حوادث دی‌ماه تلنگری به مسئولان برای مدیریت فضای مجازی زد؟

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» 

پس از حادثه 11 سپتامبر 2001، ایالات متحده آمریکا در سیاست داخلی و خارجی خود رویکردی جدیدی را اتخاذ کرد. فارغ از اقداماتی که در داخل این کشور صورت گرفت، آمریکایی ها با بهره برداری از نام تروریسم و با ادعای مقابله با آن، ظلم و منفعت طلبی های قدیمی خود را وارد مرحله جدیدی کردند، به کشورهای مختلف حمله کردند و مردم را به خاک و خون کشیدند. نظم نوین جهانی و ایجاد به اصطلاح خاورمیانه مطلوب نیز در همین راستا تعریف شد.

همچنین، پس از آنکه در 7 اکتبر 2023 طوفان الأقصی اتفاق افتاد و رژیم صهیونیستی متحمل یک ضربه تاریخی شد، رویکرد این رژیم تغییر کرد و وحشی گری ها و تجاوز این رژیم، وارد مرحله جدیدی شد که پیش از این به این صورت سابقه نداشت. این رژیم با کمک ایالات متحده، رهبران جبهه مقاومت را یکی از پس از دیگری شهید کرد. غزه، لبنان و سوریه را به صورت پی در پی بمباران کرد و به یمن و جمهوری اسلامی نیز حمله کرد. هر چند در این میان، با شکست های تاریخی هم روبرو شده است، اما همچنان به وحشی گری خود ادامه می دهد و صهیونیست ها به دنبال رسیدن به برخی توهمات خود هستند.

خلاصه اینکه، ایالات متحده و رژیم صهیونیستی پس از 11 سپتامبر و 7 اکتبر، مسیر جدیدی را براساس منافع و اجرای باورهای خود تعریف کردند. آنها با تکیه بر روحیه سلطه گری خود، به صورت جدی تر  وارد جنگ با جبهه مقاومت و آزادی خواهان دنیا شدند؛ در این میان، ساختارهای بین المللی را نیز در عمل، به سخره گرفتند.

اما سوی دیگر، در دیماه 1404 به نوعی بزرگترین حمله تروریستی تاریخ جمهوری اسلامی اتفاق افتاد. هزاران نفر از هموطنان‌مان شهید و زخمی شدند، مساجد و اماکن مقدسه مورد حمله قرار گرفت، به برخی مراکز مهم اداری و بانک ها حمله شد، هزاران میلیارد تومان خسارت مادی به اموال عمومی و شخصی وارد شد و ... . این آشوب ها به نوعی شبیه یک کودتا بود اما با همت نیروهای جان برکف نظامی، امنیتی و بسیج مردمی و از همه مهمتر با پشتیبانی و حضور مثال زدنی مردم در صحنه، جمع شد.

هر چند در این میان، نقش ایالات متحده و رژیم صهیونیستی در حمایت و پشتیبانی از اغتشاشگران غیر قابل انکار است، اما اجرای این نقشه ها بدون فضای مجازی یله و رها عملاً امکان پذیر نبود. از قضا، زمانی که مسیر هماهنگی و آموزش اغتشاشگران در فضای مجازی مسدود شد و به تبع آن، امکان توزیع گسترده محتوای فریبنده و برانگیزاننده هیجانات کاذب در فضای مجازی از آنها گرفته شد، آتش فتنه، کم کم خوابید.

بدون تردید، عوامل متعددی باید دست به دست هم دهد تا یک آشوب در کشور به وجود آید، اما در سال های اخیر بارها تجربه شده است که فضای مجازی یله و رها چه در به وجود آمدن آشوب و چه در گسترده شدن آن، نقش برجسته دارد. سال ها فعالیت سکوهای مجازی دشمن در کشور یعنی دادن زمین برای اجرای نقشه های دشمن، توزیع انفجاری محتوای دروغ، مطالب مغالطه آمیز و تحریک احساسات کاذب، زمینه چینی برای وقوع انواع فتنه های امنیتی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، مهندسی افکارعمومی، مهندسی فرهنگی و اجتماعی؛ میوه این فعالیت ها نیز در زمان فتنه چیده می شود.

ناگفته پیداست که این مسأله، اختصاص به فتنه 1404 ندارد، بلکه در آشوب های 1401، 1398 و 1396 هم همین چرخه به نوعی وجود داشته است. چرخه ای که خود حاصل چرخه معیوب مدیریت فضای مجازی در کشور است.

این چرخه اگر همچنان با وضعیت سابق ادامه داشته باشد، فارغ از تهدیدات فرهنگی و اخلاقی، حمله به باورهای مردم و متلاشی شدن بنیان خانواده ها و انحراف جوانان، سرمایه اجتماعی را نابود می کند، فتنه های سنگین تر به کشور و مردم تحمیل می کند، فضا را برای جولان تروریست ها و براندازان باز می گذارد، دشمن را به طمع می اندازد، کشور را در معرض جنگ و تحریم بیشتر قرار می دهد و موجب وارد شدن خسارات مادی سنگین به دولت و مردم می شود. در چنین شرایطی به جای اینکه مسئولین به مردم خدمت کنند، درگیر حواشی و مصایبی می شوند که نتیجه سوء تدبیر و سهل انگاری خودشان است.

در هر صورت، یک بار برای همیشه باید برای وضعیت مدیریت و حکمرانی فضای مجازی کشور تعیین تکلیف شود. فضای مجازی در کشور ما نه اسلامی است، نه مانند کشور چین اداره می شود، نه مانند آمریکا و اروپا اداره می شود؛ بلکه یک ماهیت نامعلوم دارد.

اگر حوادث اخیر با این تعداد شهید، جانباز و کشته و این حجم از خسارات مادی و تهدیداتی که به دنبال آن بوده، نتواند ما را مجاب کند که برای فضای مجازی کشور، اقدام اساسی انجام دهیم، دقیقاً باید چه اتفاقی رخ دهد تا ما درس عبرت بگیریم؟!