تهوع و سرگیجه از علائم جدی گرمازدگی است

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت

مهدی عالم رجبی متخصص گوارش و فلوشیپ کولورکتال گفت: گرمازدگی یعنی افزایش بیش از حد دمای بدن به‌علت مواجهه طولانی با گرما، رطوبت بالا، یا فعالیت در شرایط نامساعد. وقتی بدن نتواند از راه‌هایی مثل تعریق و گشاد شدن عروق، دمای خود را پایین نگه دارد، وارد طیفی از مشکلات می‌شود.

به گفته وی، کم آبی باعث ایجاد و تشدید یبوست بخصوص در افراد با مشکلات گوارشی قبلی می شود از طرف دیگر یبوست و دفع سخت نیز به نوبه خود خطر بیماری‌هایی مثل همورویید ، شقاق و زخم های گوارشی را افزایش می دهد به همین دلیل افراد نوشیدن آب کافی به همراه مواد غذایی پرفیبر را در ایام گرم مانند فصل تابستان را فراموش نکنند.

وی تاکید کرد: نوشیدنی هایی مثل چای و قهوه و یا نوشابه های گازدار و آبمیوه ،جای نوشیدن آب را نمی گیرد.

مهدی عالم رجبی تصریح کرد: علائم اولیه گرمازدگی معمولاً شامل عرق‌ریزی زیاد، سرگیجه، ضعف و بی‌حالی، سردرد، تهوع، گرفتگی عضلات و تپش قلب است. اگر فرد احساس می‌کند توانایی کار کردن را از دست داده، ادرارش کم شده و رنگ ادرار تیره است، یا هنگام بلند شدن دچار سیاهی رفتن چشم می‌شود، باید جدی بگیریم.

وی بیان کرد: اصل کلی این است که ادرار باید کم‌حجم و تیره نباشد. مقدار ثابت برای همه وجود ندارد چون سن، وزن، فعالیت و بیماری زمینه‌ای مهم است. درباره آب زیاد باید بگویم اگر فرد دچار بیماری‌هایی مثل نارسایی قلبی یا کلیوی باشد یا داروهای خاص مصرف کند، مصرف مایعات باید طبق نظر پزشک تنظیم شود. در غیر این صورت، نوشیدن منظم و کافی منطقی است.

 وی افزود: الکترولیت‌ها مهم می‌شود. در این شرایط، محلول‌های استاندارد ORS یا فرآورده‌های الکترولیت‌دار می‌توانند کمک‌کننده باشند. اما اگر فرد فقط کمی خستگی دارد و ادرارش طبیعی است، گاهی آب و تغذیه سبک کافی است. در بیماران خاص (کلیوی/قلبی) باید بدون نظر پزشک سراغ نوشیدنی‌های پرالکترولیت نرویم.

او تاکید کرد: بیمارانی در طی سه ماه گذشته عمل جراحی بر روی دستگاه گوارش خود داشته اند مصرف کافی مایعات اهمیت بسیار بیشتری دارد .

وی ادامه داد: فرد بداند در طول روز باید چه میزان آب یا مایعات مصرف کند و اگر اسهال یا تهوع داشت، چگونه جبران کند. همچنین از حضور طولانی در محیط گرم خودداری کند.در بیمارانی که تحت رژیم های درمانی خاص مثلا شیمی درمانی هستند نیز مصرف کافی مایعات بر اساس علائم گوارشی و وضعیت کلی بیمار توسط پزشک معالج مدیریت می شود.