به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از باشگاه خبرنگاران
فاطمه شهبازی از معاونت اجتماعی پلیس پایتخت نوشت: شب سرد و تاریک در یک خانه کوچک و قدیمی در شرق تهران، سکوت سنگینی حکمفرما بود. دیوارهای رنگرفته خانه، شاهد سالها خاطرات تلخ و شیرین بودند. در دل این خانه، دو برادر زندگی میکردند؛ هر دو مردانی تنها، جداشده از همسرانشان و درگیر کشمکشهای درونی که به مرور به آتش خشم تبدیل شده بود.
در گوشهای از خانه، مادر سالخوردهای که درگیر بیماری آلزایمر بود، بیخبر از آنچه در اطرافش میگذشت، بر روی صندلی چوبی نشسته بود و گاهی با صدای خفیف زمزمه میکرد، بدون آنکه بداند آن شب چه کابوسی در راه است.
صدای چاقو، صدای خشنی که شکافتن هوا و برخورد با گوشت و استخوان را به همراه داشت، خانه را پر کرد. برادر بزرگتر، با ضربات متعدد چاقو از پای درآمد؛ چاقویی که حالا در دست برادر کوچکتر بود، خشم و حسادت او را به قتل رسانده بود. دلیل این جنایت تلخ، میراث پدری بود که میان آنها دعوا بر سر آن شعلهور شده بود.
ساعاتی گذشت؛ سکوت خانه این بار نه به خاطر آرامش، بلکه به خاطر مرگ سنگینتر از همیشه بود. برادر قاتل، همان چاقویی که زندگی برادرش را گرفته بود، در دل خود فرو برد و به زندگیاش پایان داد.
صبح روز بعد، ماموران پلیس با گزارش مرگ مشکوک دو مرد جوان، به محل حادثه رسیدند. خانهای که حالا به جای صدای زندگی، غم و مرگ را به خود دیده بود.
مادر پیر، که در گوشهای نشسته بود و درگیر دنیای خودش بود، حتی متوجه جنایت نشده بود؛ بیماری آلزایمر، او را از واقعیت دور کرده بود.
ماموران پلیس، اجساد را به پزشکی قانونی منتقل کردند تا راز این شب هولناک و دردناک برای همیشه ثبت شود. پرونده همچنان باز بود.
نظریه کارشناس:
این حادثه هولناک، نمونهای از دعوا خانوادگی است که ریشه در تعارضات عمیق شخصی، احساس نادیده گرفته شدن و فشارهای روانی دارد.
اختلافات بین دو برادر که مدتها ادامه داشته، به مرور باعث تشدید تنشها و ایجاد کینههای عمیق شده است. این نوع کشمکشهای خانوادگی، بهخصوص وقتی پای میراث و اموال مشترک وسط میآید، میتواند به بروز خشونتهای فیزیکی منجر شود.
