به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از ایسنا
این اتفاق در حالی رخ میدهد که غزه یکی از بدترین بحرانهای انسانی تاریخ خود را تجربه میکند و با کمبود شدید غذا، دارو و آب آشامیدنی مواجه است.
به نقل از عربی ۲۱، انتشار این خبر شوک گستردهای در میان فلسطینیها ایجاد کرده است؛ بهویژه در شرایطی که هشدارهای بینالمللی درباره گسترش گرسنگی و فروپاشی وضعیت بهداشتی در نوار غزه ادامه دارد و هزاران خانواده حتی قادر به تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی نیستند. ساکنان غزه در انتظار ورود آرد، مواد غذایی، شیر خشک نوزادان و داروهای حیاتی هستند.
فعالان و روزنامهنگاران محلی تصاویری منتشر کردند که نشان میدهد محمولههایی از سیگار از طریق برنامه جهانی غذا وارد غزه شده است. این موضوع موجی از انتقادها را در شبکههای اجتماعی برانگیخت و بسیاری آن را نشانه اختلالی خطرناک در اولویتبندی کمکهای بشردوستانه دانستند.
ساکنان غزه تأکید کردند که این منطقه به کالاهای غیرضروری نیازی ندارد، بلکه به غذا، آب سالم و تجهیزات پزشکی احتیاج دارد؛ بهویژه در حالی که سوءتغذیه کودکان رو به افزایش است و نظام بهداشت و درمان با کمبود شدید دارو و تجهیزات جراحی دستوپنجه نرم میکند. در مقابل، برنامه جهانی غذا این اتهامات را رد و اعلام کرده است تمامی محمولهها با دقت و شفافیت کامل و در هماهنگی با نهادهای مسئول بازرسی میشوند.
این جنجال در شرایطی شکل گرفته که نهادهای بینالمللی فعال در غزه بهدلیل کندی ورود کمکها و ناکافی بودن آنها نسبت به حجم فاجعه انسانی، با فشار و انتقاد فزاینده روبهرو هستند. برآوردهای سازمان ملل نشان میدهد که اکنون اکثریت جمعیت غزه تقریباً بهطور کامل برای بقا به کمکهای انسانی وابستهاند.
از سوی دیگر، احمد ابوقمر، تحلیلگر اقتصادی اظهار داشت که ورود این حجم از سیگار نمیتواند صرفاً «قاچاق» تلقی شود، بلکه چنین اقدامی نیازمند هماهنگی قبلی میان با طرف اسرائیلی است. وی تأکید کرد که بدون نتایج رسمی تحقیقات نمیتوان برنامه جهانی غذا را بهطور قطعی متهم دانست.
او تصریح کرد که بازار سیاه تقریباً کنترل کامل اقتصاد غزه را در دست گرفته و با سوءاستفاده از کمبود شدید کالاها، سودهای کلانی بهدست میآورد. به گفته وی، قیمت یک بسته سیگار که پیشتر ۱۳ تا ۱۵ شِکِل بود، اکنون به ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ شِکِل رسیده است.
این تحلیلگر هشدار داد که چنین تجارتی موجب تخلیه گسترده نقدینگی از بازار محلی و تمرکز ثروت در دست گروهی محدود از افراد بانفوذ میشود؛ افرادی که به گفته او حتی از نهادهای نظارتی و دولتی نیز قدرتمندتر شدهاند.
