به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،
روزنامه سازندگی در اقدامی تأمل برانگیز به تطهیر و سفیدشویی داماد یهودی ترامپ پرداخت. این روزنامه - منتسب به حزب کارگزاران به دبیرکلی حسین مرعشی- در مطلبی با عنوان «معمار ساکت مذاکرات» نوشت:«جرد کوشنر، مشاور ارشد و داماد “ترامپ” که نقش مهمی در طرح صلح خاورمیانه ایفا کرده است، این روزها بهدنبال اجرایی شدن ایده «توافق دیپلماتیک» با ایران است. “سازندگی” به نقش این یهودی ضدجنگ که مذاکره را بر جنگ مقدم میداند، پرداخته است.»

این روزنامه منتسب به جریان غربگرا تصویری از کوشنر ارائه داده که او را چهرهای متمایل به دیپلماسی و مخالف جنگ معرفی میکند؛ روایتی که با کارنامه سیاسی و عقاید و مواضع عملی او به هیچ عنوان همخوانی ندارد.نام جرد کوشنر طی سالهای ریاستجمهوری دونالد ترامپ بارها در کنار تصمیمات مهم سیاست خارجی آمریکا مطرح شد.
او که هم داماد رئیسجمهور بود و هم مشاور ارشد کاخ سفید، مسئولیتهایی حساس از جمله پرونده موسوم به «صلح خاورمیانه» را بر عهده گرفت. از همان ۲۰ ژوئن ۲۰۱۷ که ترامپ او را مأمور پیشبرد این پرونده کرد، بسیاری از تحلیلگران آمریکایی نسبت به سپردن چنین مأموریتی به فردی فاقد سابقه دیپلماتیک ابراز تردید کردند.

ترامپ در مراسم معارفه او گفته بود: «اگر تو نتوانی این کار را انجام دهی، هیچکس دیگر هم نمیتواند.» این جمله، بیش از آنکه نشاندهنده تجربه و تخصص کوشنر باشد، گویای اعتماد کامل رئیسجمهور به حلقه خانوادگی خود بود.در تازهترین مجموعه اسناد مرتبط با پرونده جفری اپستین، گزارشی از افبیآی منتشر شده که بر پایه یک منبع انسانی محرمانه، به موضوع نفوذ اسرائیل بر دولت ترامپ اشاره میکند.
در این سند ادعا شده که کوشنر نقشی محوری در هدایت تصمیمات کلیدی کاخ سفید ایفا میکرده است. این گزارش که بهتازگی از طبقهبندی خارج شده، بحث نفوذ خارجی بر سیاست آمریکا را دوباره به صدر تحلیلها آورده است.

در همین چارچوب، برخی محافل سیاسی در آمریکا از ارتباط نزدیک کوشنر با ساختارهای تصمیمساز رژیم صهیونیستی سخن گفتهاند.
یکی از نقاط عطف کارنامه ترامپ، تصمیم او در آذر ۱۳۹۶ برای بهرسمیت شناختن قدس بهعنوان پایتخت اسرائیل و انتقال سفارت آمریکا به این شهر بود. قانونی که مبنای این اقدام قرار گرفت، نخستینبار در سال ۱۹۹۵ در کنگره آمریکا تصویب شده بود، اما رؤسایجمهور پیشین بهدلیل نگرانی از تبعات منطقهای، اجرای آن را به تعویق انداخته بودند.
در جریان اجرای این تصمیم، نام کوشنر بهعنوان یکی از حامیان جدی این انتقال مطرح شد.
منتقدان میگویند پیوندهای خانوادگی و اعتقادی او با جریانهای صهیونیستی در این روند بیتأثیر نبوده است.در ۲۱ مهر ۱۴۰۴، ترامپ در نشست اعضای کنست اسرائیل با لحنی صمیمی از دامادش بابت علاقهاش به اسرائیل قدردانی کرد و حتی به تغییر مذهب دخترش ایوانکا اشاره کرد. این سخنان بار دیگر جایگاه ویژه کوشنر در سیاست خاورمیانهای دولت ترامپ را برجسته کرد.

کوشنر علاوه بر پرونده فلسطین و اسرائیل، در حال حاضر وارد روندهای مرتبط با مذاکره آمریکا و ایران نیز شده است. برخی تحلیلگران معتقدند حضور او در این عرصه، تلاشی برای اطمینانبخشی به متحدان منطقهای واشنگتن، بهویژه رژیم صهیونیستی بوده است تا توافقی مغایر با منافع اسرائیل شکل نگیرد.این همزمانی، از نگاه منتقدان، نشان میدهد که سیاست خاورمیانهای دولت ترامپ مجموعهای بههمپیوسته بود که در آن پروندههای ایران و فلسطین از هم جدا تصور نمیشدند.

جرد کوشنر در خانوادهای یهودی ارتدوکس متولد شد. پدرش، چارلز کوشنر، از فعالان شناختهشده حوزه املاک در نیوجرسی و نیویورک و از حامیان مالی اسرائیل در آمریکاست. گزارشهایی در رسانههای آمریکایی، از جمله در مجله نیویورکر، به فضای مذهبی سختگیرانهای اشاره کردهاند که کوشنر در آن پرورش یافته است.
آشنایی او با ایوانکا ترامپ در سال ۲۰۰۵ شکل گرفت. آن دو در ۲۰۰۸ تا آستانه ازدواج پیش رفتند اما بهدلیل اختلافات مذهبی، مدتی از هم جدا شدند. نهایتاً با وساطت رابرت مرداک و تغییر مذهب ایوانکا، ازدواجشان نهایی شد.

کوشنر و همسرش عضو کنیسهای در واشنگتن معروف به SHUL هستند که به جریان یهودیان ارتدوکس حسیدی تعلق دارد. برخی سیاستمداران آمریکایی حامی اسرائیل نیز در همین محافل مذهبی حضور دارند؛ از جمله جوزف لیبرمن و جک لو که در دوره مسئولیت خود نقش مهمی در سیاستهای تحریمی علیه ایران داشت.
و اما نکته قابل تأمل درخصوص مطلب روزنامه سازندگی، نه صرفاً بازخوانی سوابق کوشنر، بلکه نوع روایت ارائهشده از او در این روزنامه است. معرفی کوشنر بهعنوان «یهودی ضدجنگ» و «حامی توافق دیپلماتیک با ایران» بدون اشاره به نقش او در تصمیماتی همچون انتقال سفارت در سرزمینهای اشغالی یا حمایت از سیاستهای سختگیرانه علیه فلسطینیان، نوعی روایت ناقص و جهتدار است.
خدمات جرد کوشنر به صهیونیسم جهانی تا آنجا پیش رفت که حتی پیشنهاد اعطای جایزه صلح نوبل به وی مطرح شد؛ پیشنهادی که با استقبال رسانههای فارسیزبان معاند و از جمله شبکه تروریستی و صهیونیستی اینترنشنال همراه بود.در مجموع باید گفت، انتقاد به مطلب اخیر روزنامه سازندگی، صرفاً یک اختلاف سلیقه رسانهای درباره ارزیابی شخصیت جرد کوشنر نیست؛ مسئله اصلی، تحریف آگاهانه واقعیت و بزککردن کارنامه فردی است که در حساسترین تصمیمات ضدایرانی و ضدفلسطینی دولت ترامپ نقشآفرینی کرده است.
چگونه میتوان از «معمار ساکت مذاکرات» سخن گفت، اما همزمان نقش او در پیشبرد «معامله قرن»، حمایت از انتقال سفارت آمریکا به قدس و تثبیت سیاستهای یکجانبهگرایانه واشنگتن را نادیده گرفت؟ آیا این حذفهای معنادار، اتفاقی است یا بخشی از پروژه عادیسازی چهرههای تندرو آمریکایی و صهیونیستی برای افکار عمومی ایران است؟!




