علیخانی در ابتدای برنامه گفت: هیچ دلیلی برای پاچه خواری الكی نداریم و اگر این نكته را بیان می كنم، باورمان است و بابت الطاف و انرژی های شما ممنونیم ،خیلی با معرفتید. برای معرفت شما هزار دلیل داریم ما یك طرحی را آغاز كردیم اما شما از ما هم جلو زدید تاكنون ٢٠٠هزار نفر از طرح محسنین حمایت كردند.
علیخانی در قاب «ماه عسل» قرار گرفت تا برگ دیگری از قصه های مهمانان برنامه را ورق بزند.
این بار خانم نظری به همراه دوستش مهمان «ماه عسل» بود، فرد معلولی كه بنا به دلایلی جدا از خانواده زندگی می‌كرد. بنابراین به دلیل تنهایی و نداشتن سرپرست با محترم كه دارای معلولیت ذهنی بود، زندگی می‌كند. هم اكنون این دو دوست حدود پانزده سال است كه در كنار هم زندگی می كنند و هر كدام تكمیل كننده یكدیگرند و رابطه ی عمیق عاطفی شدیدی با هم دارند.
مهمان بعدی مادری بود كه به همراه دو فرزندش به «ماه عسل» آمدند. یكی از فرزندان این مادر عقب ماندگی ذهنی داشت و این مادر ٤٧سال بدون داشتن همسر از فرزندش عاشقانه نگهداری می كرد.
این مادر با لهجه‌ی قمی از عشق خود به فرزند معلولش گفت و از تمام مادران خواست تا فرزندان معلول خود را رها نكنند.
علیخانی پس از خروج از صحنه «ماه عسل» خاطرنشان كرد: هیچ چیز به اندازه‌ی عشق و رفاقت مهمانان برنامه جذاب نبود.
بیست و پنجمین شب «ماه عسل» شاید با قصه‌ی به قول خود علیخانی متفاوت رقم خورد اما این قسمت از برنامه به دلیل نداشتن جذابیت لازم كمی كسل‌كننده بود و مهمانان صحبتهایی را مطرح می‌كردند كه بیان آن چندان الزامی نداشت، به گونه ای كه مخاطب چندان تمایلی برای دیدن ادامه ی برنامه پیدا نمی كرد.
منبع:فرهنگ
