به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
دکتر مسعود تجریشی در گفتوگویی، ضمن بیان این مطلب با اشاره به علت اجرایی نشدن بسیاری از تفاهمنامههای بین دانشگاه و صنعت، اظهار کرد: دانشگاه منکر اصل همکاری نیست، اما معتقدیم ضرورتی ندارد ابتدا تفاهمنامه امضا شود؛ حتی اگر دانشگاهی خارجی پیشنهاد همکاری بدهد، باید کار را در قالب پروژههای مشخص و چارچوبهای تعریفشده آغاز کنیم و در صورت جدی بودن همکاری، سپس به سمت توافقنامه برویم.
وی ادامه داد: دانشگاه صنعتی شریف نیازی ندارد صرفاً اعلام کند تعداد زیادی تفاهمنامه منعقد کرده است. گاهی حتی در اسناد بودجهای نیز تعداد تفاهمنامهها بهعنوان شاخص مطرح میشود، در حالی که بیشترین مشکل در اجرا، از سوی دستگاههای اجرایی است؛ این دستگاهها تمایل دارند با دانشگاهها تفاهمنامه امضا کنند، اما در ادامه مسیر، همکاری را رها میکنند.
تجریشی با بیان اینکه دانشگاهها صادقانه وارد این تفاهمها میشوند، گفت: تصور دانشگاه این است که امضای تفاهمنامه به بروز اتفاقات مثبت منجر میشود، اما در عمل، برخی صنایع صرفاً به اعلام انعقاد تفاهمنامه با دانشگاههایی مانند شریف بسنده میکنند و ادامه کار را پیگیری نمیکنند.
وی تأکید کرد: ما اساساً نیازی به تفاهمنامه نداریم؛ ابتدا باید کار را بهطور دقیق تعریف و اجرا کنیم و اگر همکاری بهصورت واقعی شکل گرفت، آنگاه توافقنامه منعقد شود. معیار فعالیت دانشگاه نیز نباید تعداد تفاهمنامهها باشد، بلکه شاخصهای واقعی شامل تعداد و حجم قراردادها و میزان وصولی آنهاست.
رئیس دانشگاه صنعتی شریف افزود: سالهاست شاخصهایی مانند میانگین بودجه به ازای هر فرد و تعداد افراد درگیر در ارتباط با صنعت را مبنا قرار دادهایم. در سال گذشته ۲۶۹ نفر در فعالیتهای ارتباط با صنعت دانشگاه فعال بودند و میانگین بودجه قراردادهای این حوزه نیز حدود ۱۲ میلیارد تومان بود؛ این اعداد نشاندهنده میزان واقعی فعالیت دانشگاه در ارتباط با صنعت است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: بنابراین آنچه اهمیت دارد، تعداد تفاهمنامهها نیست، بلکه قراردادهای واقعی و خروجیهای ملموس است. همچنین به دلیل شرایط تحریمی دانشگاه، در برخی موارد طرفهای مقابل در انعقاد قرارداد با دانشگاه با ملاحظاتی مواجه میشوند، اما این موضوع مانع از ادامه مسیر همکاریهای واقعی نخواهد بود.
