به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
انگار بعد از اینکه آن کلاه کذایی را بر سرش گذاشت روی خوش ندید. شکست پشت شکست. اخراج پشت اخراج. ناکامی پشت ناکامی. این روند بی پایان در نهایت او را از چرخه مربیان شاغل در لیگ برتر بیرون کرد. اما علیرضا منصوریان بلد بود خود را چطور احیا کند. راه احیای او از عراق می گذشت و او حالا با نتایج درخشانی که میگیرد روزگار خوشی در عراق دارد.
برد مقابل صدرنشین عراق
علیرضا منصوریان سرمربی ایرانی تیم الطلبه عراق در هفتههای اخیر با نتایج مثبت و عملکرد قابل توجه تیمش دوباره نام خود را به عنوان یک مربی خبرساز مطرح کرده است. الطلبه تحت هدایت منصوریان موفق شد تیم صدرنشین لیگ عراق یعنی اربیل را شکست دهد و این پیروزی بازتاب گستردهای در رسانههای ورزشی منطقه داشت. این برد نه تنها از نظر جدولی اهمیت داشت بلکه از نظر روحی و اعتباری نیز جایگاه منصوریان را در فوتبال عراق تقویت کرد.
منصوریان با حضور در لیگ عراق در واقع مسیر تازهای برای احیای دوران مربیگری خود انتخاب کرده است. او در شرایطی راهی عراق شد که به دلیل ناکامیهای مختلف در سالهای گذشته عملاً از چرخه مربیان فعال لیگ برتر ایران خارج شده بود. حدود دو فصل میشد که نام منصوریان در فهرست گزینههای جدی تیمهای لیگ برتری دیده نمیشد و همین موضوع باعث شد او به دنبال فرصتی در خارج از فوتبال ایران باشد.
دلال بازی ممنوع!
نکته قابل توجه این است که در همین بازه زمانی مربیانی با کارنامه ضعیفتر از منصوریان همچنان در لیگ برتر ایران مشغول به کار بودند. با این حال منصوریان به دلایل مختلف از جمله نداشتن ارتباط با دلالها و شبکههای غیررسمی نقل و انتقالات عملاً از چرخه انتخابها کنار گذاشته شد. این موضوع باعث شد او با وجود سابقه حضور در تیمهای بزرگ نتواند دوباره روی نیمکت تیمی در لیگ برتر بنشیند و همین مسئله مسیر حرفهای او را وارد مرحلهای متفاوت کرد.
کارنامه مربیگری منصوریان نشان میدهد که او در تیمهای متعددی فعالیت داشته اما در بسیاری از آنها نتوانسته به موفقیت پایدار دست پیدا کند. از تیم ملی امید ایران گرفته تا نفت تهران، استقلال، ذوب آهن، تراکتور، آلومینیوم اراک، صنعت نفت آبادان و فولاد خوزستان همگی بخشی از مسیر حرفهای او بودهاند. در بیشتر این تیمها منصوریان با امیدهای زیادی کار خود را آغاز کرد اما در نهایت به دلایل مختلف نتوانست پروژهای بلندمدت و موفق را به سرانجام برساند.
تفکر سنتی علی منصور
منصوریان به عنوان یکی از مربیان سنتی فوتبال ایران شناخته میشود. سبک فکری و تاکتیکی او بیشتر بر پایه الگوهای قدیمی فوتبال است و کمتر نشانهای از تطبیق با فوتبال مدرن در تیمهایش دیده شده است. همین مسئله یکی از دلایل اصلی ناکامی او در تیمهای لیگ برتری به ویژه در استقلال عنوان میشود. در دوره حضور او در استقلال بسیاری از کارشناسان معتقد بودند که تیم از نظر تاکتیکی با فوتبال روز فاصله دارد و همین موضوع باعث شد استقلال در مقاطع حساس نتواند نتایج مورد انتظار را کسب کند.
با این حال منصوریان نمیخواست روند دور ماندن از فوتبال سطح اول ادامه پیدا کند. انتخاب لیگ عراق و تیم الطلبه در واقع یک تصمیم آگاهانه برای بازسازی جایگاه حرفهای او بود. لیگ عراق در سالهای اخیر از نظر رقابتی رشد کرده و فرصت مناسبی برای مربیانی است که به دنبال اثبات دوباره تواناییهای خود هستند. منصوریان با شناخت این فضا تصمیم گرفت چالش تازهای را آغاز کند و تا اینجا نیز نتایج نشان میدهد که این انتخاب میتواند برای او مفید باشد.
پیروزی مقابل اربیل صدرنشین لیگ عراق پیام روشنی داشت. اینکه منصوریان همچنان توانایی مدیریت تیم و گرفتن نتیجه در شرایط رقابتی را دارد. این برد باعث شد توجهها دوباره به سمت او جلب شود و نامش بار دیگر در فضای رسانهای فوتبال ایران مطرح شود. اگر این روند مثبت ادامه پیدا کند بعید نیست که منصوریان دوباره به عنوان گزینهای برای بازگشت به لیگ برتر مطرح شود.
عراق، سکوی دوباره پرتاب؟
کسب نتایج خوب با الطلبه میتواند سکوی پرتابی برای بازگشت منصوریان به فوتبال ایران باشد. او با عملکرد موفق در عراق این پیام را میدهد که هنوز میتواند در سطح حرفهای کار کند و از فضای حاشیهای گذشته فاصله بگیرد. شاید این مسیر در نهایت به بازگشت او به لیگ برتر منجر شود و چه کسی میداند شاید مقصد بعدی او دوباره همان استقلال باشد تیمی که نقش مهمی در کارنامه او داشته و همواره نام منصوریان با آن گره خورده است.
