در روزهای اخیر، خبری روی صفحههای مجازی قرار گرفت که به سرعت در محافل رسمی و غیررسمی منتشر شد و عکسالعملهای متفاوت و غالباً شماتتآمیز به همراه داشت؛ اما ماجرا ازاینقرار بود که تعدادی از دانشجویان عدالتخواه نامهای اعتراضی نسبت به امتناع سرلشکر فیروزآبادی از تحویل زمین یک هکتاری در یکی از نقاط شمال شهر تهران، منتشر کردند. هرچند که آقای فیروزآبادی درنهایت زمین را تحویل مقامات قضایی داد ولی امتناع اولیه او از این کار، واکنشهای اعتراضی زیادی به دنبال داشت.
علیرضا زاکانی یکی از شخصیتهای سیاسی بود که خواستار عذرخواهی فیروزآبادی از سرپیچیاش نسبت به خواسته رهبری و مردم شد.
نکته مهمتر این بود که این اتفاق، فرصت و خوراک مناسبی برای وبسایتها و رسانههای مجازی بیگانه مثل BBC و VOA و رادیو فردا و... مهیا کرد.
البته هنوز موضوع اموال مصادرهای فیروزآبادی فیصله پیدا نکرده بود که خبر از ویلای سعدآباد علیاکبر ولایتی در رسانهها منعکس شد.
اما ماجرا به همینجا ختم نشد چون اپیدمی اموال مصادرهای دامان اصلاحطلبان را هم گرفت. البته هنوز منبع دقیق خبر مشخص نیست ولی ظواهر حاکی از این است که منبع افشای مصادرهای بودن دفتر رئیس اطلاعات، سید محمد خاتمی، خود اصلاحطلبان هستند.
واقعیت این است که ملک مذکور متعلق به شخصی به نام هوشنگ انصاری است و استفاده رئیس دولت اصلاحات از این ملک، بدون رضایت او بوده است. هرچند برخی اصلاحطلبان خیلی سریع نسبت به این ماجرا موضع گرفتند و آن را رد کردند. یک از این افراد نزدیک به خاتمی جواد امام، مدیرعامل بنیاد باران است.
امام هرگونه مالکیت بر این ملک از سوی خاتمی را رد کرد و برای توجیه ماجرا، موضوع را به موسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام (ره) حواله کرد؛ جواد امام ادعا دارد که این ملک از سوی موسسه تنظیم و نشر آثار امام (ره) و فقط برای استفاده موقتی به سید محمد خاتمی سپرده شده است.
مدیرعامل بنیاد باران از همچنین از رسانهها خواسته تا دست از تخریب و ریختن آبروی سران نظام بپرهیزند و تأکید کرده است که ریختن آبرو و تخریب خیلی سهل است ولی ترمیم و اصلاح آن مدتها زمان میبرد. او در ادامه ضمن نصیحت دیگران خواسته تا از ریختن آبروی سران نظام که سرمایههای کشور هستند، پرهیز کنند.
اما طنز تلخ این ماجرا اینجاست که آقای امام، یکی از کسانی است که در ماجرای فتنه ۸۸ ضمن فتنهانگیزی و تهییج مردم به اعتراضات خیابانی، یکی از عوامل مهم در ریختن آبروی نظام است.
در طول فتنه سال ۸۸ که به دستگیری جواد امام هم منجر شد، خبری روی رسانهها رفت که موجب خدشهدار شدن آبروی چندین ساله نظام شد.
در آن مقطع آقای امام ادعا کرد که دخترش توسط عوامل نظام ربودهشده است. البته این خبر بعد از چند روز توسط خود او و همسرش تکذیب شد ولی تبعات و پیامدهای آن تا مدتها بر گرده نظام سنگینی کرد.
اما نکته مهم دراینبین، نوع مواجهه رئیس بنیاد باران با دو رویداد تقریباً مشابه است؛ آقای امام در سال ۸۸، همانگونه که خود او ادعا میکند، در شرایط روحی و روانی نامناسب و بدون تحقیق، خبر از ربوده شدن دخترش توسط عوامل نظام میدهد و نظام را متهم به ربودن انسانها بهخصوص زنان و دختران کرد.
جالب اینکه در آن مقطع هیچیک از سران اصلاحات نسبت به این عمل موضعی نشان ندادند؛ اما حالا بعد از گذشت حدوداً ۱۰ سال، موضعگیری کاملاً متفاوتی در خصوص ملک شبههناک سید محمد خاتمی وجود دارد.
اینجا سخن از احتیاط و حفظ آبروی سرمایههای نظام (بخوانید سران اصلاحطلب) میکند و درحالیکه در غائله فتنه سال ۸۸، بدون کمترین تحقیقی آبروی نظام و سرمایهها و عوامل آن را بهراحتی ملعبه حال ناخوش خود میکند؛ اما سؤال این است که چه چیزی باعث مواضعی چنین متفاوت و متناقض میشود؟
اساساً تعریف سران اصلاحطلب از سرمایههای نظام و آبروی انسانها چیست؟ و نکته مهمتر اینکه چرا آقای امام سخنی از دخترش و اینکه آن شب را کجا سپری کرده است، نمیگوید؟ اگر دختر آقای امامی ربوده نشده بود، کجا و پیش چه کسانی بوده است؟
منبع : مشرق
