روایتی از زندگی ۲ شهید کشتی‌گیر تهرانی

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»

شهید بهزاد کاشفی، متولد سال ۱۳۶۷، از فرزندان مؤمن ملارد بود که زندگی خود را وقف خدمت به میهن و دین کرد. وی پیش از پیوستن به سپاه پاسداران، با مسئولیت نظارت بر انتخابات در چهار دوره مختلف، وظیفه اجتماعی خود را با دقت و صداقت انجام داد. ایشان که از شیعیان عاشق اهل‌بیت (ع) بود، همواره با مداحی و ذکر نام مولای خود، روح‌ها را جلا می‌داد؛ چنان که هر ساله، با پیش‌دستی و اشتیاقی وصف‌ناپذیر، در روزهایی که بسیار زودتر از همیشه به استقبال ماه محرم می رفت.

شهید کاشفی از کشتی‌گیران برجسته و بااخلاق شهرستان ملارد بود که با تکیه بر روحیه پهلوانی، در این رشته فعالیت می‌کرد. او با پشتکار و تلاش فراوان، توانست در سال ۱۴۰۲ در مسابقات نیروی هوایی سپاه، مقام دوم وزن ۱۲۰ کیلوگرم را از آن خود کند. وی در میادین کشتی، تنها به دنبال کسب مقام نبود، بلکه با اخلاق نیکو، تواضع و منش جوانمردانه، الگویی برای سایر ورزشکاران محسوب می‌شد و همواره نشان می‌داد که ورزش، بستری برای شکوفایی اخلاق و انسانیت است.

علاوه بر توانمندی‌های ورزشی، شهید کاشفی در عرصه‌های اجتماعی نیز حضوری فعال و تاثیرگذار داشت. وی با عضویت در گروه جهادی «سردار آسمانی»، در مسیر خدمت به نیازمندان، از توزیع بسته‌های معیشتی و پخت غذای گرم گرفته تا هماهنگی‌های بانکی برای حمایت از خانواده‌های آسیب‌پذیر، با تمام توان تلاش می‌کرد. سرانجام در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۴، در جریان حملات رژیم صهیونیستی، این مرد نیک‌سرعت و خوش‌اخلاق، پس از گذراندن مسیر پر از عشق و خدمت، در جوار آستان مقدس امامزاده ابراهیم (ع) ملارد، به فیض شهادت نائل آمد و نامش در دفتر جاودان شهدای وطن و پهلوانان مخلص ثبت شد.

شهید امید خداقلی‌پور، از آن دسته مردانی بود که از همان سنین پایین، یعنی از ۱۴ سالگی، با شور و اشتیاق به جبهه‌ها رفت و زندگی خود را با جبهه گره زد. او که همواره آرزوی شهادت را در قلب داشت، با سرنوشتی که از پیش با خون جبهه‌ها نوشته شده بود، در مسیر حق قدم برداشت.

در عرصه ورزش، شهید خداقلی‌پور نمادی از اراده و استمرار بود. او با عشق به رشته کشتی، سال‌ها به تمرین و تلاش پرداخت و همواره با منش پهلوانی، ورزشی پاک و بااخلاق را پیشه کرد. وی که از پیشکسوتان باوقار این رشته به شمار می‌رفت، با تکیه بر تجربه و آمادگی جسمانی بی‌نظیر خود، توانسته بود در سال‌های اخیر مقام قهرمانی پیشکسوتان را از آن خود کند و حتی در سطح کشور نیز مقام سوم را کسب نماید. حضور او در میادین کشتی، فراتر از یک رقابت ورزشی، تجلیِ روحیه جنگندگی و نظم بود که همواره مورد تحسین هم‌رزمان و ورزشکاران قرار می‌گرفت.

او که در میان دوستان و هم‌قطاران خود به اخلاق بی‌نظیر، تواضع و مردانگی شناخته می‌شد، در نهایت در تاریخ ۱۴ فروردین ۱۴۰۵، در اوج شکوه و عزت، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر مطهر این پهلوانِ مخلص و ورزشکارِ باایمان، در قطعه ۴۲ گلزار شهدای بهشت زهرا (س) آرام گرفته است تا به عنوان الگویی برای نسل‌های آینده، نشان دهد که چگونه می‌توان هم در میدان ورزش قهرمان بود و هم در میدان حق، شهید.