت پر فراز و نشیب بود و درس و دستاورد و عبرت کم نداشت. با سیل آغاز شد و با کرونا در حال پایان است و در میانه این دو، ماجراها و اتفاقاتی روی داد که به جرات می‌توان گفت هیچ ناظر و تحلیلگری آن را پیش‌بینی نمی‌کرد. سال 1398 دو قهرمان داشت؛ حاج قاسم سلیمانی و ملت.

آیا اتفاقات مهم و پیاپی سال 98 می‌تواند ما را به یک درک مشترک و مدلی قابل اتکا رهنمون شود؟

ماه رجب است و رحمت وسیع خدا. ماه استعانت از خدا و استغفار و استجابت دعا. خدای مهربانی که برای هر خیری به او امیدوار و از هر شری به او پناهنده‌ایم.

مسئله اول این روزهای کشور و حتی همه دنیا کروناست ویروسی که با همه کوچکی دنیا را کاملاًً به خود مشغول کرده است.

انتخابات دوم اسفند ماه مجلس شورای اسلامی ایران بدون تردید علاوه‌بر محیط داخلی، تأثیرات مهمی در فضای وسیع منطقه‌ای و بین‌المللی نیز برجای می‌گذارد .

مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا با صراحت اعلام کرده است که مردم ایران باید طعم تلخ گرسنگی را بچشند تا به خواسته‌های ما تن بدهند. ترامپ هم از ضرورت فشار سنگین معیشتی بر مردم ایران سخن می‌گوید

چند هفته از اجرای تصمیم بنزینی می‌گذرد و سؤالات و ابهامات نه تنها پاسخ داده نشده بلکه بر حجم و پیچیدگی آنها نیز افزوده شده است.

استناد آقای روحانی به «نظرسنجی»! به‌اندازه‌ای غیر علمی و بیرون از قواعد ابتدایی نظرسنجی است که وبسایت رسمی ریاست جمهوری نیز ترجیح داده است این بخش از اظهارات ایشان را حذف کند.