نابود کننده منطق مذاکره نابودگر ۵۰ میلیارد دلار درآمد ارزی

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»این که آقای روحانی با کشور  چه معامله ای کرد، در یک یادداشت و یا یک جلد کتاب قابل بازگویی نیست.

 یک قلمش همین است که خود او می گوید؛ این که متوسط درآمد ارزی کشور در دوره او، از ۶۰ میلیارد دلار به ۱۰ میلیارد دلار رسید. این اتفاق، نتیجه برجام -با همه خسارت هایی که از برجام می شناسیم- نیست؛ نتیجه نوع رویکرد روحانی است.

 او مدعی مذاکره با آمریکا بود. کاری به این نداریم که سر حقوق راهبردی ملی و خطوط قرمز نمی شود مذاکره (چانه زنی و معامله) کرد. فرض را بر این می گذاریم که مذاکره، ضرورت داشت و اقدام درستی بود.

 روحانی با ادبیات خلاف واقع، از سر ضعف، و توام با تخطئه جبهه خودی، هرگز اجازه نداد فضای مذاکره و چانه زنی برای تیم مذاکره کننده ما شکل بگیرد. این تیم چه در همان ماه های اول (پاییز 92) و چه شش ماه اخیر، با اخلال و خرابکاری آقای روحانی دست به گریبان بود.

 او همواره طرف ایرانی را محتاج و گرفتار و ناچار از توافق به هر قیمت نشان داد. هر بار هم که توافق زیر پا گذاشته شد، به جای اعتراض واقعی به آمریکا، طرف خودی را مقصر وانمود کرد! مطابق رفتار روحانی می توان ادعا کرد او هیچ باوری به مذاکره نداشت و معتقد به دیکته نوشتن و تکرار آن بود!

 او همواره مدعی شد خزانه خالی است. تمام کم کاری و سوء مدیریت دستگاه های دولتی را هم پای تحریم نوشت. حالا هم چند ماهی است ادعا می کند توافق، همان اسفند گذشته ممکن بود؛ اما مصوبه (آذرماه) مجلس نگذاشت توافق شکل بگیرد! گاهی هم تلویحا شورای عالی امنیت ملی را که خود رئیس آن است، متهم می کند.

 با این رویکرد سمّی، چه دلیلی داشت آمریکا به تقلا و تکاپو بیفتد که حقوق برجامی ایران را ادا کند، یا نیاز و گرفتاری های خود را به عنوان امتیاز نفروشد؟ یک جرم بزرگ روحانی این بود که هرگز اجازه نداد آمریکا، حقی را برای ملت ایران به رسمیت بشناسد و خود را بدهکار و مسئول تصور کند.

 اکنون با مدیر قاصر و مقصری طرفیم که درآمد ارزی کشور در دوره -سوء- مدیریت او به یک ششم کاهش یافته، اما باز هم طلبکارانه حرف می زند. وضعیت بازار و اقتصاد هم که برآیند مهندسی معبوب اوست، بی نیاز از توصیف است.

 روحانی، آقای گل به خودی است. او "مذاکره" را تبدیل به اسخوان لای زخم کرد، به جای این که مُسکّن یا درمان باشد. او کاری کرد که مقامات آمریکایی در ارتکاب و تکرار عهدشکنی، سر سوزنی نگرانی نداشته باشند.

 ۱۰ روز دیگر، وقتی روحانی ریاست را تحویل دهد، آمریکا بزرگ ترین سرمایه خود (اسخوان تعبیه شده لای زخم و عامل درمان نشدن آن) را از دست خواهد داد