به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس
بررسی ۳۶ گزارش و مقاله منتشرشده در اندیشکده‌های کشورهای همجوار، منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای در نیمه دوم خردادماه ۱۴۰۵ نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران همچنان مهم‌ترین دغدغه امنیتی و راهبردی آمریکا، رژیم صهیونیستی و متحدان منطقه‌ای آنها به شمار می‌رود.
یافته‌های این بررسی که با مشارکت جمعی از کارشناسان حوزه سیاست خارجی و امنیتی تدوین شده؛ حاکی از آن است که با وجود سال‌ها تحریم، فشار سیاسی، جنگ ترکیبی و تهدیدات نظامی، اندیشکده‌های غربی همچنان توان موشکی، پهپادی، هسته‌ای و نفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی را مهم‌ترین موانع تحقق اهداف آمریکا و رژیم صهیونیستی در غرب آسیا ارزیابی می‌کنند. تأکید مکرر این مراکز مطالعاتی بر ضرورت مهار توان دفاعی و منطقه‌ای ایران، در واقع اعترافی آشکار به نقش تعیین‌کننده جمهوری اسلامی در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی است.
بر اساس این گزارش، اندیشکده‌های آمریکایی و غربی همچنان بر تداوم فشارهای اقتصادی، نظامی و امنیتی علیه جمهوری اسلامی تأکید دارند و باز نگه داشتن تنگه هرمز، تشدید محدودیت‌های اقتصادی و توسعه ابزارهای نظامی برای مقابله با ایران را در دستور کار پیشنهادهای خود قرار داده‌اند. موضوعی که نشان می‌دهد راهبرد فشار حداکثری، با وجود ناکامی‌های متعدد، همچنان از سوی محافل تصمیم‌ساز غربی دنبال می‌شود.
در بخش دیگری از این گزارش، حمایت از جریان‌های تجزیه‌طلب و تلاش برای گسترش نفوذ در حوزه قفقاز به‌عنوان بخشی از سناریوی فشار علیه جمهوری اسلامی مورد توجه قرار گرفته است. این مسئله بار دیگر نشان می‌دهد که دشمنان ایران علاوه بر فشارهای مستقیم، به دنبال بهره‌گیری از شکاف‌های قومی و ژئوپلیتیکی برای ایجاد چالش‌های امنیتی در پیرامون مرزهای کشور هستند.
یافته‌های این بررسی همچنین نشان می‌دهد که رژیم صهیونیستی همچنان محور اصلی پروژه تقابل با جمهوری اسلامی و محور مقاومت محسوب می‌شود. بسیاری از اندیشکده‌ها بر نقش این رژیم در بحران‌سازی و تنش‌آفرینی در منطقه تأکید کرده‌اند؛ رویکردی که هدف آن تغییر موازنه قدرت به سود جبهه غربی و تضعیف ظرفیت‌های مقاومت در منطقه است.
در گزارش‌های منتشرشده اندیشکده‌ها در ترکیه، جنگ اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی به‌عنوان نقطه عطفی در تحولات ژئوپلیتیکی غرب آسیا توصیف شده است. این تحلیل‌ها ضمن اذعان به محدودیت راه‌حل‌های نظامی، بر افزایش اهمیت نقش بازیگران منطقه‌ای و میانجی‌گران در مدیریت بحران‌های آینده تأکید دارند.
اندیشکده‌های اماراتی نیز اذعان کرده‌اند که تحولات اخیر، منطقه را وارد مرحله‌ای جدید از بازتعریف موازنه قوا کرده است؛ مرحله‌ای که در آن رقابت‌های نظامی، توسعه صنایع دفاعی و شکل‌گیری ترتیبات امنیتی جدید اهمیت بیشتری یافته است.
در حوزه عربستان سعودی نیز بخش قابل توجهی از تحلیل‌ها به توان بازدارندگی جمهوری اسلامی اختصاص یافته است. این گزارش‌ها توسعه توان موشکی، دریایی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های ژئوپلیتیکی ایران را از عوامل اصلی افزایش قدرت چانه‌زنی جمهوری اسلامی در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی ارزیابی کرده‌اند.
بررسی دیدگاه‌های مطرح‌شده در پاکستان نیز نشان می‌دهد که فشار آمریکا برای کشاندن کشورهای اسلامی به روند عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی با موانع جدی روبه‌رو است. مخالفت سریع اسلام‌آباد با درخواست پیوستن به پیمان‌های ابراهیم، بیانگر جایگاه مسئله فلسطین در افکار عمومی جهان اسلام و اهمیت حفظ روابط راهبردی پاکستان با کشورهای مؤثر منطقه از جمله جمهوری اسلامی ایران است.
جمع‌بندی این گزارش نشان می‌دهد که علی‌رغم تداوم پروژه مهار ایران از سوی آمریکا و متحدانش، اندیشکده‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ناگزیر به اذعان به واقعیتی مهم هستند؛ جمهوری اسلامی ایران همچنان یکی از بازیگران تعیین‌کننده معادلات غرب آسیا بوده و توان بازدارندگی، ظرفیت‌های راهبردی و نفوذ منطقه‌ای آن، مهم‌ترین چالش پیش روی طراحی‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه محسوب می‌شود.
