به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از خبرگزاری فارس
امام محمدجواد (علیهالسلام)، نهمین پیشوای شیعیان، در یکی از سختترین دوران تاریخ اسلام و تشیع به امامت رسیدند؛ دورهای پر از فشار و ظلم که بین سالهای ۲۰۲ هجری تا ۲۲۰ هجری ادامه داشت.در این دوران، «مسئله محنت» به اوج خود رسید؛ بهگونهای که بهحکم خلیفه عباسی، تفتیش عقاید شدید علیه شیعیان و مسلمانان واقعی انجام میشد. هر کسی که معتقد بود قرآن حادث است، بهشدت تحت تعقیب قرار گرفته و بسیاری از آنان به قتل، تبعید یا شکنجه محکوم شدند. این فشارها باعث کشتهشدن هزاران نفر به نام تفتیش عقاید شد.در چنین شرایط بحرانی، شیعیان در مضیقه مالی و اجتماعی قرار داشتند؛ بهگونهای که امام جواد (ع) در روایتی اشاره کردند که دیگر انصاف نیست از شیعیان انتظار انفاق یا پرداخت وجوهات داشته باشند.شدت محرومیتها به حدی بود که حتی زنان سیده به دلیل نداشتن چادر، مجبور بودند آن را بین خود جابهجا کنند تا در نماز حضور یابند.با وجود این همه سختی و فشار، امام نهم علیهالسلام مسئولیت امامت و رهبری جهان اسلام و تشیع را برعهده گرفتند و راه هدایت شیعیان را ادامه دادند.
بر اساس منابع تاریخی، مأمون عباسی که در ناکامیهای متعدد برای خدشهدار کردن جایگاه امام جواد (ع) شکستخورده بود، در اقدامی نافرجام، شبانه به امام حمله کرد ولی آن حضرت به معجزه نجات یافت. پس از آن، برای حفظ جان امام و تثبیت موقعیت شیعیان، ازدواج امام جواد (ع) با دختر مأمون صورت گرفت.پس از روی کار آمدن معتصم عباسی، امام جواد (ع) به بغداد احضار شد تا تحت کنترل دربار قرار گیرد و نفوذ ایشان محدود شود. با افزایش نفوذ علمی و فتوایی امام (ع) و شکست علمای درباری، معتصم تصمیم گرفت به شکلی قاطع مانع از ادامه فعالیتهای امام شود.در نهایت، معتصم با همکاری جاسوس خود، ام فضل دختر مأمون، از طریق مسمومکردن امام جواد (ع) در آخر ذیقعده سال ۲۲۰ هجری، به شهادت ایشان دست زد.پیکر مطهر امام محمدجواد (ع) در کنار جد بزرگوارش حضرت موسیبنجعفر (ع) در قبرستان قریش در بغداد به خاک سپرده شد. این مکان مقدس که به بارگاه کاظمین معروف است، همچنان زیارتگاه میلیونها شیفته و دوستدار مکتب امامت و ولایت است.
