به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
فرانسه این روزها صحنه درگیری پلیس با دانش آموزان است و پلیس این کشور با خشونت با معترضان نوجوان و جوان برخورد می‌کند اما هنوز نهادهای حقوق بشری از کشوری که خود را مهد دموکراسی معرفی می‌کند، بازخواست نکرده‌اند.
بازداشت ۵ هزار جوان در فرانسه
یورونیوز در مطلبی با اشاره به حوادث اخیر فرانسه نوشت: «وزارت آموزش فرانسه اعلام کرده است که در پی ادامه اعتراضات دانش‌آموزی، بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ مدرسه متوسطه روز دوشنبه نیز به‌طور کامل یا جزئی تعطیل خواهند بود؛ اعتراضاتی که در روزهای اخیر با درگیری با پلیس، آسیب به مدارس و خشونت‌های خیابانی همراه شده است.»یورونیوز درباره این اعتراضات اینطور گزارش کرده که «اعتراضات که به چندین شهر بزرگ فرانسه گسترش یافته، در برخی مناطق با آتش زدن سطل‌های زباله و اشیای دیگر، پرتاب اشیا به سوی نیروهای امنیتی و تخریب ساختمان‌های مدارس و تجهیزات شهری همراه بوده است. وزارت کشور فرانسه اعلام کرده که از آغاز ناآرامی‌ها تاکنون نزدیک به ۵ هزار نفر بازداشت شده‌اند.»گزارش این رسانه اروپایی حاکی از آن است که «پلیس برای متفرق کردن برخی تجمع‌ها از گاز اشک‌آور، گلوله‌های پلاستیکی، سلاح‌های پرتاب گلوله دفاعی و باتوم استفاده کرده است.»
تاکید وزیر کشور فرانسه بر قاطعیت برخورد با دانش‌آموزان
لوران نونز، وزیر کشور فرانسه، روز یکشنبه از عملکرد نیروهای امنیتی دفاع و اتهام‌ها درباره «استفاده نامتناسب از زور» را رد کرد. وی گفت که پلیس «جوانان را سرکوب نمی‌کند»، بلکه از دانش‌آموزان و دانشجویانی که می‌خواهند مطالبات خود را به‌صورت مسالمت‌آمیز مطرح کنند، محافظت می‌کند.با این حال، نونز تاکید کرد نیروهای امنیتی برای پایان دادن به «تخریب، خشونت و رفتارهای غیرقانونی» به‌سرعت و با قاطعیت مداخله خواهند کرد.
مشکلات ابتدایی و پایه‌ای دانش‌آموزان فرانسوی
دانش‌آموزان فرانسوی به مشکلاتی از جمله وضعیت نامناسب و غیربهداشتی برخی ساختمان‌های آموزشی، شلوغی بیش از حد کلاس‌ها، برنامه‌های درسی سنگین، کمبود نیروی انسانی و جایگزین نشدن منظم معلمان غایب اعتراض دارند.همین موارد در ایران با بزرگنمایی و سیاه نمایی بسیار پوشش داده می‌شود اما رسانه‌های ضدانقلاب بحران تحصیلی در فرانسه را بحران نوجوانی می‌خوانند.
آسیب دیدن معترضان جوان با برخورد پلیس
بر اساس همین گزارش، اعتراضات اخیر با چندین حادثه جدی نیز همراه بوده است. در شهر تور، یک جوان پس از برخورد پلیس بینایی چشم راست خود را از دست داد؛ موضوعی که دادستان محلی آن را تایید کرده است.این گزارش یورونیوز سعی دارد در عین اینکه از اقدامات پلیس فرانسه حمایت می‌کند دانش آموزان را به خشونت خیابانی متهم کند.در همین راستا عنوان شده که دانش آموزان به نیروهای پلیس نیز حمله کرده‌اند. یورونیوز روایت می‌کند که در شهر بلفور، یک مامور پلیس از سوی گروهی از جوانان تعقیب و مورد ضرب‌وشتم و لگدهای مکرر قرار گرفت.در واقع این رسانه اروپایی سعی کرده با چیدمان خاصی هر اقدام پلیس را واکنشی به خرابکاری و خشونت دانش آموزان مرتبط کند.
هشدار فرانسه به تخریب کنندگان اموال عمومی
در همین حال، روزنامه «لو پاریزین» گزارش داده است که دولت فرانسه در واکنش به تخریب گسترده مدارس و فضاهای عمومی قصد دارد بررسی طرح قانونی موسوم به «تخریب‌گر می‌پردازد» را جلو بیندازد.هدف این طرح آن است که افرادی که در تجمع‌های خشونت‌آمیز شرکت می‌کنند، حتی اگر مستقیما عامل تخریب نباشند، در پرداخت هزینه تعمیر خسارت‌ها سهیم شوند. سنای فرانسه قرار است این لایحه را در پایان ماه اکتبر بررسی کند. رسانه های غربی سعی دارند با یک استاندارد دوگانه با موضوع اعتراضات دانش آموزان فرانسوی بر خورد کنند و آنان را خشونت طلب و خرابکار توصیف کنند و بر همین اساس بر سرکوب و خشونت پلیس علیه معترضان مهر تایید بزنند.
رسانه‌های غربی در پوشش خبری اعتراضات دانش‌آموزی فرانسه، رویکردی را دنبال می‌کنند که می‌توان آن را محل بحث درباره استاندارد دوگانه در مواجهه با اعتراضات دانست. در گزارش‌های اخیر، در کنار اشاره به مطالبات واقعی دانش‌آموزان درباره وضعیت مدارس، کمبود معلم و تراکم کلاس‌ها، بخش قابل‌توجهی از روایت رسانه‌ای بر «خشونت»، «تخریب» و «اغتشاش» متمرکز شده است؛ به‌گونه‌ای که مقام‌های فرانسوی نیز از همین ادبیات برای توجیه مداخله شدید پلیس استفاده کرده‌اند. در حالی که بنا بر گزارش‌ها، بیش از ۵ هزار نفر عمدتاً نوجوان بازداشت شده‌اند و یک دانش‌آموز ۱۶ ساله در تور پس از اصابت گلوله دفاعی، بینایی چشم راست خود را از دست داده است.
نظم و امنیت در فرانسه ارزشمند است اما در ایران نه!
مسئله زمانی برجسته‌تر می‌شود که این ادبیات را با نحوه پوشش اغتشاشات ایران از سوی بخشی از رسانه‌های غربی مقایسه کنیم. در آن مقاطع، حتی در مواردی که اعتراضات با خشونت، حمله به نیروهای انتظامی و تخریب اموال عمومی همراه می‌شد، بخش مهمی از روایت رسانه‌ای همچنان بر فشار بر ایران و اتهام زنی به پلیس تأکید می‌کرد و رفتارهای خشونت‌آمیز نیز عمدتاً نادیده گرفته می‌شد.
بنابراین پرسش اصلی این است که چرا در فرانسه، عبور بخشی از معترضان از چارچوب اعتراض مسالمت‌آمیز می‌تواند به مبنایی برای برجسته‌سازی «خشونت» و ضرورت برخورد امنیتی تبدیل شود، اما در روایت مربوط به ایران، همین معیار با حساسیت و شدت مشابه اعمال نمی‌شود؟ هر چند نگاهی کلی به رسانه‌های این کشور نشان می‌دهد که هدف شنیدن اعتراضات دانش آموزان نیست و توجیه سرکوب آنان با خشونت پلیس ملاک قرار دارد و بازداشت ۵ هزار نفر نوجوان و جوان در این حیطه اعمال قانون معرفی می‌شود.
