به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس
آیات ۱۱۲ تا ۱۳۶ سوره مبارکه شعرا به داستان قوم نوح و قوم عاد اشاره میکند و اینکه چگونه پروردگارشان را تکذیب کردند و ایمان نیاوردند و ظلم و ستم کردند و دست آخر به عذاب الهی دچار شدند.در این آیات حضرت نوح نبی در برابر سخنان بیهوده قومش که از او میخواستند دست از دعوت بردارد گفت که این وظیفهای است که پروردگارم برعهده من گذاشته و باید مردم را از کارهایشان بیم دهم و ایمان آورندگان را پناه دهم.
تهدید پیامبر خدا به مرگ با سنگسار
اما قوم نوح او را تهدید کردند که اگر دست از دعوت و هدایت برنداری تو را سخت مجازات یعنی سنگسار میکنیم، اینجا عبارت مرجومین نشان میدهد که یکی از مجازاتهای رایج آن زمان سنگسار بوده است.گاهی قلب افراد به دلیل گناه، لقمه حرام و... چنان سنگ شده که هیچ منطق و دلیلی را نمیپذیرند و در جهل و کفر باقی میمانند و راه ظلم و ستم پیش میگیرند و حرف حق را حتی روشن چون آفتاب نه تنها نمیپذیرند، بلکه مقابل آن میایستند و سرکوبش میکنند.
شکایت نوح از قومش و نزول عذاب الهی
نوح وقتی دید این همه تلاش و دعوتش بر این قوم اثری نگذاشته و دست آخر به مرگ تهدیدش کردند، لب به شکایت گشود و گفت که خدایا این قوم مرا تکذیب کردند و راهی برای هدایتشان وجود ندارد، پس میان من و آنها جدایی بیفکن و من و ایمان آورندگان را از شر آنها نجات بده. خداوند هم به یاری نوح و هدایت شدگان قومش شتافت و باقی را در طوفان مجازات گرفتار و نابود کرد.

حال خداوند با یادآوری این آیات به مشرکان و دشمنان پیامبر اسلام(ص) هشدار میدهد که با اینکه اکثریت قوم نوح ایمان نیاورده بودند اما نوح و هدایت شدگان قومش نجات یافتند و باقی نابود شدند، پس ای پیامبر از کفر و ظلم و ستم آنها نگران نباش و بدان که پروردگارت شکست ناپذیر و مهربان است.
تکرار ماجرای قوم عاد برای اینکه عبرت بگیریم
در ادامه خدا مجدد یه ماجرای قوم عاد و پیامبرشان هود اشاره میکند و میفرماید که قوم عاد پیامبران را تکذیب کردند، اینکه میفرماید آنها همه پیامبران را تکذیب کردند به این دلیل است که تکذیب یکی از پیامبران تکذیب همه آنها است.
هود به قومش گفت که من فرستاده خدا هستم و برای هدایت شما آمدهام، آیا ایمان نمیآورید، تقوا پیشه نمیکنید، از خدا بترسید و از من اطاعت کنید.هود در ادامه گفت که من به دنبال اهداف سیاسی و اجتماعی و پول نیستم و از شما اجری نمیخواهم، اجر من را خدا میدهد که خودش سرچشمه همه نعمتها است.
چنان ظلم میکنید که گویی مرگ سراغتان نمیآید
این پیامبر الهی در ادامه کارهای زشت قومش را به آنها یادآوری کرد و گفت که غفلت و سرگرمیهای زیان آور، انتقام ظالمانه و تفاخر و فخر فروشی از جمله گناهان شماست.

در کوه و کمر قصرها ساخته اید و با آن تفاخر میکنید و در عشرت کدهها به فحشا و عیش و نوش مشغولید و چنان به دیگران بی رحم هستید و ظلم میکنید که گویی مرگ سراغ شما نمیآید و عمر جاودان دارید اما اینگونه نیست.مستکبران عالم، امروز هم در جای جای جهان چنان راه ظلم و ستم و چپاول ملتها را پیش گرفتهاند که گویی عمر جاودان دارند و از سرنوشت افراد قبل از خودشان درس نمیگیرند که چگونه به کام مرگ رفتند.
بر سفره خدا نشستهاید و دیگران را معبود گرفتهاید
سپس هود نعمتهای الهی را برای قومش بیان میکند و آنها را به شکرگزاری فرا میخواند و میفرماید که از خدایی پروا کنید که این همه نعمت به شما ارزانی داشته، چارپایان را برایتان رام کرده، باغهای سرسبز و با شکوه در اختیارتان قرار داده، اما شما بر سفره خداوند نشستهاید و دیگران را برای خودتان معبود گرفتهاید؟این آیات پاسخ های خصمانه قوم لوط را تکرار میکند که در برابر تلاشهای نبی خدا برای هدایتشان گفتند که خودت را خسته نکن، حرفهایت در ما اثری ندارد و چه نصیحت بکنی و چه نکنی برای ما یکسان است.تاریخ امروز هم تکرار شده و سخنان خدا بر دل عدهای نمیرود که نمیرود و حرف حق در آنها اثری ندارد.



