زلنسکی و کاتالیزوری جنگ اوکراین

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از  فارس؛

رئیس‌جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی یک یهودی‌زاده است که توانست در سال ۲۰۱۹ با ترفندهای مختلف از جمله دیده شدن به عنوان یک کمدین، در میانه تنش‌های کشورش با روسیه بعد از وقایع سال ۲۰۱۴ که مسکو از آن با عنوان کودتای تحت هدایت غرب یاد می‌کند، بر کرسی ریاست‌جمهوری بنشیند. او توانست با وعده‌های اولیه درباره بهبود شرایط با روسیه، آرای مخالفان جنگ، روس‌زبان‌ها و ساکنان شرق اوکراین را جذب کند و تصویری از یک سیاستمدار تازه‌نفس و غیرایدئولوژیک را به جامعه ارائه کند. وعده‌ها و لحن زلنسکی در جریان کارزار انتخاباتی‌اش از رویکردی عمل‌گرایانه برای کاهش تنش‌ها در عین حفظ حاکمیت اوکراین حکایت داشت که برخی از نکات کلیدی اظهارات او عبارت‌ بودند از:* پایان دادن صلح‌آمیز به جنگ در دونباس از طریق روش‌های دیپلماتیک.

* تعهد به توافقات مینسک – زلنسکی پیشنهاد کرد که در چارچوب توافقات مینسک برای تحقق صلح در دونباس تلاش خواهد کرد.* اتخاذ موضعی متعادل‌تر نسبت به روسیه در مقایسه با سلف خود پروشنکو.

* مخالفت با محدودیت‌های زبانی علیه روسی‌زبان‌ها؛ او منتقد برخی از سیاست‌های زبانی دولت پروشنکو بود که استفاده از زبان روسی در عرصه عمومی را محدود کرده بود. * و تلاش برای توازن در روابط با غرب و روسیه؛ زلنسکی در عین این که از مسیر اروپایی اوکراین حمایت می‌کرد، بر استقلال اوکراین در تصمیم‌گیری‌های سیاست خارجی‌اش تأکید داشت و همزمان احتمال بهبود روابط با روسیه را رد نمی‌کرد.

اما زلنسکی به‌رغم این وعده‌ها، نه تنها صلح و تمامیت ارضی را برای مردمش به ارمغان نیاورد، بلکه با تصمیماتش و توسل به مواضع سرسختانه علیه روسیه، به تسریع رویارویی نظامی بین روسیه و اوکراین کمک کرد.* همگرایی با غرب با تاکید بر عضویت در ناتوزلنسکی در ابتدا وعده داده بود که مذاکراتی را برای حل بحران دونباس (درگیری‌ها بین ارتش اوکراین با نیروهای حامی روسیه) دنبال خواهد کرد، اما به‌تدریج سیاست خارجی او به سمت همگرایی کامل با غرب، به‌ویژه در قالب ائتلاف نظامی ناتو و اتحادیه اروپا متمایل شد.

امضای استراتژی امنیت ملی جدید اوکراین در سال ۲۰۲۰ که عضویت در ناتو را بعنوان هدف اصلی سیاست خارجی اوکراین تعیین کرده بود، گامی تحریک‌آمیز از سوی روسیه برداشت شد.* تشدید اقدامات نظامی در دونباسپس از روی کار آمدن زلنسکی، ارتش اوکراین حملات خود را در مناطق شرقی که تحت کنترل نیروهای طرفدار و تحت حمایت روسیه بود، تشدید کرد. این اقدامات با حمایت مالی و تسلیحاتی غرب، تنش‌ها را افزایش داد.* سرکوب گروه‌های طرفدار روسیه در دوران زلنسکی، دولت اوکراین رسانه‌های نزدیک به روسیه را مسدود کرد، برخی احزاب طرفدار روسیه را منحل کرد و قوانین جدیدی را در مورد زبان اوکراینی وضع کرد که موجب نارضایتی روس‌زبانان این کشور شد. این اقدامات باعث شد که روسیه استدلال کند که حقوق شهروندان روس‌ اوکراین در خطر است.

* اتکا به کمک‌های نظامی غرب دولت زلنسکی از پیش از جنگ با القای حس خطر، تلاش فعالی در جلب حمایت نظامی غرب ایفا کرد. اوکراین از پیش از آغاز جنگ، شروع به دریافت سلاح‌های ضدتانک جاولین از آمریکا و تجهیزات نظامی دیگر از ناتو کرد. در سال ۲۰۲۱، آمریکا و انگلیس کمک‌های نظامی خود به اوکراین را افزایش دادند، از جمله ارسال موشک‌های ضدزره و پهپادهای شناسایی.اوکراین در زمان زلنسکی به وضعیت «شریک فرصت ویژه» ناتو دست یافت که همکاری‌های نظامی را تسهیل کرد و رزمایش‌های مشترک با نیروهای ناتو را افزایش داد.پس از شروع جنگ هم زلنسکی به دوره‌گردی برای دریافت مستمر تسلیحاتی غربی تبدیل شد و درخواست تجهیزات پیشرفته‌تر مانند سامانه‌های دفاع هوایی، تانک‌های مدرن و جنگنده‌های غربی را مطرح کرد؛ او تا دریافت تسلیحات دوربردتر برای هدف‌گیری زیرساخت‌های حساس در خاک روسیه هم پیش رفت.این شرایط، جنگ را فراتر از یک منازعه منطقه‌ای و تا آستانه رویارویی مستقیم غرب و روسیه و وقوع یک جنگ هسته‌ای پیش برد.