به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از روزنامه ایران
رسیدگی به این پرونده از اواسط شهریور سال ۱۴۰۰ با شکایت زن جوانی مبنی بر ناپدید شدن برادرش شروع شد. وقتی تحقیقات برای ردیابی مرد گمشده آغاز شد، مأموران دریافتند او آخرین بار با مردی به نام سیامک تماس داشته است.
سیامک بازداشت شد و وقتی در برابر مستندات قرار گرفت، مدعی شد: «وحید از من مبلغی پول قرض گرفته بود، اما نه پولم را برمی گرداند و نه حاضر بود رسیدش را بدهد. آن روز وقتی باهم بحث‌مان شد، به یکباره وحید حالش بد شد و سکته کرد و من هم از ترسم او را در حاشیه رباط کریم از خودروام بیرون انداختم و رفتم.»
پس از اظهارات متهم مأموران به محلی که او گفته بود، رفتند، اما فقط به چند تکه استخوان رسیدند. استخوان‌ها به پزشکی قانونی فرستاده شد و با انجام آزمایش DNA مشخص شد متعلق به وحید است. اما پزشکی قانونی همچنین اعلام کرد جسد قربانی بعد از مرگ سوزانده شده است.
با این گزارش متهم بار دیگر تحت بازجویی قرار گرفت و این بار گفت: «وقتی با وحید بر سر پول بحث‌مان شد، او قرص سفیدرنگی را از جیبش بیرون آورد و بلعید. چند دقیقه بعد حالش بد شد و فوت کرد. من هم برای اینکه اتهام قتل گریبانگیرم نشود، او را به حاشیه شهر بردم و با بنزین جسدش را سوزاندم و بعد هم مقداری خاک روی او ریختم و رفتم.»
با تکمیل تحقیقات پرونده برای رسیدگی به شعبه ۱۰ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد. اما پیش از رسیدگی به پرونده متهم توانست رضایت اولیای دم را جلب کند و وی از جنبه عمومی جرم محاکمه شد.
در آن جلسه متهم با شرح ماوقع ماجرا به قضات گفت: «من وحید را نکشتم. وقتی قرص خورد حالش بد شد و فوت کرد، من فقط او را سوزاندم تا پای من وسط این ماجرا کشیده نشود.»
در پایان قضات متهم را به ۵ سال حبس و پرداخت یک دهم دیه انسان به صندوق بیت‌المال محکوم کردند.
درخواست اعسار
بعد از گذشت ۴ سال حبس، متهم درخواست اعسار داد و پرونده برای رسیدگی به شعبه ۱۰ ارسال شد.
در این جلسه متهم با ابراز ندامت به قضات گفت: «۴ سال قبل به خاطر یک ندانم کاری پایم وسط یک پرونده کشیده شد که زندگی‌ام را نابود کرد. یک سال دیگر دوران محکومیتم تمام می‌شود، اما نمی‌توانم یک دهم دیه را پرداخت کنم. چراکه نه کار و درآمدی دارم و نه مال و اموالی که بتوانم دینم را ادا کنم. از قضات می‌خواهم در این رابطه کمکم کنند.»
پس از اظهارات متهم قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.
