نقش دیابت در کاهش شنوایی سالمندان را جدی بگیریم

 

این اختلال به دلایل مختلفی مانند افزایش سن، عفونت گوش، آسیب به گوش داخلی، تجمع موم یا حتی عوامل ژنتیکی ایجاد می‌شود که علائم رایج آن شامل سختی در درک مکالمات، نیاز به افزایش صدا، شنیدن صداهای مبهم و گاهی وزوز گوش است.

 

تشخیص به‌ موقع و درمان تخصصی توسط پزشک گوش و حلق و بینی نقش کلیدی در کنترل این مشکل و پیشگیری از عوارض طولانی‌ مدت دارد اما دیابت کنترل‌نشده و مصرف برخی داروهای شیمی‌درمانی می‌تواند روند کاهش شنوایی در سالمندان را سرعت ببخشد و پاسخ به درمان را ضعیف‌تر کند، موضوعی که متخصصان آن را تهدیدی جدی برای سلامت سالمندان می‌دانند.

 

دیابت را جدی بگیریم

 

دکتر امیرحسین احسنی، متخصص گوش، گلو و بینی، درباره نقش بیماری‌ها و داروها در کاهش شنوایی سالمندان گفت: دیابت با ایجاد آنژیوپاتی و اختلال خون‌رسانی به حلزون گوش و عصب شنوایی، یکی از عوامل مهم در بروز کاهش شنوایی است و بیماران دیابتی معمولاً پاسخ ضعیف‌تری به درمان‌های دارویی و توانبخشی دارند.

 

وی افزود: داروهای شیمی‌درمانی مانند سیس‌پلاتین نیز با تولید رادیکال‌های آزاد، سلول‌های شنوایی را تخریب می‌کنند، به همین دلیل توصیه می‌شود بیماران تحت درمان سرطان به طور مرتب پایش شنوایی شوند.

 

وی تأکید کرد: پایش شنوایی می‌تواند با تست‌های ساده یا بررسی سلول‌های مویی خارجی گوش انجام شود تا آسیب‌ها زودتر شناسایی شوند.

 

استفاده از سمعک همچنان درمان اصلی

 

این متخصص گوش، گلو و بینی با اشاره به اختلالات جدیدی که در سالمندان دیده می‌شود، گفت: برخی بیماران با وجود نوار گوش طبیعی، در فهم گفتار مشکل دارند، این اختلال به دلیل آسیب در سیناپس‌های بین سلول‌های مویی داخلی و فیبرهای عصب شنوایی رخ می‌دهد.

 

وی عنوان کرد: این بیماران صدای اطراف را می‌شنوند اما نمی‌توانند کلمات را درک کنند؛ موضوعی که زندگی روزمره آن‌ها را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.

 

احسنی خاطرنشان کرد: درمان اصلی همچنان استفاده از سمعک است، اما در موارد شدید یا حتی یک‌طرفه، کاشت حلزون جایگاه مهمی پیدا کرده است، در کشورهای پیشرفته این روش برای سالمندان نیز رایج شده تا از مشکلات شناختی و اجتماعی بعدی جلوگیری شود.