سر و دستی که نذر سلطان جهان شد+عکس

در تاریخ پرافتخار دفاع مقدس، صفحاتی وجود دارد که ورق زدنشان، نه روایت یک جنگ، که روایت عاشقانه‌ترین پیوند بنده با خداست. عملیات رمضان، یکی از همان صفحاتی است که نه با جوهر، که با خون جوانانی نوشته شد که می‌خواستند شهادت را به سبک امامشان حسین(ع) تجربه کنند.

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»

عملیات رمضان در شامگاه ۲۱ رمضان و تیر ماه سال ۱۳۶۱، هم‌زمان با شب‌های پرفضیلت قدر و ایام سوگواری مولای متقیان، با رمز مقدس «یا صاحب‌الزمان(عج) ادرکنی» در منطقه شلمچه آغاز شد.

 

این عملیات که یکی از پیچیده‌ترین و خونین‌ترین نبردهای هشت سال دفاع مقدس به شمار می‌رود، در محور پاسگاه زید، شاهد رشادت‌های بی‌نظیر رزمندگان استان مرکزی بود.یک گروهان از خمین، یک گروهان از ساوه و سه گردان از اراک، به نمایندگی از استان مرکزی، در این عملیات دلاورانه حضور یافتند. گردان اعزامی با حدود ۶۰۰ رزمنده، در مقابل دشمن بعثی صف‌آرایی کرد و پس از ساعاتی نبرد، ۱۸۷ شهید والامقام را تقدیم نظام و انقلاب کرد.

 

از این تعداد، ۷۲ رزمنده اراکی در عمق خاک عراق، در مقابل پاسگاه زید، به فیض عظیم شهادت نائل آمدند و پیکرهای مطهرشان در منطقه باقی ماند.در میان شهدای این عملیات، نام سردار سرافراز اسلام، شهید ناصر بختیاری، فرمانده محور یکم از تیپ ۱۷ علی‌بن‌ابی‌طالب(ع)، بیش از همه می‌درخشد.

 

سعید جلایی، پژوهشگر حوزه شهدا و دفاع مقدس اراک، در گفت‌وگو با خبرنگار فارس، با اشاره به ابعاد شخصیتی این شهید بزرگوار اظهار داشت: شهید بختیاری متولد سال ۱۳۳۶ در شهرستان شازند بود و از نوجوانی با سختی‌های زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او در کارخانه ماشین‌سازی اراک به عنوان کارگر مشغول به کار شد و شب‌ها به تحصیل ادامه داد. روحیه انقلابی و خستگی‌ناپذیر او، در سال‌های مبارزه با رژیم طاغوت، او را به صف اول مبارزان کشاند.

 

 

وی افزود: شهید بختیاری پیش از عملیات رمضان، در عملیات‌های سرنوشت‌سازی همچون فتح‌المبین و بیت‌المقدس (آزادسازی خرمشهر) حضور فعال داشت و توانایی‌های فرماندهی خود را در سخت‌ترین شرایط به اثبات رسانده بود.این پژوهشگر دفاع مقدس با اشاره به نحوه شهادت این سردار رشید اسلام خاطرنشان کرد: بر اساس روایت همرزمان شهید، ساعاتی پیش از شهادت، هنگامی که گلوله‌های تانک‌های عراقی منطقه را هدف گرفته بودند، ناصر بختیاری رو به یکی از دوستان صمیمی خود کرد و با لبخندی از سر یقین فرمود: «دلم می‌خواهد با گلوله مستقیم تانک شهید شوم و سرم از تنم جدا شود؛ سرم را نذر امام حسین(ع) کرده‌ام و دستانم را نذر حضرت ابوالفضل(ع).

 

می‌خواهم شهادتم به سبک مولایم حسین(ع) باشد.»جلایی ادامه داد: این خواسته قلبی سردار، در بیست‌وچهارم تیرماه سال ۱۳۶۱ به اجابت رسید. گلوله تانک، سنگر فرماندهی را در هم کوبید و پیکر مطهر این فرمانده شجاع، همان‌گونه که آرزو کرده بود، در منطقه باقی ماند.

 

تنها دستی که بعدها از آن پیکر مطهر یافت شد، در همان حوالی به خاک سپرده شد تا یادآور عشق او به حضرت ابوالفضل(ع) باشد.وی در ادامه به زندگی خصوصی شهید بختیاری اشاره کرد و گفت: همسر شهید نقل کرده که مدتی ناصر دیرتر از موعد به خانه برمی‌گشت و وقتی علت را جویا می‌شود، متوجه می‌شود که او مخفیانه به یک پیرزن محتاج در ساخت خانه کمک می‌کرده است. همچنین در جبهه، حتی در شرایط کمبود شدید آذوقه، به میوه‌های درختان بی‌صاحب دست نمی‌زد و می‌فرمود: «این امانت است، نمی‌توانم بدون اجازه بردارم.»

 

جلایی تصریح کرد: شهید بختیاری با ۷۲ تن از همرزمان اراکی خود در این عملیات، حماسه‌ای ماندگار در تاریخ دفاع مقدس رقم زدند. امروز مزار شهدای گمنام در استان مرکزی، یادآور دلاوری‌های این ۷۲ جوانی است که با الگوگیری از نهضت حسینی، سر از تن جدا دادند و دستانشان را نذر حضرت ابوالفضل(ع) کردند.