به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
ایثار اجتماعی در شرایط جنگی ابعاد متنوعی دارد که پذیرش خطر برای حفاظت از دیگران، پناه دادن به آسیبدیدگان تا مشارکت داوطلبانه در امور دفاعی و امدادی از جمله آن شرایط است. این رفتارها فراتر از الزامات نهادی و قانونی، ریشه در احساس تعلق جمعی و تعهد اخلاقی نسبت به همنوعان دارد.
افزایش سرمایه روانی-اجتماعی نیز در این راستا قابل توجه است به این صورت که ایثار جمعی باعث تقویت اعتماد، امید و معناداری زندگی میشود. تجربه "با هم بودن در برابر تهدید مشترک" حس انسجام اجتماعی را افزایش میدهد و از بروز افسردگی و اضطراب فراگیر جلوگیری میکند. همچنین در شرایط کمبود، توزیع عادلانهای که بر پایه ایثار شکل میگیرد، مانع از شکلگیری شکافهای عمیق اجتماعی شده و شانس بقای همگانی را بالا میبرد.
کاهش آسیبپذیری گروههای حساس نیز بخش دیگری از نتایج ایثار اجتماعی است. ایثار اجتماعی به طور خاص از کودکان، سالمندان و مجروحان محافظت میکند و باعث میشود بافت جمعیتی جامعه حفظ شود. از سوی دیگر، با ایثار اعضای جامعه، مدارس کوچک، مراکز درمانی موقت و شبکههای تأمین معیشت حتی در بدترین شرایط نیز فعال میمانند.
در این باره بیشتر بخوانید
دفاع مقدس دیروز، مسئولیت اجتماعی امروز
ایثار اجتماعی؛نیاز امروز،زندگی همدلانه و اعتماد متقابل
ایثار،رسانه و اجتماع؛سه رکن یک تحول
در این راستا بهتر است شواهد تاریخی را نیز در نظر بگیریم. مثلا در دوران دفاع مقدس روحیه ایثارگری رزمندگان و پشتیبانی مردمی از پشت جبهه، جامعه را در برابر هشت سال جنگ مقاوم کرد.
در نهایت، ایثار اجتماعی یکی از مهمترین ارکان تابآوری در شرایط جنگی است که از طریق تقویت سرمایه اجتماعی، بهبود کارایی منابع، حمایت از گروههای آسیبپذیر و تداوم کارکردهای جامعه عمل میکند. با این حال، سیاستگذاران بحران باید به موازات ترویج فرهنگ ایثار، زیرساختهای حمایتی عادلانه را نیز حفظ کنند تا ایثار به منبعی پایانناپذیر تبدیل شود .
