آتش‌سوزی بخشی از تالاب بین‌المللی امیرکلایه با حضور به‌موقع محیط‌بانان، کارشناسان محیط زیست، مسئولان محلی، نیروهای انتظامی و مشارکت اهالی منطقه، پس از چهار ساعت عملیات مستمر به طور کامل مهار شد.

طوفان‌های گرد و غبار بار دیگر آسمان منطقه سیستان را تیره کرده و زندگی مردم شهرستان‌های زابل، زهک، هیرمند، هامون و نیمروز را تحت تأثیر قرار داده است؛ کاهش شدید دید افقی، افزایش مراجعه بیماران به مراکز درمانی و اختلال در حمل‌ونقل و فعالیت‌های اقتصادی، تنها بخشی از پیامدهای پدیده‌ای است که سال‌ها به یکی از مهم‌ترین چالش‌های زیست‌ محیطی شمال سیستان و بلوچستان تبدیل شده است.

مدیرعامل سازمان آب و برق خوزستان از برقراری جریان آب در ورودی‌های تالاب هورالعظیم با اجرای برنامه ویژه مدیریت منابع آب و رهاسازی هدفمند از سد کرخه خبر داد.

تصاویر نادری از رفتار شکارچیانه جگوارها در تالاب‌های آمریکای جنوبی ثبت شده است.

تالاب حله پس از دو دهه بار دیگر به‌طور کامل آبگیری شد؛ رخدادی کم‌سابقه که نویدبخش بازگشت زیست به قلب دشت‌های جنوب و امید تازه برای مردم محلی و دوستداران طبیعت است.

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان مرکزی از وقوع آتش‌سوزی در نیزارهای تالاب میقان خبر داد و گفت: تاکنون حدود ۳۰ تا ۴۰ هکتار از این تالاب دچار حریق شده و عملیات مهار با وجود حضور نیروهای امدادی همچنان ادامه دارد.

بیش از ۱۸ هکتار از سطح پهنه آبی تالاب انزلی در منطقه حفاظت شده «سیاه‌کشیم» از پوشش متراکم گیاه مهاجم سنبل آبی پاکسازی شد.

تالاب «سرخرود» در شهرستان محمودآباد استان مازندران هر سال در فصل‌های سرد میزبان جمعیت زیادی از قوهای مهاجر است. بر اساس آمار ارائه‌شده توسط محیط زیست مازندران، بیش از ۷۰ گونه پرنده مهاجر، بومی و غیربومی، برای کوچ زمستانی به تالاب‌ها و آبگیرهای این استان روی می‌آورند. از جمله این پرندگان می‌توان به غاز، فلامینگو، آب‌چلیک‌، باکلان‌ و حواصیل‌ اشاره کرد که چند ماه را برای در امان ماندن از سرما در این منطقه سپری می‌کنند. حضور این پرندگان مهاجر، به‌ویژه قوهای فریادکش، به تالاب «سرخرود» جایگاه ویژه‌ای داده و ظرفیت طبیعی مهمی برای استان مازندران، به‌ویژه شهر سرخرود ایجاد کرده است.

حضور پرندگان مهاجر، به‌ویژه قوهای فریادکش، به تالاب «سرخرود» جایگاه ویژه‌ای داده و ظرفیت طبیعی مهمی برای استان مازندران، به‌ویژه شهر سرخرود ایجاد کرده است.

این تصاویر، زمستان‌گذرانی پرندگان مهاجر در تالاب میانکاله مازندران و خلیج گرگان در گلستان را نشان می‌دهد؛ دو زیستگاه حساس که نقشی کلیدی در بقای پرندگان مهاجر دارند.

جمعی از محیط بانان اداره محیط زیست استان قم با حضور در «تالاب مُرِّه» به سرشماری زمستانه پرندگان مهاجر پرداختند. به واسطه مهاجرت پرندگان از عرض های شمالی کره زمین به سمت عرض های جنوبی در فصل زمستان، تالاب مره قم که در میانه این کریدور مهاجراتی قرار گرفته، میزبان این پرندگان برای تجدید قوا در بین راه است. اردک، حواصیل، آبچیلیک، تنجه و برخی پرندگان شکاری جزء ۱۸۶ گونه از ۲۸۶ گونه شناسایی شده در کل استان است که در تالاب مره ثبت شده است.

تالاب‌ها از کهن‌ترین و در عین حال شکننده‌ترین زیست‌بوم‌های زمین‌اند؛ نه کاملاً خشکی‌اند و نه تماماً آب. مرزهایی زنده که حیات در آن‌ها به تعادل رسیده است. بر اساس تعریف کنوانسیون رامسر، تالاب به محدوده‌ای از مرداب‌ها، باتلاق‌ها، آبگیرها، دریاچه‌ها و سواحل کم‌عمق گفته می‌شود که به‌صورت دائمی یا فصلی با آب پوشیده شده‌اند؛ اما در زیست واقعی انسان، تالاب چیزی فراتر از یک تعریف علمی است: تالاب، ضامن زیستن است. حتی شاید بتوان تالاب‌ها را بعنوان سلول‌های سیستم ایمنی زمین تصور کرد. وقتی تالاب زنده است، اقتصاد محلی نفس می‌کشد. صیادی، دامداری سنتی، کشاورزی پیرامونی و گردشگری به‌صورت پایدار جریان دارند. پرندگان مهاجر می‌آیند، آب تصفیه می‌شود، گردوغبار مهار می‌شود و اقلیم منطقه متعادل می‌ماند. تالاب زنده، سپری طبیعی در برابر سیلاب‌هاست، فیلتر آلودگی‌های آب است، و پناهگاه تنوع زیستی. اما وقتی تالاب می‌میرد، مرگ فقط در آب اتفاق نمی‌افتد. خشکی تالاب یعنی فقر، بیکاری، مهاجرت اجباری، افزایش بیماری‌های تنفسی، طوفان‌های گردوغبار و ریزگرد. وضعیت تالاب‌ها در ایران را می‌شود به‌عنوان یک روند تدریجی و فرسایشی روایت کرد؛ روندی که از دهه‌های گذشته آغاز شده و امروز به نقطه‌ای بحرانی رسیده است. ایران کشوری نیمه‌خشک و کم‌بارش است، اما تالاب‌ها در این اقلیم همواره نقش تنظیم‌کننده چرخه آب و حیات را داشته‌اند. تا چند دهه پیش، بسیاری از تالاب‌های بزرگ کشور به‌ واسطه رودخانه‌های دائمی، سیلاب‌های فصلی و دانش بومی بهره‌برداری از آب، زنده و پویا بودند و معیشت هزاران خانوار به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به آن‌ها وابسته بود. اما از دهه ۴۰ و به‌ ویژه پس از دهه ۷۰ شمسی، الگوی توسعه در ایران به‌ تدریج بر مهار حداکثری آب استوار شد: سدسازی گسترده، انتقال آب بین‌حوضه‌ای، توسعه کشاورزی پرمصرف و برداشت بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی. این سیاست‌ها، حق‌آبه طبیعی تالاب‌ها را قطع یا به‌ شدت کاهش داد. تالاب‌هایی که حیات‌شان به تداوم جریان آب وابسته بود، ابتدا فصلی شدند، سپس کوچک‌تر و در نهایت به پهنه‌های خشک و ترک‌خورده تبدیل شدند. هم‌زمان با کاهش بارندگی‌ها، فشارهای ثانویه نیز تشدید شد؛ ورود فاضلاب‌های شهری و صنعتی، پساب‌های کشاورزی آلوده و تغییر کاربری اراضی پیرامونی. تالاب‌ها به‌جای آنکه به‌عنوان یک اکوسیستم زنده مدیریت شوند، به مخزن تخلیه مشکلات تبدیل شدند. نتیجه: افت شدید تنوع زیستی، نابودی زیستگاه پرندگان مهاجر و آغاز چرخه‌ای از ریزگردها، بیماری‌های تنفسی و فروپاشی معیشت محلی بود. امروز تالاب‌های ایران در وضعیت‌های متفاوتی قرار دارند؛ برخی هنوز با حداقل‌های حیاتی زنده‌اند، برخی در آستانه مرگ‌اند و برخی دیگر عملاً از نقشه زیست‌ محیطی کشور حذف شده‌اند. آنچه آینده این تالاب‌ها را تعیین می‌کند، نه صرفاً میزان بارش، بلکه بازنگری در حکمرانی آب، بازگرداندن حق‌آبه‌های طبیعی و پذیرش این واقعیت است که تالاب‌ها هزینه‌ی اضافی توسعه نیستند، بلکه شرط بقای آن‌اند. روز جهانی تالاب‌ها سالیانه در تاریخ ۲ فوریه برگزار می‌شود. هدف از برگزاری روز جهانی تالاب‌ها، افزایش آگاهی جهانی در مورد نقش حیاتی تالاب‌ها برای مردم و سیاره است. این روز در ۲ فوریه ۱۹۷۱ در شهر رامسر ایران و در کنوانسیون رامسر به امضا رسید.

در جریان سرشماری زمستانه پرندگان آبزی در تالاب‌های گیلان یک نمونه از گونه کمیاب «اردک چشم طلایی» در تالاب جوکندان تالش مشاهده شد.

قو‌های آوازخوان برای زمستان‌گذرانی هر ساله از میانه آبان‌ماه از سیبری تا چین، ژاپن و فنلاند به تالاب سرخرود در مازندران کوچ می‌کنند و در این مدت محیط بانشاطی را فراهم آورده و باعث حضور گردشگران زیادی از نقاط مختلف کشور به این منطقه می‌شوند. سرخرود بین فریدونکنار و محمودآباد واقع است.

تالاب بیشه‌دالان یکی از بزرگ‌ترین تالاب‌های داخلی ایران با وسعت ۹۱۵ هکتار در دشت سیلاخور و نزدیکی شهرستان بروجرد قرار دارد. با این حال، به‌دلیل شرایط اقلیمی و دخالت‌های انسانی از جمله تغییر کاربری اراضی، پیشروی در حریم تالاب، کشاورزی، برداشت آب، آتش‌سوزی عمدی، بهره‌برداری تجاری از نیزارها و شکار غیرمجاز، وسعت این تالاب به‌طور چشمگیری کاهش یافته و به کمتر از ۵۰ هکتار رسیده است. امید است مردم بومی با محیط‌بانان همکاری کنند تا این میراث ملی برای آیندگان حفظ شود و ارگان‌های مربوطه از ظرفیت زیست‌محیطی تالاب در حوزه گردشگری استفاده کنند. گزارش حاضر با هدف ثبت حضور پرندگان مهاجر تهیه شد، اما به‌دلیل حضور شکارچیان و برهم خوردن آرامش پرندگان، تنها تعداد اندکی مشاهده و ثبت شد.

پاییز به روزهای پایانی رسیده، اما تالاب‌های شمال کشور همچنان چشم‌انتظار مهمان سپیدبال خود هستند، درنای سیبری‌ که دو سال با مازندران قهر کرده است.

برنامه ۵ ساله کمیته اجرایی سازمان منطقه‌ای حفاظت از محیط زیست دریایی (راپمی) با پذیرش سه پیشنهاد ایران تصویب شد.

تالاب بین‌المللی انزلی با مناظر چشم‌نواز، گل‌های نیلوفر آبی، نی‌زارهای گسترده و پرندگان مهاجر، یکی از زیباترین و پرجاذبه‌ترین اکوسیستم‌های طبیعی کشور است که چشم هر بیننده‌ای را می‌نوازد.

تالاب بین‌المللی انزلی با مناظر چشم‌نواز، گل‌های نیلوفر آبی، نی‌زارهای گسترده و پرندگان مهاجر، یکی از زیباترین و پرجاذبه‌ترین اکوسیستم‌های طبیعی کشور است که چشم هر بیننده‌ای را می‌نوازد.

ذربایجان غربی تالاب‌های فصلی و دائمی زیادی دارد و بعضی از آن‌ها بین‌المللی هستند. دو تا از این تالاب‌ها که هرسال میزبان پرندگان مختلف از مناطق دور و نزدیک است، تالاب های « درگه و سولدوز » نام دارد. تالاب درگه سنگی که در بین مردمان بومی منطقه با نام تالاب سیران یا سیران گولی نیز شناخته می شود.