چهارشنبه 08 مهر 1405 - Wed 30 Sep 2026
  • آغاز طرج جدید معیشتی برای تهرانی‌ها

  • عوارض پنهان مصرف خودسرانه مکمل‌ها

  • قیمت سکه و طلا امروز سه شنبه ۷ مهر

  • سیگنال وزیر ترامپ به پیاده‌نظامش در ایران

  • اصلاح‌طلبان از تسلیم‌طلبی صحبت می‌کنند یا توافق؟

  • هند باز هم قربانی آمریکا شد

  • ایران به دورانی که دشمن آرزویش را دارد بازنخواهد گشت/جناب سید حسن نصرالله؛ امیر قهرمان عرب و نهاد بزرگ جبهه مقاومت

  • استانداردهای هالیوودی بلای جان ازدواج

  • فارن‌پالیسی| کشورهای عربی از آمریکا فاصله می‌گیرند

  • عالی‌پور با رکورد شکنی طلایی شد/ فیلم

  • دستگیری باند آدم‌ربایی با پوشش مأمور پلیس در تهران

  • ایران پیگیر حل پروازها و برقراری عمره

  • فلسطینی‌ها به زندگی در غارها پناه بردند / عکس

  • خبر تاج از انتخاب سرمربی جدید تیم ملی امید

  • خواهد دید چه خواهد شد!

  • بارش رحمت الهی در مسجدالحرام / فیلم

  • اتحادیه اروپا خواستار ارائه موشک به اوکراین شد

  • ورود پرسپولیس به لیگ والیبال

  • زباله‌های سرگردان در جنگل‌های شمال / عکس

  • سوپرگل جادویی لیونل مسی / فیلم

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 411965
    تاریخ انتشار: 30/مهر/1404 - 12:05

    ستاره‌ی فروزان پایگاه ۷ شهید مدنی قم

    با وجود آن‌که در مسائل سیاسی کمتر اظهار نظر می‌کرد، اما نگاهش دقیق و بصیر بود. در آذرماه ۱۳۶۵، در یکی از مرخصی‌های شهری، هنگام شنیدن اخبار با رادیوی کوچکش، جمله‌ای گفت که سال‌ها بعد معنایش برایم روشن شد ....

    ستاره‌ی فروزان پایگاه ۷ شهید مدنی قم

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» 

    در هفته‌ی دفاع مقدس، که یادآور ایثار و حماسه‌ی مردان بی‌ادعاست، نام شهید محمدحسین بیگدلی، همچون چراغی روشن، در ذهن و دل هم‌رزمانش می‌درخشد؛ جوانی هم‌سن ما، اما در حقیقت سال‌ها جلوتر از ما در فهم، صداقت، و بندگی.

    شهید بیگدلی در محله محور اتحاد و تحرک نیروهای جوان برای فعالیت‌های فرهنگی و اعزام به جبهه بود. با هرکس به زبان خودش رفاقت می‌کرد، اما مرزهای اخلاقی‌اش روشن و خدشه‌ناپذیر بود. دروغ و نفاق را برنمی‌تابید. او رازدارترین، همدل‌ترین و غم‌خوارترین چهره‌ی پایگاه بود؛ کسی که حضورش آرامش می‌آورد و نبودش هنوز هم حس می‌شود.

    نماز اول وقت برایش اصل بود؛ می‌گفت: «دارم با امام زمان هم‌زمان عبادت می‌کنم.» این جمله، نه‌تنها نشان از عمق باورش داشت، بلکه الگویی بود برای همه‌ی ما که بندگی را در لحظه‌های ناب بجوییم.

    با وجود آن‌که در مسائل سیاسی کمتر اظهار نظر می‌کرد، اما نگاهش دقیق و بصیر بود. در آذرماه ۱۳۶۵، در یکی از مرخصی‌های شهری، هنگام شنیدن اخبار با رادیوی کوچکش، جمله‌ای گفت که سال‌ها بعد معنایش برایم روشن شد. با اشاره به نخست‌وزیر وقت، میرحسین موسوی، گفت: «این بنده خدا خیلی سید اولاد پیغمبر رو اذیت می‌کنه». منظورش رئیس‌جمهور وقت، حضرت آقا بود. آن زمان برایم مبهم بود، اما در فتنه‌ی ۱۳۸۸، فهمیدم حسین چقدر جلوتر از زمانه‌اش بود و نگاهش چقدر ریشه‌دار و عمیق.

    شهید بیگدلی پس از سه‌بار مجروحیت سخت، سرانجام در عملیات کربلای ۵، در همان آغاز نبرد و در کانال ماهی، به شدت مجروح شد و از همان‌جا به دیدار معشوق شتافت. او از دنیا رفت، اما هرگز از دل‌ها نرفت. هنوز هم وقتی بر مزارش می‌نشینیم، حالمان خوب می‌شود. گویی حضور دارد. گویی درد دل‌هایمان را می‌شنود.

    او نه‌تنها افتخار پایگاه ۷ شهید مدنی قم بود، بلکه نماد صداقت، ایمان، و بصیرت در میان نسل جوان آن روزگار بود. امروز نیز، در سایه‌ی یاد و راهش، می‌توان مسیر را شناخت و ادامه داد.

    در این ایام دفاع مقدس، یادش را با عهدی تازه زنده نگه می‌داریم. باشد که راهش را ادامه دهیم، صداقتش را الگو کنیم، و همچون او، با امام زمان هم‌زمان عبادت کنیم.

     

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما