به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
نقی کریمیان گفت: این افراد به دلیل آشنا نبودن به فن شنا و کم توجهی به توصیه های ناجیان غریق و نیروهای دریابانی روزهای گذشته در مناطق ممنوعه شنا غرق شدند.
وی تصریح کرد: روز گذشته پیکر یک غریق در ساحل پارکینگ ۶ بابلسر کشف شد. همچنین یک جوان فریدونکناری در ساحل سرخرود نیز غرق شد که جستجوها برای یافتن وی ادامه دارد.
دریای مازندران از ابتدای شروع طرح سالمسازی دریا و اول خرداد تاکنون سه غریق داشته است. مازندران ۴۷۰ کیلومتر نوار ساحلی دارد و بیش از هزار ناجی غریق در سواحل استان فعالیت میکنند.
"سالمسازی دریا" عنوان طرحی که مسوولان برای کاهش غریق در مازندران طی یک دهه اخیر اجرا کردند و برای اجرای آن ناجیان غرق در سواحل مستقر هستند و ضمن هشدار به مسافران درباره نقاط خطرناک برای شنا افرادی که غرق می شوند را نجات می دهند. سواحل و دریای خزر در مجاورت مازندران همواره یکی از حادثه خیزترین آب های کشور محسوب می شود که هر ساله صدها مسافر و بومی را به کام مرگ می کشاند.
عمق متغیر، وجود گرداب های زیرسطحی، ساخت و سازهای چندین دهه پیش در زمان پسروی دریا و ورود رودخانه ها و ایجاد جریانات کششی هرکدام باعث شده تا سواحل مازندران میزبان غرقی های بیشماری باشد که اغلب نیز مسافر و بی توجه به هشدارها هستند.
تداوم حادثه خیزی سواحل مازندران که با بی توجهی و سهل انگاری شناگران همراه است سبب شد تا از سال ۱۳۹۱ پروژه ای با عنوان طرح سالمسازی دریا با هدف کاهش غرق شدگان از طریق استقرار ناجیان غریق در مناطق حادثه خیز دریا، همراه با ارائه خدمات برای گردشگران در سواحل مازندران اجرا شود.
این طرح که می رفت به امیدی برای رفع معضل غرق شدگی های دریای خزر باشد اما گرفتار در مشکلات و موانع اولیه باقی ماند؛ موانعی همچون مدیریت نامتمرکز و چند دستگاهی، فقدان متولی اصلی، فقدان ردیف اعتباری و بودجه مستقل و از همه مهم تر مورد سوء استفاده قرار گرفتن توسط نهادهای خدمات رسان که پس از یک دهه گریبانگیر این طرح است. سال های اخیر گزارشات متعددی از رسانه های مختلف استان مازندران و حتی رسانه های سطح ملی در بررسی نواقص و مشکلات طرح دریا منتشر شد که البته تا به امروز راه به جایی نبرد.
تمامی این گزارشات یک نقطه مشترک را فریاد می زنند و آن هم فقدان متولی رسمی، متمرکز و واحد برای اجرای طرح دریا یا سالمسازی دریا است. بیش از ۱۵ دستگاه اجرایی و دولتی در اجرای طرح سالمسازی دریا مشارکت دارند و دیگر نیازی به توضیح نیست که چرا این طرح نتوانسته موفق عمل کند. همین چند پارگی و موازی کاری به همراه مسئولیت ناپذیری نهادهای دخیل باعث شده است که طرح سالمسازی دریا از استقرار نصف و نیمه ناجیان غریق در برخی مناطق ساحلی پا را فراتر نگذارد.
از سوی دیگر مسوولان طی سال های گذشته همواره موفقیت طرح دریا را در کاهش مرگ و میر و غرق شدگان تبلیغ کردند، در حالی که هدف این طرح همان طور که گفته شد بسیار وسیع تر است و نظرسنجی های رسمی نیز عدم استقبال از آن را حکایت میکند.
