آقای روحانی! اوصیکم به اقتصادحالا «رأی مردم» جایگاه پیدا کرد؟

در عالم مباحث نظری و مبانی عقیدتی انجام شد تا عناوینی همچون «انتخاب» و «انتصاب» و مفاهیمی همچون «مقبولیت» و «مشروعیت» دگر بار تبیین شود و تدقیق. من اما در مقام یک «روزنامه نگار» بر جمله مذکور که گمانم اندازه کافی دیده شده و از تکرار در اینجا بی نیاز است، فقط این شرح مختصر را می زنم که سخن گفتن درباره رای مردم و جایگاه آن در آرای حضرات معصومین علیهم السلام، قطعا در صلاحیت افرادی نیست که با فتنه گران علیه صندوق آرا و لگدپرانان به انتخاباتی با 40 میلیون رای، هرگز مرزبندی پررنگ نداشته اند و چه می گویم که گاه حتی از در رفاقت با این متمردین و مطرودین وارد می شوند. آری! من به عنوان یک «نویسنده روزنامه»، نقد متفاوتی بر جمله مد نظر (فارغ از منظور و مقصود ناقل آن) وارد می کنم و آن اینکه پروبال دهندگان به متوهمین ضد قانون و متوحشین ضد انتخابات را، اصلا و اساسا چه به سخن درباره اهمیت رای مردم در منش سیاسی حضرت ابوتراب؟! صد البته آن کس که میان خود با حرامیان 88 که هنوز انتخابات تمام نشده، اعلام پیروزی می کنند و آن غائله ها را بر پا می کنند، خط فاصله نمی کشد و بعضا چنان دوپهلو سخن می گوید که به مذاق جماعت خوش بیاید، واجد حتی اقل شایستگی برای اظهار فضل های عالمانه درباره رای مردم نیست و در این باره و در این باره ها، همان به سخن نگوید تا عیب و هنرش نهفته باشد؛ با همه این تفاصیل، حسن روحانی را دعوت می کنم به جای ابراز نظر درباره حوزه هایی از این دست، اندکی بیشتر به اقتصاد بپردازد! براستی چیست درس نهج البلاغه با حضرات دولتمرد؟! آیا اینکه قبل انتخابات، پیامک وصل مجدد یارانه و واریز دوباره برای مردم بفرستند و بعد که انتخابات تمام شد، تحقق آن را منوط کنند به پیگیری پرونده افراد؟! و آیا اینکه چند سال تمام، هر ماه، یارانه شماری از افراد جامعه را قطع کنند، بی آنکه یک بار – بله! حتی یک بار - ساز و کار این حذف را به مردم توضیح دهند؟

نویسنده:حسین قدیانی

منبع : حامیان ولایت