همان شاه برای تغییر یک نخست‌وزیرش باید چهل روز به ینگه دنیا سفر می‌کرد تا آنان را راضی به تغییر کند. در دهه 50 شمسی که ایران کلاه ژاندارمی امریکا بر سرش گذاشته شده بود. سربازان و پول نفتش را در جنگ سرد برای منافع امریکایی‌ها تلف می‌کرد و حتی همین عمان را با خون سربازان ایرانی، دو دستی تقدیم امریکا کرد.
▪️اما در دهه 90 شمسی رییس چهارمین نهاد قدرتمند در امریکا تغییر کرد. آنچه که خود ترامپ به آن اشاره دارد این است که «نبود اتفاق نظر درباره ایران» یکی از اصلی‌ترین عوامل تغییر آقای تیلرسون بود. این اتفاق که فعلا آخرین مهره دومینوی بر زمین افتاده در سال 96 است، مهره‌های پیشینی دارد. پیش از آن حمله موشکی ایران به داعش، پایان‌دادن به حکومت داعش در سوریه و عراق، شکست‌دادن پروژه تجزیه کردستان مهره‌های اساسی این دومینو بودند که با افتادنشان مهره بعدی را بر زمین انداختند.
▪️ امروز رییس‌جمهور امریکا عصبانی است چون می‌بیند در مذاکرات آستانه، سوشی و... منطقه جایی ندارد. ائتلاف‌هایش شکننده و ناکارآمد شده است. آنقدر که حتی ترامپ دیروز سه‌شنبه در جمع تفنگداران دریایی گفت «هر جا در خاورمیانه می‌رویم رد پای ایران را می بینیم.»
▪️مهم‌ترین اتفاق سال 96 فارغ از همه تصویرهای ناامیدکننده‌ای که به ما می‌رسد این بود که قدرت استقلال ملی ایرانیان با رهبری هوشمندانه آن از سطح ملی به سطح منطقه‌ای کشیده شد. آنجایی که عده‌ای به دنبال امضای برجام_منطقه‌ای و... بودند اما رهبر_ایران نه‌تنها مذاکره در این حوزه را ممنوع کرد بلکه با تکیه بر نیروی مردمی چنان کرد که امروز مسیر تحولات منطقه پرآشوب به سمت منافع ملی ایرانیان است.
منبع : حامیان ولایت
