اگرچه فصل پنجم آن از ابتدا با انتقاداتی مواجه شد: در خصوص تبلیغ سفر به ترکیه، برخی شوخی های جنسی در ابتدای کار و در نهایت استفاده از بازیگر زن مرتبط با شبکه جم! و یا اینکه پایتخت ۵ برخلاف قبلی ها بدون یک داستان کششی و تنها بازیگر و دیالوگ محور است.
اما در اینجا باید یادآور شد برخی بیش از اندازه و با شتاب، کل این مجموعه را زیر سوال بردند. حقیر از همان ابتدا معتقد بودم برای تحلیل یک اثر باید تا پایان آن تامل کرد. که گویا این شکیبایی مثمر ثمر بود و در قسمت های پایانی مخاطب با فضایی از داستان و بازی هنرمندان مواجه میشد که خیلی وقت است جای خالی آن در صداوسیمای ج ا ا احساس میشود:
"نماز جماعت" خانواده نقی معمولی که تصویری کم‌یاب در تلویزیون جمهوری اسلامی است. و از آن مهمتر نماز جماعت شیعه و سنی، در کنار هم قرار گرفتن سنی و شیعه در فضای رعب آلود مبارزه با داعش بود.
در واقع نزدیک به ۷ سال است سوریه و جبهه مقاومت در مبارزه با داعش اند. در این مدت هیچ اثری در این ارتباط ساخته نشد تا امسال! به جز ساخته ابراهیم حاتمی کیا(به وقت شام)، امشب پایتخت تنها دقایقی از حقیقت وضعیت مردم سوریه تازه آن هم همراه با چاشنی طنز روایت کرد. سریالی که مخاطب سالها به دلیل اشتراک در طبقه اجتماعی، با آن همذات پنداری میکند، به خوبی توانست نعمت امنیت و چهره نفرت انگیز داعش را نشان دهد. امنیتی که در راس آن مدافعان حرم هستند. که اگر نبودند معلوم نبود چه تعداد زن و کودک ایرانی همچون هما، سارا و نیکای پایتخت به صورتشان لگد میخورد.
و نکته آخر؛ برخی که روایت رسانه‌های حکومتی! را از ماجرای سوریه و داعش قبول ندارند قطعا می توانند روایت محسن تنابنده را ببینند. تنابنده ای که حکومتی نیست! تا دیگر به مدافعین حرم نگویند مدافعین اسد! و عیار حضور مدافعان حرم در سوریه را با پول نسنجند!
منبع : حامیان ولایت
