به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از
هرچند که از داغ غمت سوخته‌ایم
ای کوه! به شوکتت نظر دوخته‌ایم
ای کشتۀ لب‌تشنه ستم‌سوزی را
از مشت گره‌کرده‌ات آموخته‌ایم
یک غرّش بی‌پرده‌ات ای مرد! بس است
ابروی خم آورده‌ات ای مرد! بس است
تا هیبت غرب را به هم درشکند
یک مشت گره کرده‌ات ای مرد! بس است
مشتش وا شد، اگرچه بی‌واهمه تاخت
دستش رو شد، نبرد را باخت که باخت!
یک مشتِ گره کرده به جسمی گلگون
در روز نخست کار دشمن را ساخت!
جنگید... چه با شکوه و محکم جنگید
تا خون به رگش بود دمادم جنگید
این مشتِ گره‌کرده گواه است آن مرد
با پیکر بی‌جان خودش هم جنگید!...
