به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
گرایی خود بودجه هنگفتی از کشور را به مصرف رساند.
از آنجا که دربار پهلوی بی‌هیچ زحمتی وارث سرمایه‌ای بی‌حساب شدند و سرمایه کشور را ملک خود تلقی می‌کردند، اسراف و به هدر دادن سرمایه مردم تنها چیزی بود که در تفریحات، مراسمات و جشن‌های آنها دیده می‌شد.
دومین عروسی شاه؛ یعنی ازدواج با ثریا (بهمن ماه 1329) هم زمان با آغاز نهضت ملی شدن نفت بود. دربار چندان از آزادی عمل برخوردار نبود، با این حال این ازدواج نیز خالی از تجملات نبود.
برای ثریا پیراهنی تهیه شده بود که دنباله‌ی آن را چهار نفر حمل می‌کردند. این پیراهن با هزاران الماس مصنوعی تزیین شده بود. این پیراهن توسط یکی از خیاطان معروف فرانسه تهیه شده بود. برای ثریا، یک نیم تاج، چندین دستبند و گردنبندی از جواهرات خزانه درست شده بود. محمدرضا نیز با اونیفرمی مزین به طلا و نقره و انواع مدال‌ها، یراق‌ها آستین، پولک‌ها و پاگون‌ها و حمایل شاهانه خود را برای ازدواج آماده می‌کرد.
برای رفتن عروس از کاخ گلستان تا کاخ مرمر زن‌ها، مردها و بچه‌ها را جمع کرده بودند تا برای شاه و ملکه‌ی نوعروس هورا بکشند.
شاه در اولین فرصت برای مسافرت به غرب به ثریا گفت: یک مجموعه لباس بسیار مجلل برای خودتان سفارش بدهید. هر چه مجلل‌تر بهتر. این زرق و برق‌ها و تجملات، زمانی در دربار پهلوی حاکم بود که ثریا، تنها پرورشگاه پایتخت را این گونه توصیف می‌کند:
«بچه‌هایی را می‌بینم که تمام بدنشان پوشیده از چرک و دمل است، زمستان است و بخاری ندارند. دفتر پرورشگاه را مطالبه می‌کنم و با وحشت متوجه می‌شوم که بسیاری از دختربچه‌ها و پسربچه‌هایی که نام نویسی شده‌اند دیگر زنده نیستند. میزان مرگ در این خانه‌ی مرگ به مراتب بیشتر از خانه‌ی سالمندان است.»
