ماجرای حرکات شنیع فرح و دوستانش در ساحل نوشهر

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»به نقل تازجهان نیوز،یکی از افرادی که ید طولایی در مفسده‌های دربار پهلوی داشت ملکه آخر نظام سلطنتی ایران یعنی فرح پهلوی بود. فرح گاهی اوقات رعایت شأن و جایگاه ملکه را نمی‌کرد و با هر بی‌سر و پایی طرح مراوده می‌ریخت.

از ماجراهای دوستی های عجیب او با مردان در ایران تا روابط عاطفی با پسران و مردان خارجی در زمانی که وی صاحب چند فرزند بود.

فرح در فرانسه، چهار دوست نزدیک به نام‌های لیلی امیرارجمند، کریم پاشا بهادری، فریدون جوادی و بژورن مایرولد داشت که با لیلی صمیمی‌تر از بقیه بود.

صمیمیت لیلی با فرح باعث شد بعد از ازدواج فرح با شاه مشاغل متعدد و مهمی را عهده‌دار شده که آخرین سمت وی عضو هیأت امناء و مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود.

لیلی امیرارجمند نه تنها اعتقادی به قید و بند‌های مذهبی نداشت، بلکه به قوانین قانونی و عرفی نیز اعتقاد نداشت. رفتارش چنان زننده بوده که حتی مادر محمدرضا نیز به آن انتقاد داشت.

در ادامه خاطره‌ای درباره فساد، فحشا و انحطاط اخلاقی لیلی امیر ارجمند آورده شده که، پیش از نقل آن از مخاطبان عزیز به واسطه اشاره به مسائل غیراخلاقی پوزش خواسته، اما برای شناخت هر چه بیشتر عمق فساد خاندان پهلوی و اطرافیانشان بیان این گونه مطالب اجتناب ناپذیر است.

لیلی امیرارجمند می‌گفت: «اگر آدم‌ها در حضور هم معاشقه، مغازله و زناشویی کنند لذتش دوچندان می‌شود و خودش همیشه مجالس چند نفره راه می‌انداخت و گاهی که مرد کم می‌آوردند از همین خدمه دربار صدا می‌کردند و می‌بردند به داخل محفل خودشان.» 

شوهر لیلی امیرارجمند، حسینعلی امیرارجمند از او بی‌غیرت‌تر بود. «هر وقت مردی [لیلی] زنش را می‌بوسید، او مؤدبانه تشکر می‌کرد.»

مادر فرح نیز از فساد این دوست شبانه‌روزی فرح تعجب می‌کند و می‌نویسد: «البته من از بی‌پروایی جنسی لیلی ناراضی بودم، به‌ویژه در مسافرت‌های نوشهر و کیش عادت داشت بدون هیچ پوششی وارد دریا شود و برایش اهمیتی نداشت که ده‌ها نفر نگهبان و گاردی‌ها دارند او را تماشا می‌کنند.»  خوشبختانه خانم امیرارجمند در همان دوران تحصیل در فرانسه «تغییر دین داده و به کاتولیک گرویده بود.»

لیلی امیرارجمند با این همه فساد، شب و روز در کنار فرح بود. هرگاه در تهران بودند، در کاخ بود و هرگاه مسافرت می‌رفتند ملتزم رکاب بود. امیرارجمند چنان به فرح علاقه نشان می‌داد که «سعی می‌کرد حتی در طرز لباس پوشیدن و آرایش شبیه فرح باشد.» و فرح نیز سعی می‌کرد در بی‌بندوباری شبیه امیرارجمند باشد.

به گفته محافظ شاه: «این خانم از دوستان ملکه، فرح دیبا بود و خیلی از کارهای آنها مثل هم بود. مثلاً در وقاحت و بی‌شرمی کاملاً شبیه هم بودند. از اینکه جلوی مردم لخت قدم بزنند، لذت می‌بردند. البته گاهی فرح در اثر فشار مادرش کمی رعایت می‌کرد.» 

البته لیلی دیگری نیز به نام «لیلی دفتری» دختر سرتیپ دفتری که در وقاحت دست کمی از امیرارجمند نداشت، جزو حلقه دوستان فرح بود. این دو نفر نیز «وقتی در نوشهر همراه فرح بودند با وضع قبیحی روی ماسه‌ها می‌خوابیدند و در مقابل سربازان گارد حرکات شنیعی می‌کردند. خود فرح هم دست کمی از آنها نداشت و حتی به یک عکاس اجازه داده بودند که. . .»

یکی از عوامل بروز نارضایتی شدید مردم از رژیم شاه، فساد بی‌حد و حصر دربار بود. فساد اخلاقی، تکبر و تفرعن، فساد جنسی، فساد مالی و فساد دینی تمام تار و پود دربار را در‌نوردیده بود. فساد با ظهور رژیم پهلوی در دربار همزاد بود، ولی در پایان عمر رژیم، به صورت یک فرهنگ حاکم درآمده بود.