آیت الله سیدابراهیم خسروشاهی، از شاگردان امام خمینی(ره) و علامه طباطبایی(ره)، در ساعات اولیه صبح امروز، درگذشت.
این عالم فقید در سال 1303 در کرمانشاه به دنیا آمد، پدرش سید هاشم فرزند حاج سیدجعفر از متدینین خسروشاه ( خسروشهر)، در مسیر سفر زیارت عتبات عالیات، در کرمانشاه رحل اقامت میافکند، بعد از اینکه همسرش فوت میکند، با خانوادهای یزدیالاصل، وصلت میکند. آیتالله خسروشاهی ثمره این ازدواج مبارک است، پدر برای این که به روایت «در فتنههای آخرالزمان به قم پناه ببرید» عمل کرده باشد، به قم مهاجرت میکند و زمانی که آیتالله خسروشاهی 7-8 ساله بوده از دنیا میرود.
پس از فوت پدر، کودکی آیتالله خسروشاهی، به سرپرستی مادر به سختی سپری میشود و در عنفوان جوانی تقدیری مبارک او را به محضر مرحوم آیتالله حاج شیخ عباس تهرانی میکشاند.
وی فریفته اخلاق و جاذبههای معنوی آیتالله شیخ عباس تهرانی میشود و میل به طلبگی در او شدت مییابد و با اینکه از سختیهای زندگی طلبگی و مشکلات طلبهها و حوزههای علمیه با خبر است با تنی چند از دوستانش خدمت آن بزرگوار میرسند و از ایشان میخواهند که دروس حوزوی را در محضرش آغاز کنند، آیتالله تهرانی که از شاگردان برجسته حاج شیخ عبدالکریم حائری به شمار میرفته، دروس مقدماتی حوزه را برای این گروه کوچک تدریس میکنند.
آیتالله خسروشاهی، وقتی با فدائیان اسلام و سپس با امام خمینی آشنا میشود، شجاعانه و عاشقانه در وادی مبارزه با رژیم طاغوت قدم می گذارد.
در مدرسه فیضیه با علامه طباطبایی آشنا میشود و رابطهشان به دوستی نزدیکی میانجامد و در جلسات تفسیر و اخلاق ایشان شرکت میکند . او همچنین به مجلس درس فقه آیتالله العظمی بروجردی راه مییابد و از آنجا وارد جرگه اصحاب جامعالاحادیث میشوند . دروس خارج اصول را نزد مرحوم عبدالجواد اصفهانی شاگردی میکند و در بحثهای فقهی منزل مرحوم آیتالله العظمی گلپایگانی به همراه بزرگانی چون مرحوم آیتالله شیخ علیپناه اشتهاردی و مرحوم آیتالله مشکینی حاضر میشود.
آیت الله خسرو شاهی به امر آیتالله العظمی گلپایگانی برای تبلیغ به کرمانشاه میرود و بعد از محرم 42 که به خاطر سخنرانیاش در عاشورا در کرمانشاه به شهربانی احضار شد، برای فرار از آزار و اذیتهای سازمان امنیت و به عشق امام خمینی، رهسپار نجف میشود و ضمن حضور در درس امام از محضر مرحوم سیدعبدالاعلی سبزواری در درس خارج بهره میبرند تا اینکه به امر امام خمینی دوباره به کرمانشاه باز میگردد.
بعد از ازدواج دخترش با حجتالاسلام شیخ محسن حبیبی، به تهران کوچ میکند و بعد از انقلاب علی رغم دعوت بزرگانی چون شهید دکتر بهشتی، به مناصب قضایی و دولتی نزدیک نمیشود و به اقامه نماز جماعت در مسجد المهدی(عج) و تدریس بعضی از دروس حوزوی در مدارس علمیه تهران از جمله مروی بسنده میکند.
منبع : نسیم آنلاین
