به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز گذشته بار دیگر الگوی ثابت خود در مذاکرات را به کار گرفت؛ الگویی که در آن، همزمان با عقبنشینی در عمل، با فضاسازی تهاجمی در رسانه سعی میکند القا کند که طرف مقابل تحت فشار ترسیده و تسلیم شده است.
این شگرد که ریشه در نیاز روانی ترامپ به نمایش «قدرت محض» دارد، به گونهای طراحی شده که افکار عمومی را دچار درگیری و خطای محاسباتی کند: از یک سو تهدید به حمله نظامی و بمباران، از سوی دیگر ادعای اینکه «ایران با زور به تفاهم رسیده». در این الگو، هدف اصلی تثبیت این روایت است که «همه کشورها از من میترسند».
روز گذشته نیز دقیقاً همین سناریو اجرا شد. ترامپ در حالی که تیم قطری از عقبنشینی آمریکا به شرایط دو هفته قبل خبر داده بود، صبح خود را با تهدیدهای متناقض آغاز کرد: از «بمباران میکنیم» تا «تنگه هرمز در اختیار ماست». اما او در شب همان روزی که تهدید می کرد پیش از آنکه اقدامی عملی انجام دهد، تلاش کرد بگوید «ایران ترسیده و من او را تسلیم کردهام» - در حالی که واقعیت چیز دیگری بود.
اما اصل ماجرا چه بود؟پس از آنکه آمریکا پیشتر با اضافه کردن جزئیات جدید، مسیر توافقات نسبی را مسدود کرده بود و ایران پرونده را کنار گذاشته بود، با واسطه تیم قطری واشنگتن به ایران اعلام کرد به شرایط دو هفته قبل بازمیگردد. به دلیل همین عقب نشینی، اعلام شد که ایران متنی را که قبلاً بخش زیادی از تفاهمات روی آن انجام شده بود، را در دستور مجدد بررسی قرار میدهد.
نقطه تناقضنمایی کجاست؟همین جنگ روانی طراحیشده از سوی ترامپ باعث شد برخی رسانهها و چهرهها - که تحت تأثیر فضاسازی او قرار گرفتهاند - تصور کنند میان دو خبر خبرگزاری فارس تناقض وجود دارد؛ یکی گفته بود «امکان بررسی مجدد ممکن شده» و دیگری تأکید کرده بود «هیچ متنی نهایی نشده است».
واضح است که این دو خبر هیچ تناقضی با یکدیگر ندارند. اولی از نهایی نشدن توافق میگوید و دومی از فراهم شدن امکان بررسی مجدد توافق. در واقع، تصویر کامل ماجرا این است: آمریکا عقبنشینی کرده، ایران بررسی را آغاز کرده، و هنوز هیچ توافقی حاصل نشده است. هر گمانهزنی درباره امضا در سوئیس یا دیدار حضوری، چیزی جز فهم اشتباه از پیشنهادها و آرزوهای آمریکایی نیست.
ساعاتی بعد، آقای بقایی، سخنگوی وزارت خارجه و سخنگوی تیم مذاکرهکننده، تأیید کرد: هم متن تفاهمنامهای نهایی نشده، و هم امکان بررسی مجدد فراهم شده است.روایت فارس واحد است، واقعیت میدانی روشن است، و بازی روانی دشمن - هرچند پرسروصدا - تغییری در حقائق ایجاد نمیکند. آنچه باقی میماند: ادامه بررسیها در تهران و عدم قطعیت کامل درباره هرگونه تفاهم نهایی.
