به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،
شگفتیها در جبهه لبنان این روزها یکی پس از دیگری رونمایی میشود، نفس ورود حزبالله به جنگ خود برای بسیاری (حتی برخی دوستان) مایه شگفتی بود، چه برسد به شکار دهها تانک و کمینهای دقیق و حملات موشکی به تلآویو.
ارتش اسرائیل که گمان میکرد حزبالله پس از نبرد پیشین و پس از شهادت فرماندهان و همچنین پس از جنایتهای پیجر و بیسیم، دیگر پایان یافته یا در آستانه فروپاشی است، اکنون با نسخهای تازه از مقاومت روبهرو شده است؛ مقاومتی سرسختتر، قدرتمندتر و مصممتر که در منطقهای با فاصلهای کمتر از ۶ کیلومتر از مرز لبنان و فلسطین، خسارات سنگینی بر آن وارد کرده است.
همین امر بهتنهایی دستاوردی کمنظیر بهشمار میرود.
در این راستا «سیما شاین»، رئیس سابق بخش پژوهشهای موساد و تحلیلگر ارشد امنیتی اسرائیلی، در پادکست هاآرتص در تاریخ ۲۴ مارس (سه روز پیش) صراحتاً گفت که «قدرت و قابلیتهای حزبالله هنگام ورود به جنگ برای اسرائیل «شگفتانگیز» بوده است.
او گفت: «آنها قابلیتهای بیشتری دارند تا آنچه ما پیش از این دیده بودیم».
در روز چهارشنبه، مقاومت اسلامی لبنان بهتنهایی ۹۵ عملیات علیه مواضع ارتش اسرائیل در مناطق مرزی و عمق خاک فلسطین اشغالی انجام داد، در روز پنجشنبه نیز ۹۰ عملیات انجام شد.
این عملیاتها شامل حملات موشکی، پهپادی و توپخانهای بود که تجمعات نیروها، مراکز فرماندهی، سامانههای دفاعی و زیرساختها را در صفد، نهاریا، کریات شمونا، کرمیئیل و منطقه الجلیل هدف قرار داد.
همچنین محورهای مرزی مانند القوزح، الطیبه، الناقوره و الخیام نیز در این حملات درگیر بودند.
در جریان این عملیاتها، در روز چهارشنبه ۲۱ تانک مرکاوا و در روز پنج شنبه ۱۹ تانک و دیگر ادوات نظامی هدف قرار گرفت.
نکته قابل توجه آن است که اسرائیل پیش از این تجاوز، تصور میکرد منطقه جنوب رود لیتانی بهدلیل حجم گسترده تخریبها و همچنین برتری هوایی، اطلاعاتی و آتشبار خود، به منطقهای هموار برای پیشروی نیروها و تانکهایش تبدیل شده است. اما در واقعیت، در همین منطقه با شدیدترین ضربات و کمینهای نظامی دقیق مواجه شد.
نگاهی به کمینهای حزبالله
بخش قابل توجه و ستون فقرات عملیاتهای حزبالله در مناطق مرزی را کمینهای رزمندگان لبنانی تشکیل میدهد، کمینهای کوچک و بزرگ اکنون اصلیترین تاکتیک حزبالله به شمار میرود.
این کمینها، با ویژگیهایی همچون صبر عملیاتی، فریب هوشمندانه، دقت در آتش و هماهنگی میان یگانهای شناسایی، آتش و پشتیبانی، بهویژه واحدهای ضدزره نشان میدهد که هرگونه پیشروی زمینی اسرائیل در جنوب لبنان، نه یک عملیات ساده، بلکه اقدامی بسیار پرهزینه و در معرض شکست خواهد بود.
همچنین این کمینها، عملاً نظریه «زمین سوخته» را که اسرائیل بر آن تکیه داشت، به چالش کشید و نشان داد که تخریب محیط شهرکهای جنوب لبنان الزاماً به معنای از بین رفتن ساختار رزمی مقاومت نیست، بلکه حتی میتواند به عاملی برای تسهیل جنگ کمین و فرسایش تبدیل شود.
اهمیت راهبردی این کمینها نیز در همین نکته نهفته است: این عملیات نهتنها تجهیزات نظامی را نابود میکند، بلکه اعتماد فرماندهی نظامی اسرائیل به توان مانور خود را هدف قرار میدهد، در این شرایط شاکله تاکتیک دشمن که بر پایه پیشروی آسان در مناطق جنوب استوار بود از هم پاشیده است.
اکنون یک معادله تعریف شده است: هر متر از جنوب لبنان، میدان آتشی از پیش آماده است و هر تلاش برای اشغال، به جنگی فرسایشی منجر خواهد شد.
اما درباره شکار تانکهای مرکاوا
تانک «مرکاوا» ستون فقرات نیروی زرهی اسرائیل و نماد صنایع نظامی این رژیم بهشمار میرود. این تانک با طراحی خاص خود—از جمله قرار گرفتن موتور در بخش جلویی برای افزایش حفاظت از خدمه—بهعنوان یکی از پیشرفتهترین تجهیزات زرهی شناخته میشود.
در نسخههای جدیدتر، بهویژه «مرکاوا مارک ۴»، از سامانه دفاع فعال «تروفی» استفاده شده است؛ سامانهای که برای مقابله با موشکهای ضدزره طراحی شده، اما در میدان نبرد با چالشهای فزایندهای روبهرو شده است. بهویژه در برابر موشکهای هدایتشونده و پهپادهای انتحاری جدید، کارایی آن بهطور جدی مورد تردید قرار گرفته است؛ موضوعی که حتی رسانههای اسرائیلی نیز به آن اذعان کردهاند.
تمرکز گسترده بر هدف قرار دادن این تانکها، بخشی از یک راهبرد مشخص است؛ راهبردی مبتنی بر فرسایش توان زرهی اسرائیل در مناطق مرزی. مقاومت با تکیه بر این رویکرد، تلاش میکند مهمترین ابزار تهاجم زمینی اسرائیل را تضعیف کرده و هزینه پیشروی را بهشدت افزایش دهد.
در این راستا از محور الناقوره تا القنطره، دبل و دیرسریان، الگوی عملیاتها نشاندهنده ایجاد یک «کمربند آتش» است؛ کمربندی که با ترکیبی از موشکهای دقیق و پهپادهای تهاجمی، برتری فناوری اسرائیل را به چالش کشیده است.
همانطور که در ابتدا ذکر شد، نفس ورود حزبالله به چنین نبردی برای اشغالگران باورپذیر نبود، رژیم صهیونیستی هرگز فکر نمیکرد حزبالله لبنان پس از شهادت عمده فرماندهان رده اول خود و به خصوص اکنون که تحت فشار سیاسی شدیدی از سوی دولت غربگرای بیروت قرار دارد، وارد درگیری آن هم در چنین سطحی شود.
حملات موشکی به تلآویو، حیفا، عکا، تمامی مساحت منطقه الجلیل و همچنین حملات موشکی به پایگاههای نظامی در عمق فلسطین اشغالی از دیگر عرصههای این نبرد است که برای اسرائیلیها باورپذیر نیست، اشغالگران تاکنون گمان میکردند با ورود ارتش لبنان به شمال رود لیتانی (پس از توافق آتشبس) و برچیده شدن بسیاری از پایگاههای حزبالله تحت نظارت ارتش آمریکا، اصولا دیگر نباید خبری از حملات موشکی باشد؛ اما رزمندگان حزبالله بار دیگر نشان دادند که جنوب لبنان تنها از آن مقاومت است.
