به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،
بازی ایران و ازبکستان را میتوان در یک کلمه خلاصه کرد: ایران توپ بیشتری داشت اما ازبکستان موثرتر بازی کرد.آمار نشان میدهد که مالکیت توپ شاگردان قلعهنویی 54 درصد بود اما در مقابل فابیو کاناوارو با رهبری ازبکستان 46 درصد مالک توپ بود.
اما چه اتفاقی افتاد که ایران در این بازی دوستانه با نتیجه 3 بر یک شکست خورد. همه چیز به اتاق مربیان قبل از بازی برمیگردد.
تاکتیک هدفمند کاناوارو
سایت zamin مینویسد که کاناوارو پیش از مسابقه درباره فلسفه جدیدش صحبت کرده بود و پس از بازی نیز توضیح داد که تیمش با دو مدافع مرکزی و آرایش ۴-۳-۳ بازی میکند و از مدافعان خواسته جلو بیایند و پرس کنند. او صراحتاً تأکید کرد که بازیکنان آزادی بیحساب ندارند و حرکت آنها باید در چارچوب سیستم انجام شود.
برتری آماری تاکتیک کاناوارو مقابل ایران
حالا این سیستم سرمربی ایتالیایی روی زمین این نتیجه را داد: ازبکستان ۱۱ شوت مقابل ۸ شوت ایران و مهمتر از آن ۶ شوت در چارچوب مقابل فقط یک شوت در چارچوب ایران ثبت کرد.این یعنی تیم کاناوارو بدون نیاز به مالکیت بیشتر، موقعیتهای باکیفیتتری ساخت و اجازه نداد مالکیت نسبی ایران به تهدید جدی تبدیل شود.
تاکتیک کاناوارو سیستم قلعهنویی را فلج کرد
در این ساختار، شومورودوف فقط مهاجم هدف نبود؛ حضور سه مهاجم باعث میشد مدافعان ایران هنگام ساخت بازی از عقب تحت فشار قرار بگیرند. گل اول نیز از همین جنس اشتباهات در خط دفاعی ایران به دست آمد؛ شومورودوف در دقیقه ۱۰ از اشتباه فاحش احسان حاج صفی استفاده کرد.
قدرت ذهنی ازبکستان بیشتر از ایران
ایران در دقیقه ۴۹ با گل بهخودی جهانگیر اوروزوف بازی را ۱-۱ کرد؛ اما فقط ۹ دقیقه بعد ازبکستان دوباره جلو افتاد. پنالتی دقیقه ۵۸ توسط شومورودوف به گل تبدیل شد و در پایان نیز نورچایف در دقیقه ۹۰+۴ نتیجه را ۳-۱ کرد. این توالی نشان میدهد تیم کاناوارو پس از ضربه روانی گل تساوی، ساختار بازی خود را از دست نداد و دوباره کنترل موقعیتهای خطرناک را به دست گرفت.
در تحلیل این بازی میتوان گفت: ایران توپ بیشتری داشت؛ ازبکستان موقعیتهای مؤثرتری ساخت.مالکیت ۵۴ درصد به ۴۶ درصد به سود ایران بود، اما شوتها ۱۱-۸ و شوتهای در چارچوب ۶-۱ به سود ازبکستان ثبت شد.کاناوارو با سیستم ۴-۳-۳، پرس جلو، خط دفاعی پیشرو و وظایف مشخص برای هافبکها، تیمی ساخت که الزاماً توپ را بیشتر در اختیار نداشت، اما آن را با تهدید بیشتری به دروازه رساند.
درس تاکتیکی کاناوارو به قلعهنویی
پس میتوان این بازی را «درس تاکتیکی کاناوارو به قلعهنویی» نامید چون در فوتبال، مالکیت بیشتر الزاماً به معنای کنترل بیشتر بازی نیست؛ کیفیت پرس، محل بازیابی توپ و تبدیل آن به موقعیت گل میتواند تعیینکنندهتر باشد.
